Legislator Case Law & Legislation
V KO 110/22 AI generated

V KO 110/22 · Sąd Najwyższy

Case Number V KO 110/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

D. został oskarżony o to, że:I. w okresie od 24 stycznia 2011 r. do 18 lipca 2013 r. w B., województwa [...], działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził A. M. oraz jej matkę M. Z. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wprowadzenie ich w błąd co do charakteru ich znajomości, przeznaczenia otrzymanych pieniędzy, a także zamiaru ich zwrotu w ten sposób, że A. M. wykonała przelew pieniężny w dniu 24 stycznia 2011 r. w kwocie 5 000 zł, w dniu 27 stycznia 2011 r. w kwocie 3 700 zł, w dniu 16 lipca 2012 r. w kwocie 77 500 zł, po uprzednim zawarciu pożyczki w Bank S.A. na kwotę łączną 114 900 zł, w dniu 18 lipca 2012 r. w kwocie 23 500 zł, po uprzednim zawarciu pożyczki w Banku 1. na kwotę łączną 64 179,95 zł na rachunki bankowe należące do G.

Legislator headnote

AI generated

art. 286 § 1 k.k, art. 294 § 1 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 4 § 1 k.k, art. 85 k.k, art. 86 § 1 k.k; V KO 110/22 · Sąd Najwyższy: od popełnienia przypisanych mu czynów, ewentualnie o:2.zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z opisu czynu znamienia w postaci znacznej szkody majątkowej oraz z kwalifikacji prawnej art. 294 § 1 k.k. i art. 11 § 2 k.k. oraz złagodzenie kar pozbawienia wolności z jednoczesnym orzeczeniem kary łącznej przy przyjęciu zasady pełnej absorpcji oraz w związku z regułą intertemporalną określoną w art. 4 § 1 k.k. - zastosowanie wobec oskarżonego na podstawie art. 69 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, ewentualnie o:3. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.Obrońca oskarżonego adw.

Keywords

AI generated
damage to credit associated action for damages free credit disciplinary sanction against attorney immediate termination for fraud consumer credit revocation

Cited Legislation

AI generated
art. 286 § 1 k.k
D., skazanego z art. 286 § 1 k.k.
art. 294 § 1 k.k
od popełnienia przypisanych mu czynów, ewentualnie o:2.zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z opisu czynu znamienia w postaci znacznej szkody majątkowej oraz z kwalifikacji prawnej art. 294 § 1 k.k.
art. 11 § 2 k.k
z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 19 kwietnia 2023 r., wniosku obrońcy skazanego, o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 marca 2018 r., sygn.
art. 4 § 1 k.k
oraz złagodzenie kar pozbawienia wolności z jednoczesnym orzeczeniem kary łącznej przy przyjęciu zasady pełnej absorpcji oraz w związku z regułą intertemporalną określoną w art. 4 § 1 k.k.
art. 85 k.k
4 § 1 k.k., za który wymierzył karę roku pozbawienia wolności oraz karę 50 stawek dziennych grzywny, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych; na podstawie art. 85 k.k., art.
art. 86 § 1 k.k
85 k.k., art. 86 § 1 k.k.
art. 46 § 1 k.k
jednostkowe kary pozbawienia wolności i jednostkowe kary grzywny połączył i wymierzył karę łączną 3 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną 200 stawek dziennych grzywny, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20 zł; na podstawie art. 46 § 1 k.k.
art. 410 k.p.k

Cited Case Law

AI generated
AI generated
IV Ka 696/17
1/ w okresie od dnia 18 kwietnia 2012 roku do dnia 30 maja 2012 roku w B., w woj.
II Ka 288/13
na przełomie miesiąca lipca i sierpnia 2005r.
III KK 347/23
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 18 sierpnia 2022 r., sygn.
II AKa 325/18
Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej wyrokiem z dnia 8 maja 2018 r., sygn.
II K 43/22
Sygn. akt II K. 43/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 września 2023 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Izabela Bejger Protokolant: starszy sekr. sądowy Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. - ------------ po rozpoznaniu w dniu 6 września 2022 roku, 29 listopada 2022 roku, 24 stycznia 2023 roku, 6 marca 2023 roku, 12 kwietnia 2023 roku, 30 maja 2023 roku, 18 września 2023 roku sprawy M. J. z d. M. córka F. i H. z domu J. urodz. (...) w G. (...) oskarżonej o to, że: I. w dniu 3 stycznia 2019 roku w G. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła J. W. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez J. W. umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 9.900 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła J. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...), zawartej przez J. W. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę J. W. w wysokości 18.983,22 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk II. w dniu 18 marca 2019 roku w P., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. K. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 9.900 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła M. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 9.900 złotych, zawartej przez M. K. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. K. w wysokości 9.855,63 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk III. w dniu 6 kwietnia 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła E. C. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 12.612,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła E. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 12.612,00 złotych, zawartej przez E. C. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę E. C. w wysokości 19.118,01 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk IV. w dniu 14 maja 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. G. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 12.000,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła M. G. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 12.000,00 złotych, zawartej przez M. G. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. G. w wysokości 16.949,56 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk V. w dniu 10 czerwca 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła S. B. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 7.870,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła S. B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 7.870,00 złotych, zawartej przez S. B. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę S. B. w wysokości 11.906,00 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk VI. w dniu 23 czerwca 2019 roku w L., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. S. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 10.000,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła M. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 10.000,00 złotych, zawartej przez M. S. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niego otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. S. w wysokości 11.057,82 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk VII. w dniu 23 czerwca 2019 roku w L., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. S. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 8.700,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła M. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 8.700,00 złotych, zawartej przez M. S. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niego otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. S. w wysokości 13.906,06 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk VIII. w dniu 3 lipca 2019 roku w N., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła B. P. (1) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 4.280,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła B. P. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 4.280 złotych, zawartej przez B. P. (1) z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę B. P. (1) w wysokości 320,63 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk IX. w dniu 16 lipca 2019 roku w G. