V KO 2/23 · Sąd Najwyższy

V KO 2/23 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (przewodniczący)‎SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)‎SSN Andrzej Stępka w sprawie A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 marca 2023r. wniosku skazanego o wszczęcie z urzędu postępowania o wznowienie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego, zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 12 sierpnia 2022r. (sygn. akt III K 138/22), utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 26 października 2022r. (sygn. akt II AKz 935/22) na podstawie art. 542§3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1/ - stwierdzić brak podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o wznowienie postępowania, 2/ - kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 lipca 2022r. skazany A. B. wniósł o wydanie wyroku łącznego, który objąłby wyrok z dnia 12 stycznia 2005r. w sprawie III K 38/03 Sądu Okręgowego w Bydgoszczy.Sąd Okręgowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2022r. w sprawie III K 138/22 umorzył postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego w części dotyczącej wskazanego wyżej wyroku. Skazany zaskarżył to orzeczenie. Sąd Apelacyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 26 października 2022r. w sprawie II AKz 935/22 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Pismem z dnia 30 grudnia 2022r. skazany wniósł o wznowienie z urzędu omówionego wyżej postępowania, gdyż: „miał on przyznaną adwokatkę, która nie brała w ogóle w rozprawie udziału, także nie kontaktowała się z nim”. Przedstawiona przez skazanego sytuacja nie stanowi podstawy do wznowienia z urzędu postępowania o wydanie wyroku łącznego, gdyż nie spełnia wymogów bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439§1 k.p.k., a tylko w sytuacji zaistnienia takiej przesłanki można wznowić postępowanie z urzędu. W swym wniosku A.

B. wydaje się wskazywać na przesłankę z art. 439§1 pkt 10 k.p.k., nie ma ona jednak zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż nie zachodził tu żaden z wymienionych w tym przepisie przypadków obrony obowiązkowej. Obrońca w niniejszej sprawie został wyznaczony skazanemu na podstawie art. 78§1 k.p.k. (k. 41), a więc z uwagi na niemożność pokrycia przez niego kosztów obrony, nie zaś ze względów wskazanych art. 79§1 i 2 k.p.k. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do stwierdzenia, aby w omawianej sprawie zaistniały jakiekolwiek powody uzasadniające wznowienie postępowania z urzędu w trybie art. 542§3 k.p.k.

Niejako na marginesie zatem zauważyć należy, że wyznaczona obrońca brała udział w posiedzeniu w dniu 26 października 2022r., na którym popierała stanowisko skazanego (k. 66). Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.