V KO 24/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KO 24/22 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie zażalenia A. i T. G. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 28 grudnia 2020r. (sygn. akt PR 4 Ds.(…)) o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 kwietnia 2022r. wniosku Sądu Rejonowego w B. z dnia 8 marca 2022r., sygn. akt III Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku

UZASADNIENIE

Wniosek Sądu Rejonowego w B. nie jest zasadny. Jak wynika z akt, przedmiotem rozstrzygania w niniejszej sprawie, jest zażalenie A. i T. G. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 28 grudnia 2020r. (sygn. akt PR 4 Ds.(…)) o odmowie wszczęcia śledztwa. Postępowanie dotyczy zarzutów stawianych 8 sędziom Sądu Okręgowego w B..Na wstępie niniejszych rozważań zauważyć należy, że postawiony zarzut nie dotyczy żadnego z sędziów orzekających w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy. Sędziowie ci, pomimo obszernego w tym zakresie wywodu pełnomocnika skarżących, nie mogą być uznani za zwierzchników żadnej z osób wyznaczonych do rozpoznania sprawy, co więcej, orzekają w innej kategorii spraw – sprawach cywilnych.

Nie ma zatem żadnych podstaw do uznawania, że istnieją podstawy do przekazania tego postępowania innemu sądowi równorzędnemu. Co więcej, w zaistniałym układzie procesowym, wątpliwe jest, aby dobro wymiaru sprawiedliwości przemawiało za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu, nawet gdyby dotyczyła ona sędziego zatrudnionego w sądzie właściwym. W ocenie Sądu Najwyższego sam fakt, że postępowanie dotyczy sędziego, nie oznacza automatycznie konieczności przyjęcia, iż spełnione zostały przesłanki z art. 37 k.p.k. poprzez możliwość zrodzenia się w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów orzekających w określonym okręgu sądowym.

W tym wypadku najistotniejsze byłoby to, że stawiane sędziemu zarzuty mają charakter wyłącznie wiążący się z jego zwykłą pracą orzeczniczą i nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne o to samo zachowanie. Okoliczności, na które powołuje się Sąd we wniosku, mają głównie charakter odwołujący się do osobistej znajomości z sędziami, którym stawiane są zarzuty. Są to zatem okoliczności, które wyłącznie powinny być rozstrzygane w drodze rozpoznania wniosku złożonego w trybie art. 41§2 k.p.k. Tak też w niniejszej sprawie nastąpiło, a w aktach sprawy znajdują się liczne wnioski o wyłączenie sędziów od rozpoznawania tej sprawy.

Sędzia Ł. B. złożył w tej kwestii jednoznaczne oświadczenie i nie ma żadnych racjonalnych powodów, aby postrzegać je odmiennie co do jego osoby, a inaczej do sądu, w którym zasiada (w składzie jednoosobowym). Postępowanie oparte na podstawie z art. 37 k.p.k. nie jest metodą na kontestowanie orzeczeń zapadłych już w sprawie, a kwestia wyłączenia od orzekania w niniejszej sprawie sędziego Ł. B. była badana i została rozstrzygnięta postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 23 lutego 2022r. w sprawie o sygn. akt XI Ko (…).

Warto też zwrócić uwagę, że wniosek w trybie art. 37 k.p.k. składa sąd, a nie strona postępowania za jego pośrednictwem. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.