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła K. M. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 6.480,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła K. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 9.900,00 złotych, zawartej przez K. M. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę K. M. w wysokości 5.327,50 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk X. w dniu 29 lipca 2019 roku w R., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła A. P. (1) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 9.900,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła A. P. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 9.900,00 złotych, zawartej przez A. P. (1) z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę A. P. (1) w wysokości 12.293,91 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XI. w dniu 31 lipca 2019 roku w S., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła B. P. (2) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 4.000,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła B. P. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 4.000,00 złotych, zawartej przez B. P. (2) z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę B. P. (2) w wysokości 4.034,97 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XII. w dniu 10 października 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła J. W. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 6.180,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła J. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 6.180,00 złotych, zawartej przez J. W. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę J. W. w wysokości 6.615,03 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XIII. w dniu 13 października 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. P. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 8.000 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła M. P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 8.000 złotych, zawartej przez M. P. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. P. w wysokości 12.410,37 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XIV. w dniu 14 października 2019 roku w R., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła K. W. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 10.000,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła K. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 10.000,00 złotych, zawartej przez K. W. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niego otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę K. W. w wysokości 11.538,10 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XV. w dniu 21 października 2019 roku w P., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. K. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 9.900,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła M. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 9.900,00 złotych, zawartej przez M. K. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. K. w wysokości 17.840,21 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XVI. w dniu 31 października 2019 roku w R., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła B. W. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 7.600 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła B. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 7.6500,00 złotych, zawartej przez B. W. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę B. W. w wysokości 9.781,30 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XVII. w dniu 4 listopada 2019 roku w Z., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła A. S. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 9.000 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła A. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 9.000 złotych, zawartej przez A. S. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę A. S. w wysokości 12.423,97 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XVIII. w dniu 13 listopada 2019 roku w W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła A. O. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 8.000 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła A. O. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 8.000 złotych, zawartej przez A. O. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę A. O. w wysokości 9.193,49 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XIX. w dniu 13 listopada 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła L. F. (1) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 5.156,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła L. F. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 5.153,00 złotych, zawartej przez L. F. (1) z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niego otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę L. F. (1) w wysokości 5.302,50 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XX. w dniu 13 listopada 2019 roku w G. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła D. M. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 12.000 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła D. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 12.000 złotych, zawartej przez D. M. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niego otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę D. M. w wysokości 18.339,84 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXI. w dniu 17 listopada 2019 roku w P., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. K. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 4.500 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła M. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 4.500,00 złotych, zawartej przez M. K. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. K. w wysokości 3.247,00 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXII. w dniu 18 listopada 2019 roku w R., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła K. P. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 4.156,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła K. P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 4.156,00 złotych, zawartej przez K. P. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę K. P. w wysokości 2.927,44 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXIII. w dniu 21 listopada 2019 roku w R., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła A. P. (2) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 7.870,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła A. P. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 7.870,00 złotych, zawartej przez A. P. (2) z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niego otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę A. P. (2) w wysokości 11.219,95 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXIV. w dniu 21 listopada 2019 roku w R. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadziła D. P. (1) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z provident (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę D. P. (1) w wysokości 11.220,61 zł tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXV. w dniu 21 listopada 2019 roku w R. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła C. S. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z provident (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w (...) w wysokości 7.280 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła C. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 7.280 złotych, zawartej przez C. S. z (...) Spółka Akcyjna z/s w (...) od niej otrzymała, lecz jej z kosztami nie spłaciła na szkodę C. S. w wysokości 9.371,70 zł tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXVI. w dniu 21 listopada 2019 roku w P., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła R. S. (1) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 8.180 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła R. S. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 8.180 złotych, zawartej przez R. S. (1) w wysokości 9.899,14 zł tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXVII. w dniu 27 listopada 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła T. F. (1) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 9.970 zł, pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła T. F. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 9.970 zł, zawartej przez T. F. (1) z (...) S.A. w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę T. F. (1) w wysokości 14.855,22 zł tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXVIII. w dniu 16 grudnia 2019 roku w O. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła K. K. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 12.300 zł, pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła K. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 12.300 złotych zawartej przez K. K. (...) (...) S.A. w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę K. K. w wysokości 17.999,21 zł tj. o czyn z art. 286 § 1 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżoną M. J. za winną popełnienia zarzucanych jej w akcie oskarżenia czynów tj. dwudziestu ośmiu przestępstw z art. art. 286 §1 kk i przyjmując, iż one zostały popełnione w ramach ciągu przestępstw w myśl art. 91 §1 kk na mocy art. 286 §1 kk wymierza jej karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na mocy art. 46 § 1 kk zobowiązuje oskarżoną M. J. do naprawienia szkód wyrządzonych przestępstwami poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych: - J. W. kwoty 25.598,25 złotych (dwadzieścia pięć tysięcy pięćset dziewięćdziesiąt osiem złotych, dwadzieścia pięć groszy); - M. K. kwoty 30.942,84 złotych (trzydzieści tysięcy dziewięćset czterdzieści dwa złote, osiemdziesiąt cztery grosze); - na szkodę E. C. kwoty 19.118,01 złotych (dziewiętnaście tysięcy sto osiemnaście złotych, jeden grosz); - na szkodę M. G. kwoty 16.949,56 złotych (szesnaście tysięcy dziewięćset czterdzieści dziewięć złotych, pięćdziesiąt sześć groszy); - na szkodę S. B. kwoty 11.906,00 złotych (jedenaście tysięcy dziewięćset sześć złotych): - na szkodę M. S. kwoty 24.963,84 złotych (dwadzieścia cztery tysiące dziewięćset sześćdziesiąt trzy złote, osiemdziesiąt cztery grosze); - na szkodę B. P. (1) kwoty 320,63 złotych (trzysta dwadzieścia złotych, sześćdziesiąt trzy grosze); - na szkodę K. M. kwoty 5.327,50 złotych (pięć tysięcy trzysta dwadzieścia siedem złotych, pięćdziesiąt groszy); - na szkodę A. P. (1) kwoty 12.293,91 złotych (dwanaście tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt trzy złote, dziewięćdziesiąt jeden groszy); - na szkodę B. P. (2) kwoty 4.034,97 złotych (cztery tysiące trzydzieści cztery złote, dziewięćdziesiąt siedem groszy); - na szkodę M. P. kwoty 12.410,37 złotych (dwanaście tysięcy czterysta dziesięć złotych, trzydzieści siedem groszy); - na szkodę K. W. kwoty 11.538,10 złotych (jedenaście tysięcy pięćset trzydzieści osiem złotych, dziesięć groszy); - na szkodę B. W. kwoty 9.781,30 złotych (dziewięć tysięcy siedemset osiemdziesiąt jeden złotych, trzydzieści groszy); - na szkodę A. S. kwoty 12.423,97 złotych (dwanaście tysięcy czterysta dwadzieścia trzy złote, dziewięćdziesiąt siedem groszy); - na szkodę A. O. kwoty 9.193,49 złotych (dziewięć tysięcy sto dziewięćdziesiąt trzy złote, czterdzieści dziewięć groszy); - na szkodę L. F. (1) kwoty 5.302,50 złotych (pięć tysięcy trzysta dwa złote, pięćdziesiąt groszy); - na szkodę D. M. kwoty 18.339,84 złotych (osiemnaście tysięcy trzysta trzydzieści dziewięć złotych, osiemdziesiąt cztery grosze); - na szkodę K. P. kwoty 2.927,44 złotych (dwa tysiące dziewięćset dwadzieścia siedem złotych, czterdzieści cztery grosze); - na szkodę A. P. (2) kwoty 11.219,95 złotych (jedenaście tysięcy dwieście dziewiętnaście złotych, dziewięćdziesiąt pięć groszy); - na szkodę D. P. (1) kwoty 11.220,61 złotych (jedenaście tysięcy dwieście dwadzieścia złotych, sześćdziesiąt jeden groszy); - na szkodę C. S. kwoty 9.371,70 złotych (dziewięć tysięcy trzysta siedemdziesiąt jeden złotych, siedemdziesiąt groszy); - na szkodę R. S. (1) kwoty 9.899,14 złotych (dziewięć tysięcy osiemset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych, czternaście groszy); - na szkodę T. F. (1) kwoty 14.855,22 złotych (czternaście tysięcy osiemset pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia dwa grosze); - na szkodę K. K. kwoty 17.999,21 złotych (siedemnaście tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych, dwadzieścia jeden groszy); III. zwalnia oskarżoną od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 43/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. J. I. w dniu 3 stycznia 2019 roku w G. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła J. W. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez J. W. umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 9.900 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła J. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...), zawartej przez J. W. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę J. W. w wysokości 18.983,22 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk II. w dniu 18 marca 2019 roku w P., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. K. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 9.900 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła M. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 9.900 złotych, zawartej przez M. K. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. K. w wysokości 9.855,63 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk III. w dniu 6 kwietnia 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła E. C. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 12.612,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła E. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 12.612,00 złotych, zawartej przez E. C. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę E. C. w wysokości 19.118,01 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk IV. w dniu 14 maja 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. G. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 12.000,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła M. G. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 12.000,00 złotych, zawartej przez M. G. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. G. w wysokości 16.949,56 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk V. w dniu 10 czerwca 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła S. B. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 7.870,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła S. B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 7.870,00 złotych, zawartej przez S. B. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę S. B. w wysokości 11.906,00 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk VI. w dniu 23 czerwca 2019 roku w L., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. S. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 10.000,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła M. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 10.000,00 złotych, zawartej przez M. S. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niego otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. S. w wysokości 11.057,82 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk VII. w dniu 23 czerwca 2019 roku w L., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. S. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 8.700,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła M. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 8.700,00 złotych, zawartej przez M. S. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niego otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. S. w wysokości 13.906,06 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk VIII. w dniu 3 lipca 2019 roku w N., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła B. P. (1) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 4.280,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła B. P. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 4.280 złotych, zawartej przez B. P. (1) z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę B. P. (1) w wysokości 320,63 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk IX. w dniu 16 lipca 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła K. M. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 6.480,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła K. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 9.900,00 złotych, zawartej przez K. M. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę K. M. w wysokości 5.327,50 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk X. w dniu 29 lipca 2019 roku w R., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła A. P. (1) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 9.900,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła A. P. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 9.900,00 złotych, zawartej przez A. P. (1) z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę A. P. (1) w wysokości 12.293,91 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XI. w dniu 31 lipca 2019 roku w S., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła B. P. (2) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 4.000,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła B. P. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 4.000,00 złotych, zawartej przez B. P. (2) z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę B. P. (2) w wysokości 4.034,97 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XII. w dniu 10 października 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła J. W. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 6.180,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła J. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 6.180,00 złotych, zawartej przez J. W. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę J. W. w wysokości 6.615,03 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XIII. w dniu 13 października 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. P. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 8.000 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła M. P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 8.000 złotych, zawartej przez M. P. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. P. w wysokości 12.410,37 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XIV. w dniu 14 października 2019 roku w R., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła K. W. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 10.000,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła K. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 10.000,00 złotych, zawartej przez K. W. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niego otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę K. W. w wysokości 11.538,10 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XV. w dniu 21 października 2019 roku w P., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. K. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 9.900,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła M. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 9.900,00 złotych, zawartej przez M. K. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. K. w wysokości 17.840,21 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XVI. w dniu 31 października 2019 roku w R., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła B. W. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 7.600 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła B. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 7.6500,00 złotych, zawartej przez B. W. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę B. W. w wysokości 9.781,30 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XVII. w dniu 4 listopada 2019 roku w Z., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła A. S. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 9.000 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła A. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 9.000 złotych, zawartej przez A. S. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę A. S. w wysokości 12.423,97 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XVIII. w dniu 13 listopada 2019 roku w W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła A. O. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 8.000 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła A. O. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 8.000 złotych, zawartej przez A. O. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę A. O. w wysokości 9.193,49 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XIX. w dniu 13 listopada 2019 roku w G. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła L. F. (1) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 5.156,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła L. F. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 5.153,00 złotych, zawartej przez L. F. (1) z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niego otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę L. F. (1) w wysokości 5.302,50 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XX. w dniu 13 listopada 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła D. M. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 12.000 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła D. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 12.000 złotych, zawartej przez D. M. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niego otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę D. M. w wysokości 18.339,84 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXI. w dniu 17 listopada 2019 roku w P., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. K. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 4.500 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła M. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 4.500,00 złotych, zawartej przez M. K. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. K. w wysokości 3.247,00 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXII. w dniu 18 listopada 2019 roku w R., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła K. P. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 4.156,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła K. P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 4.156,00 złotych, zawartej przez K. P. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę K. P. w wysokości 2.927,44 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXIII. w dniu 21 listopada 2019 roku w R., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła A. P. (2) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 7.870,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła A. P. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 7.870,00 złotych, zawartej przez A. P. (2) z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niego otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę A. P. (2) w wysokości 11.219,95 złotych tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXIV. w dniu 21 listopada 2019 roku w R. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadziła D. P. (1) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z provident (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę D. P. (1) w wysokości 11.220,61 zł tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXV. w dniu 21 listopada 2019 roku w R. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła C. S. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z provident (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w (...) w wysokości 7.280 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niego spłaci i tym samym doprowadziła C. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 7.280 złotych, zawartej przez C. S. z (...) Spółka Akcyjna z/s w (...) od niej otrzymała, lecz jej z kosztami nie spłaciła na szkodę C. S. w wysokości 9.371,70 zł tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXVI. w dniu 21 listopada 2019 roku w P., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła R. S. (1) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 8.180 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła R. S. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 8.180 złotych, zawartej przez R. S. (1) w wysokości 9.899,14 zł tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXVII. w dniu 27 listopada 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła T. F. (1) w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 9.970 zł, pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła T. F. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 9.970 zł, zawartej przez T. F. (1) z (...) S.A. w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę T. F. (1) w wysokości 14.855,22 zł tj. o czyn z art. 286 § 1 kk XXVIII. w dniu 16 grudnia 2019 roku w O. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła K. K. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez nią umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 12.300 zł, pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła K. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 12.300 złotych zawartej przez K. K. z provident (...) S.A. w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę K. K. w wysokości 17.999,21 zł tj. o czyn z art. 286 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Popełnienie przez oskarżoną zarzucanych jej w akcie oskarżenia czynów zeznania pokrzywdzonej B. P. (2) 2, 895 zeznania pokrzywdzonej K. K. 10, 922 oświadczenie M. J. 15, 40, 117, 479, 919 pismo dot. umowy pożyczki 16-18, 79, 81, 500-501, 513 umowa pożyczki 19-26, 33-38, 67-74, 92-99, 109-116, 176-352, 375-380, 392-401, 413-416, 428-435, 447-458,480-487, 539-548 zeznania pokrzywdzonej M. K. 30-31, 922-923 notatka z harmonogramem spłaty 39 zdjęcia korespondencji M. J. i M. K. 41-52 zeznania pokrzywdzonej A. O. 60, 923 informacja o zadłużeniu 66 notatka urzędowa 76, 84, 101, 599-601, 637, 737 zeznania pokrzywdzonego A. P. (3) 86 zeznania pokrzywdzonej D. P. (2) 104 zeznania pokrzywdzonego C. S. 120 oświadczenie pokrzywdzonych 151-175, 925 zeznania pokrzywdzonej S. B. 364-366, 894 zeznania pokrzywdzonej E. C. 381-383, 921-922 zeznania pokrzywdzonego L. F. (2) 402-404, 895-895v zeznania pokrzywdzonej T. F. (2) 417-419, 936v. zeznania pokrzywdzonego M. G. 436-438, 923-924, 971-972 zeznania pokrzywdzonej K. M. 459-461, 972v.-973 zeznania pokrzywdzonej A. P. (1) 469-471 zeznania pokrzywdzonej J. W. 488-491, 894v-895 zeznania pokrzywdzonej K. P. 502-505 zeznania pokrzywdzonej B. P. (1) 514-516, 893v-894 zeznania pokrzywdzonego D. M. 525-528, 923 potwierdzenia przelewu 536-538, (...) zeznania pokrzywdzonej A. S. 551-554, 946v. zeznania pokrzywdzonej B. W. 563-566, 894-894v zdjęcia korespondencji M. J. i B. W. 553-598 zeznania pokrzywdzonego K. W. 602-604, 894v zeznania pokrzywdzonej R. S. (1) 613-615, 973-973v. zeznania pokrzywdzonego M. S. 648-650, 946v.-947 zeznania świadka B. K. 993 zeznania świadka S. M. 993v. Uprzednia karalność oskarżonej dane o karalności 661-662 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. J. Czyny zarzucane oskarżonej w akcie oskarżenia – art. 286 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty niepopełnienie przez oskarżoną zarzucanych jej czynów protokół przesłuchania oskarżonej M. J. 693-695 Nie popełnienie przez oskarżoną czynu zarzucanego jej w pkt IV aktu oskarżenia tj. iż w dniu 14 maja 2019 roku w G. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła M. G. w błąd co do tego, iż w sytuacji zawarcia przez niego umowy pożyczki z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. w wysokości 12.000,00 złotych pożyczkę tą wraz z kosztami zamiast niej spłaci i tym samym doprowadziła M. G. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, iż kwotę pożyczki o numerze (...) w wysokości 12.000,00 złotych, zawartej przez M. G. z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. od niej otrzymała, lecz jej wraz z kosztami nie spłaciła, na szkodę M. G. w wysokości 16.949,56 złotych zeznania świadka K. G. 947-947v., 971-972 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 zeznania pokrzywdzonej B. P. (2) Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne bowiem znajdowały swe odzwierciedlenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, ponadto złożone zeznania w ocenie Sądu były pełne i logiczne. Pokrzywdzona zeznała, iż oskarżona zwróciła się do niej o pomoc, bowiem znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej i w związku z czym potrzebowała pilnie gotówki. Jednakże nie mogła osobiście zawrzeć umowy pożyczki bowiem była pracownikiem P.. Pokrzywdzona wierząc w zapewnienia oskarżonej iż będzie spłacała zaciągniętą przez B. P. (2) pożyczkę oraz mając świadomość sytuacji finansowej w jakiej znajduje się oskarżona zgodziła się jej pomóc. Sąd zważył, iż niniejszy modus operandi oskarżona wykorzystała także na innych pokrzywdzonych, co także świadczy o wiarygodności zeznań B. P. (2). zeznania pokrzywdzonej K. K. Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne, znajdowały one swe odzwierciedlenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. W przypadku popełnienia przestępstwa przez oskarżoną na szkodę pokrzywdzonej K. K. modus operandi M. J. było inne, bowiem oskarżona namówiła pokrzywdzoną do zaciągnięcia pożyczki pod pretekstem pomocy w wyrobieniu „planu sprzedażowego”. Pokrzywdzona miała zaciągnąć pożyczkę, a następnie oskarżona miała odstąpić od umowy i zwrócić pieniądze wypłacone w ramach pożyczki, jednakże fakt zaciągnięcia pożyczki miał rzutować na wykonanie przez nią planu sprzedażowego, a co za tym idzie także jej wynagrodzenia. Dnia 06 sierpnia 2020 roku oskarżona M. J. własnoręcznie podpisała oświadczenie, iż pożyczka zawarta przez pokrzywdzoną na kwotę 12.300 zł została zawarta na jej prośbę, a pieniądze wypłacone w ramach pożyczki oskarżona sprzeniewierzyła, nie odstępując od umowy pożyczki jak ustaliła wcześniej z pokrzywdzoną. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania pokrzywdzonej. zeznania pokrzywdzonej M. K. W ocenie sądu zeznania pokrzywdzonej M. K. należało uznać za wiarygodne. Były one zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Pokrzywdzona wskazała, iż zna oskarżoną od wielu lat, wielokrotnie zawierała pożyczki dla oskarżonej, jednakże zawsze ta spłacała kwotę zadłużenia i informowała na bieżąco o spłacie. Pokrzywdzona miała świadomość, iż oskarżona znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Ponadto pokrzywdzona przedstawiła oświadczenie podpisane przez oskarżoną w którym ta potwierdza, iż pożyczki zawarte przez M. K. były na jej rzecz i to ona otrzymała środki pieniężne z nich pochodzące, dodatkowo pokrzywdzona przedstawiła zdjęcia korespondencji między nią a M. J., która także potwierdza zaciągnięcie pożyczki na rzecz oskarżonej. zeznania pokrzywdzonej A. O. Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za w pełni wiarygodne, sposób działania oskarżonej był zbliżony do sposobu popełnienia czynu zabronionego na szkodę innych pokrzywdzonych. Zeznania pokrzywdzonej w ocenie Sądu były w pełni jasne i logiczne, tym samym nie było wątpliwości co do ich niewiarygodności. zeznania pokrzywdzonego A. P. (3) Sąd uznał zeznania pokrzywdzonego za w pełni wiarygodne, sposób działania oskarżonej był zbliżony do sposobu popełnienia czynu zabronionego na szkodę innych pokrzywdzonych. Zeznania pokrzywdzonego w ocenie Sądu były w pełni jasne i logiczne, tym samym nie było wątpliwości co do ich niewiarygodności. Ponadto pokrzywdzony przedstawił oświadczenie oskarżonej potwierdzające, iż zaciągnięcie pożyczki było na prośbę oskarżonej. zeznania pokrzywdzonej D. P. (2) Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za w pełni wiarygodne, sposób działania oskarżonej był zbliżony do sposobu popełnienia czynu zabronionego na szkodę innych pokrzywdzonych. Zeznania pokrzywdzonej w ocenie Sądu były w pełni jasne i logiczne, tym samym nie było wątpliwości co do ich niewiarygodności. Ponadto pokrzywdzona przedstawiła oświadczenie oskarżonej potwierdzające, iż zaciągnęła pożyczkę na prośbę oskarżonej. zeznania pokrzywdzonego C. S. W ocenie Sądu zeznania pokrzywdzonego C. S. były w pełni wiarygodne. Metoda działania w przypadku czynu zabronionego na szkodę pokrzywdzonego była inna aniżeli na szkodę pozostałych pokrzywdzonych ujawnionych w niniejszym postępowaniu jednakże skutek uzyskania korzyści majątkowej był identyczny jak w przypadku pozostałych pokrzywdzonych. Pokrzywdzony przyznał, iż zna oskarżoną od wielu lat, bowiem był jej klientem i posiadła pożyczkę w P.. Oskarżona wykorzystując fakt, iż pokrzywdzony posiadał zaległość w płatnościach rat, podstępem namówiła pokrzywdzonego na zaciągnięcia nowej pożyczki, przekonując pokrzywdzonego, iż będzie on dzięki temu miał wydłużony okres spłat. Pokrzywdzony nie posiadał świadomości iż zaciągnął nowe zobowiązanie pożyczkowe, gdy dowiedział się o tym fakcie, oskarżona przyznała się iż potrzebowała pieniędzy ze względu na złą sytuację finansową, obiecała pokrzywdzonemu spłacać zobowiązanie, lecz po czasie zaprzestała spłacać zaciągnięte przez pokrzywdzonego zobowiązanie. zeznania pokrzywdzonej S. B. Zeznania pokrzywdzonej S. B. były w ocenie sądu w pełni spójne, logiczne oraz wiarygodne. Pokrzywdzona wskazała, iż zgodziła się pomóc oskarżonej, która znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej, poprzez zaciągnięcie pożyczki w P. i pożyczeniem części uzyskanej gotówki oskarżonej z zapewnieniem spłaty. Tym samym pokrzywdzona zaciągnęła zobowiązanie w wysokości 7870 zł z czego 1000 zł pozostawiła sobie, a 6870 zł pożyczyła oskarżonej. Spłata miała nastąpić w określonych przez umowę pożyczki ratach z czego proporcjonalną część miała ponieść pokrzywdzona w pozostałym zakresie oskarżona, która po pewnym czasie zaprzestała wywiązywać się z umowy ustnej zawartej między nią w pokrzywdzoną. zeznania pokrzywdzonej E. C. Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne. Modus operandi oskarżonej był identyczny jak przy większości czynów popełnianych na szkodę innych pokrzywdzonych, a więc prosząc o przysługę ze względu na problemy finansowe namówiła pokrzywdzoną do zaciągnięcia pożyczki, która zapewniała że spłaci w całości w wyznaczonym umową terminie. zeznania pokrzywdzonego L. F. (2) Sąd uznał zeznania pokrzywdzonego za wiarygodne. Modus operandi oskarżonej był identyczny jak przy większości czynów popełnianych na szkodę innych pokrzywdzonych, a więc prosząc o przysługę ze względu na problemy finansowe namówiła pokrzywdzonego do zaciągnięcia pożyczki, zapewniając że spłaci w całości w wyznaczonym umową terminie. Pokrzywdzony wskazał, iż znał oskarżoną bowiem wykonywał u niej prace remontowe i nie miał podstaw wątpić w jej prawdomówność co do spłaty zobowiązania. zeznania pokrzywdzonej T. F. (2) Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne. Modus operandi oskarżonej był identyczny jak przy większości czynów popełnianych na szkodę innych pokrzywdzonych. Oskarżona wzbudziła litość i współczucie w pokrzywdzonej przedstawiając jej swoją trudną sytuacje finansową oraz przestrzegając, iż jeżeli ta jej nie pomoże oskarżona popełni samobójstwo. Oskarżona zapewniała T. F. (2) iż spłaci zobowiązanie w całości. Ze względu na fakt, iż pokrzywdzona miała świadomość że oskarżona znajduje się w trudnej sytuacji finansowej zgodziła się jej pomóc. Oskarżona jednakże nie dokonała spłaty zaciągniętej przez pokrzywdzoną dla niej pożyczki. zeznania pokrzywdzonego M. G. W ocenie sądu zeznania pokrzywdzonego M. G. były w pełni wiarygodne. Sposób działania oraz skutek jaki niosło był niemalże identyczny do czynów popełnionych na niekorzyść pozostałych ujawnionych w niniejszej sprawie pokrzywdzonych. Oskarżona nie mogła osobiście udzielić pokrzywdzonemu pożyczki bowiem byli oni rodziną, jednakże pokrzywdzony wielokrotnie zaciągał pożyczki w P., z których pieniądze przekazywał oskarżonej, co potwierdzają także zeznania jego żony K. G.. Poprzednie zobowiązania były przez oskarżoną spłacane w całości w sposób terminowy, jednakże pożyczka zaciągnięta przez pokrzywdzonego w maju 2019 roku na rzecz oskarżonej nie została przez nią spłacona. W ocenie sądu zeznania pokrzywdzonego są wiarygodne bowiem są one spójne, logiczne oraz zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Ponadto należało zważyć, iż czas w jakim zaciągnął pokrzywdzony pożyczkę na rzecz oskarżonej odpowiada czasookresowi zaciągnięcia pożyczek przez innych pokrzywdzonych w niniejszej sprawie, a więc wskazuje to iż oskarżona w tym czasie miała znaczne problemy finansowe. Oskarżona początkowo spłacała w sposób regularny zaciągnięte przez pokrzywdzonego zobowiązanie, dopiero w grudniu 2019 roku zaprzestała spłacania rat pożyczki, co także jest zbieżne z okresem kiedy oskarżona zaprzestała płacić zobowiązania zaciągnięte przez innych pokrzywdzonych. zeznania pokrzywdzonej K. M. Zeznania pokrzywdzonej K. M. były w ocenie sądu w pełni spójne, logiczne oraz wiarygodne. Pokrzywdzona wskazała, iż zgodziła się pomóc oskarżonej, która znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej, poprzez zaciągnięcie pożyczki w P. i pożyczeniem części uzyskanej gotówki oskarżonej z zapewnieniem spłaty. Tym samym pokrzywdzona zaciągnęła zobowiązanie w wysokości 6480 zł z czego 1400 zł pozostawiła sobie, a 5080 zł pożyczyła oskarżonej. Spłata miała nastąpić w określonych przez umowę pożyczki ratach z czego proporcjonalną część miała ponieść pokrzywdzona w pozostałym zakresie oskarżona, która po pewnym czasie zaprzestała wywiązywać się z umowy ustnej zawartej między nią w pokrzywdzoną. zeznania pokrzywdzonej A. P. (1) Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne. Modus operandi oskarżonej był identyczny jak przy większości czynów popełnianych na szkodę innych pokrzywdzonych, a więc prosząc o przysługę ze względu na problemy finansowe namówiła pokrzywdzoną do zaciągnięcia pożyczki, która zapewniała że spłaci w całości w wyznaczonym umową terminie. Ponadto pokrzywdzona przedstawiła umowę podpisaną przez A. P. (1) oraz oskarżoną sporządzoną dnia 29 sierpnia 2019 roku tj. w dniu zawarcia pożyczki, z której treści wprost wynika, iż pieniądze wypłacone na rzecz pożyczki pobrała M. J. oraz zobowiązała się do oddania całości zobowiązania zaciągniętego przez pokrzywdzoną. zeznania pokrzywdzonej J. W. Zeznania pokrzywdzonej J. W. były w ocenie sądu w pełni spójne, logiczne oraz wiarygodne. Pokrzywdzona wskazała, iż zgodziła się pomóc oskarżonej, która znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej, poprzez zaciągnięcie pożyczki w P. i pożyczeniem części uzyskanej gotówki oskarżonej z zapewnieniem spłaty. Tym samym pokrzywdzona zaciągnęła zobowiązanie w wysokości 6180 zł z czego 2180 zł pożyczyła oskarżonej. Spłata miała nastąpić w określonych przez umowę pożyczki ratach z czego proporcjonalną część miała ponieść pokrzywdzona w pozostałym zakresie oskarżona, która po pewnym czasie zaprzestała wywiązywać się z umowy ustnej zawartej między nią w pokrzywdzoną. Pokrzywdzona zaciągnęła także drugie zobowiązanie pożyczkowe, z którego otrzymane pieniądze przekazała oskarżonej. zeznania pokrzywdzonej K. P. Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne. Modus operandi oskarżonej był identyczny jak przy większości czynów popełnianych na szkodę innych pokrzywdzonych, a więc prosząc o przysługę ze względu na problemy finansowe namówiła pokrzywdzoną do zaciągnięcia pożyczki, zapewniała że spłaci w całości w wyznaczonym umową terminie. Pokrzywdzona spłaciła w całości zaciągnięte zadłużenie pomimo, iż pieniądze wypłacone z pożyczki otrzymała oskarżona. zeznania pokrzywdzonej B. P. (1) Zeznania pokrzywdzonej B. P. (1) były w ocenie sądu w pełni spójne, logiczne oraz wiarygodne. Pokrzywdzona wskazała, iż zgodziła się pomóc oskarżonej, która znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej, poprzez zaciągnięcie pożyczki w P. i pożyczeniem części uzyskanej gotówki oskarżonej z zapewnieniem spłaty. Tym samym pokrzywdzona zaciągnęła zobowiązanie, a uzyskane pieniądze podzieliła po połowie dla siebie i oskarżonej. Spłata miała nastąpić w określonych przez umowę pożyczki ratach z czego proporcjonalną część miała ponieść pokrzywdzona w pozostałym zakresie oskarżona, która po pewnym czasie zaprzestała wywiązywać się z umowy ustnej zawartej między nią w pokrzywdzoną. zeznania pokrzywdzonego D. M. Sąd uznał zeznania pokrzywdzonego za wiarygodne. Modus operandi oskarżonej był identyczny jak przy większości czynów popełnianych na szkodę innych pokrzywdzonych, a więc prosząc o przysługę ze względu na problemy finansowe namówiła pokrzywdzonego do zaciągnięcia pożyczki, zapewniała że spłaci w całości w wyznaczonym umową terminie. Pokrzywdzony miał świadomość iż oskarżona znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, bowiem należy on do rodziny oskarżonej, tym samym ze względu także na więzy rodzinne zgodził się zaciągnąć zobowiązanie, a pieniądze przekazać oskarżonej. Pokrzywdzony dokonał spłaty zobowiązania w wysokości 1.900 zł. zeznania pokrzywdzonej A. S. Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne. Modus operandi oskarżonej był identyczny jak przy większości czynów popełnianych na szkodę innych pokrzywdzonych, a więc prosząc o przysługę ze względu na problemy finansowe namówiła pokrzywdzoną do zaciągnięcia pożyczki, zapewniała że spłaci w całości w wyznaczonym umową terminie. Pokrzywdzona wcześniej także zaciągnęła takową pożyczkę na rzecz oskarżonej jednakże poprzednie zobowiązanie zostało przez oskarżoną spłacone w pełnej kwocie, tym samym miała zaufanie do oskarżonej oraz jej prawdomówności co do spłaty zaciągniętego przez siebie na jej rzecz zobowiązania. zeznania pokrzywdzonej B. W. W ocenie sądu zeznania pokrzywdzonej należało uznać za w pełni wiarygodne, sposób działania oskarżonej w przypadku wprowadzenia pokrzywdzonej B. W. w błąd był odmienny od pozostałych czynów dokonanych przez oskarżoną, jednakże skutek oraz osiągnięta korzyść była tożsama. Sąd uznał, za prawdziwe zeznania pokrzywdzonej co do faktu, iż była ona przekonana iż podpisuje ankietę badającą zadowolenie klienta z świadczonych przez oskarżoną usług. Oskarżona wykorzystując zaufanie oraz naiwność pokrzywdzonej wprowadziła ją w błąd co do dokumentów, które podpisuje. W ocenie sądu nie umniejszało winy oskarżonej czy też odpowiedzialności pokrzywdzonej fakt, iż mogła ona zapoznać się z dokumentami, które podpisała, bowiem okoliczności w jakich doszło do podpisania umowy były znaczenie utrudnione bowiem nastąpiło to w samochodzie, po zachodzie słońca, gdzie jedynym źródłem światła była lamka wewnątrz samochodu. Pokrzywdzona także nie miała podstaw aby wątpić w słowa oskarżonej, której była klientką. zeznania pokrzywdzonego K. W. Sąd uznał zeznania pokrzywdzonego za wiarygodne. Modus operandi oskarżonej był identyczny jak przy większości czynów popełnianych na szkodę innych pokrzywdzonych, a więc prosząc o przysługę ze względu na problemy finansowe namówiła pokrzywdzonego do zaciągnięcia pożyczki, która zapewniała że spłaci w całości w wyznaczonym umową terminie. zeznania pokrzywdzonej R. S. (1) Modus operandi oskarżonej w przypadku działania na szkodę pokrzywdzonej odbiegał do działania na szkodę innych pokrzywdzonych, bowiem R. S. (1) podpisała umowę in blanco umawiając się z oskarżoną aby kwota zaciągniętej pożyczki nie była „duża”, Oskarżona później samodzielnie wpisała kwotę pożyczki bez wiedzy pokrzywdzonej, także jak w przypadku innych pokrzywdzonych R. S. (1) nie otrzymała pieniędzy wypłaconych z tytułu umowy pożyczki, a oskarżona po czasie zaprzestała spłacać zaciągnięte zobowiązanie. zeznania pokrzywdzonego M. S. Sposób działania oskarżonej względem pokrzywdzonego był zbliżony do dokonania czynu zabronionego na szkodę R. S. (1), bowiem pokrzywdzony także podpisał umowę in blanco, jednakże ustnie ustalił z oskarżoną, iż zgadza się na zaciągnięcie pożyczki na jej rzecz w kwocie 1.000 zł. Jednakże oskarżona wpisała na umowie pożyczki kwotę 8.700 zł na co pokrzywdzony nie miał wpływu i o czym początkowo nie posiadał wiedzy. Zeznania pokrzywdzonego w ocenie sądu były spójne, logiczne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie z tego względu sąd uznał je za w pełni wiarygodne. zeznania świadka B. K. Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, potwierdzały one, iż oskarżona była zatrudniona w P.. Zeznania świadka jednakże nie miały znaczenia dla oceny czy oskarżona dopuściła się zarzucanych jej czynów zabronionych, bowiem świadek nie była obecna podczas popełniania przez oskarżoną czynów karalnych, żaden z pokrzywdzonych także wprost nie powiedział świadkowi o zamiarach czy tez czynach jakich dopuszczała się oskarżona. zeznania świadka S. M. Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, potwierdzały one, iż oskarżona była zatrudniona w P.. Zeznania świadka jednakże nie wniosły żadnych nowych informacji dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy bowiem S. M. nie była świadkiem popełnienia przez oskarżoną zarzucanych jej czynów. dane o karalności Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. informacja o zadłużeniu Dokumenty sporządzone przez firmę (...), których wiarygodność nie budziła wątpliwości. notatka urzędowa Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. notatka z harmonogramem spłaty Dokument, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości nie był on kwestionowany przez którąkolwiek ze stron. oświadczenie M. J. Stanowiły one potwierdzenie zeznań pokrzywdzonych, ponadto widniał na nich własnoręczny podpis oskarżonej, którego autentyczności nie kwestionowała żadna ze stron. W ocenie sądu nie było podstaw aby uznać oświadczenia oskarżonej za nieprawdziwe. oświadczenie pokrzywdzonych Stanowiły one potwierdzenie uznanych przez sąd za wiarygodne zeznań pokrzywdzonych, tym samym sąd uznał je za w pełni wiarygodne. pismo dot. umowy pożyczki Dokumenty sporządzone przez firmę (...), których wiarygodność nie budziła wątpliwości. potwierdzenia przelewu Dokumenty, których wiarygodność nie budziła wątpliwości nie były one kwestionowane przez którąkolwiek ze stron. umowa pożyczki Dokumenty firmy (...), których wiarygodność nie budziła wątpliwości, ponadto pokrzywdzeni potwierdzali, iż na umowach znajdują się ich własnoręczne podpisy. zdjęcia korespondencji M. J. i B. W. W ocenie sądu zdjęcia korespondencji między pokrzywdzoną, a oskarżoną należało uznać za w pełni wiarygodne. Stanowiły one potwierdzenie zeznań, które złożyła pokrzywdzona i które w ocenie sądu były wiarygodne. Ponadto żadne ze stron nie kwestionowała wiarygodności niniejszego dowodu. zdjęcia korespondencji M. J. i M. K. W ocenie sądu zdjęcia korespondencji między pokrzywdzoną, a oskarżoną należało uznać za w pełni wiarygodne. Stanowiły one potwierdzenie zeznań, które złożyła pokrzywdzona i które w ocenie sądu były wiarygodne. Ponadto żadne ze stron nie kwestionowała wiarygodności niniejszego dowodu. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 protokół przesłuchania oskarżonej M. J. Oskarżona nie przyznała się do zarzucanych jej czynów, co w ocenie Sądu stanowiło wyłącznie nieudolną linię obrony prezentowaną przez oskarżoną. M. J. skorzystała z prawa do odmowy składania wyjaśnień, tym samym sąd nie mógł ocenić argumentów świadczących za tym iż nie dopuściła się zarzucanych jej czynów. zeznania świadka K. G. W ocenie sądu zeznania świadka były niewiarygodne. Należało bowiem zauważyć, iż zeznania świadka były całkowicie sprzeczne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Świadek K. G. jest krewną oskarżonej, a więc w ocenie sądu miały na celu uchronienie członka rodziny przed odpowiedzialnością karną za popełniony czyn zabroniony. Ponadto zaprzeczały one w całości zeznaniom pokrzywdzonego M. G.. Sąd miał na względzie fakt, iż świadek i pokrzywdzony byli po rozwodzie tym samym w ocenie sądu zeznania świadka były nieobiektywne. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I M. J. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżonej zarzucono popełnienie przestępstwa oszustwa określonego w art. 286 § 1 kk, które polega na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym, jeżeli sprawca działał w określony sposób, mianowicie wprowadzając w błąd, wyzyskując błąd lub wyzyskując niezdolność pokrzywdzonego do należytego pojmowania przedsiębranego działania. „Do wyczerpania znamion art. 286 k.k. niezbędne jest szczególne działanie sprawcy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej a nadto doprowadzenie pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na pomocą fałszu - wprowadzenia w błąd, wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania - a sprawca musi obejmować swoim zamiarem także ten sposób i skutek działania.” (Wyrok SA w Warszawie z 24.04.2023 r., II AKa 512/21, LEX nr 3569170) Przenosząc powyższe na realia niniejszej sprawy należało zauważyć, iż oskarżona bezpośrednio działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej bowiem pokrzywdzeni zaciągnięte zobowiązania pożyczkowe w całości bądź w część przekazywali oskarżonej. Ponadto oprócz korzyści majątkowych z niekorzystnego rozporządzenia mieniem pokrzywdzonych oskarżona osiągała także korzyść majątkową w postaci wynagrodzenia za udzielone pożyczki, bowiem była ona zatrudniona w firmie (...), a jej wynagrodzenie uzależnione było on ilość zaciągniętych u niej pożyczek. Wprowadzenie w błąd oznacza zachowanie prowadzące do powstania u danej osoby błędu, a więc fałszywego odzwierciedlenia rzeczywistości w świadomości tej osoby. M. J. wprowadzała pokrzywdzonych w błąd gdyż przekonywała ich iż będzie spłacała zaciągnięte zobowiązania tym samym doprowadzała ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Ponadto powołując się na wieloletnią znajomość wykorzystała zaufanie jakie mieli do niej pokrzywdzeni. „Przestępstwo oszustwa określone w art. 286 § 1 jest przestępstwem umyślnym, zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Charakterystyczny dla strony podmiotowej tego przestępstwa zamiar bezpośredni powinien obejmować zarówno cel działania sprawcy, jak i sam sposób działania zmierzającego do zrealizowania tego celu. Przypisanie przestępstwa z art. 286 § 1 wiąże się z wykazaniem, że sprawca obejmował swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim kierunkowym wprowadzenie w błąd innej osoby oraz to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (zob. postanowienie SN z 4 stycznia 2011 r., III KK 181/10, OSNKW 2011, nr 3, poz. 27).” (E. M. Guzik-Makaruk, E. W. Pływaczewski [w:] Kodeks karny. Komentarz, wyd. V, red. M. Filar, Warszawa 2016, art. 286.) Odnosząc się do zamiaru jakim kierowała się oskarżona należało zauważyć, iż początkowo spłacała zaciągnięte zobowiązania jednakże miała świadomość, iż nie jest w stanie spłacić zaciągniętych zobowiązań w całości. Nie można było uznać, iż oskarżona nie działała z zamiarem bezpośrednim, bowiem miała ona świadomość na jakie kwoty łącznie opiewają zaciągnięte przez nią zobowiązania. Zdawała sobie także sprawę z innych zobowiązań jakie posiada oraz faktu, iż nieterminowe spłacanie należności powoduje ich narastanie poprzez odsetki karne, posiadała bowiem wiedzę z zakresu finansów bowiem udzielała pożyczek jako pracownik firmy (...). Nie miała także możliwości zdobycia kwoty mogącej pokryć wszelkie jej zobowiązania. Zważywszy na powyższe sąd uznał, iż oskarżona działała z zamiarem bezpośrednim, popełniając zarzucane jej czyny zabronione. Przechodząc do omówienia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który stanowił podstawę dokonanych przez sąd ustaleń faktycznych, przede wszystkim podnieść należy, że w świetle zeznań pokrzywdzonych oraz dokumentów i zdjęć korespondencji między pokrzywdzonymi, a oskarżoną okoliczności popełnienia przez oskarżoną opisanych w akcie oskarżenia czynów wyczerpują znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk i nie budzą najmniejszej wątpliwości. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. J. I I-XXVIII Sąd mógł wobec oskarżonej orzec karę pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Orzekając o karze miał na względzie stopień społecznej szkodliwości czynu, który w niniejszej sprawie był znaczny. Należało bowiem zauważyć, iż oskarżona wykonywała poniekąd zawód zaufania publicznego, osoby zaciągające za jej pośrednictwem pożyczki ufały jej, nie przewidywały z jej strony złych intencji. Oskarżona popełniając czyn zabroniony wykorzystywała także fakt, iż pokrzywdzeni znali ją od wielu lat, wzbudzała u nich litość tym, iż znajdowała się w złej sytuacji finansowe po stracie męża. Pokrzywdzonej T. F. (2) powiedziała, że jeśli ta nie zgodzi się na zaciągnięcie pożyczki oskarżona popełni samobójstwo, tym samym wykorzystała empatię pokrzywdzonej i jej zaufanie do drugiego człowieka. Należało mieć także na względzie kwotę łączną niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wszystkich pokrzywdzonych w niniejszej sprawie oraz bezwzględne i nakierowane na osiągnięcie własnej korzyści działanie oskarżonej. Bowiem osoby pokrzywdzone niejednokrotnie same posiadały problemy finansowe, lecz chcąc pomóc M. J. godziły się na zaciągnięcie pożyczki wierząc w jej dobre intencje oraz obietnice terminowej spłaty. Nie bez znaczenia pozostawał dla sądu także fakt, iż czyn popełniony przez oskarżoną nie stanowił incydentu, bowiem popełniła ona 28 oszustw w krótkich odstępach czasu. Ponadto sąd miał na względzie także uprzednią karalność oskarżonej także za czyn z art. 286 § 1 kk. Jako okoliczność łagodzącą sąd uznał fakt, iż oskarżona znajdowała się w złej sytuacji finansowej, a także iż początkowo spłacała zaciągnięte zobowiązania. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł wobec oskarżonej karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności uznając, że jest to kara odpowiednia, aby wpłynąć na oskarżoną oraz uświadomić jej niedopuszczalność i nieopłacalność działań niezgodnych z prawem. W ocenie Sądu wymierzona kara czyni zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także spełnia swoje zadania w zakresie prewencji generalnej, polegającej na kształtowaniu w społeczeństwie poszanowania prawa, wypełniając przy tym dyrektywy z art. 53 k.k. M. J. II Nadto, wobec oskarżonej orzeczono obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych kwoty niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Orzeczona kwota została wskazana przez sąd na podstawie kwot objętych postanowieniami o zabezpieczeniu majątkowym. Sąd orzekł niniejsze kwoty, bowiem stanowiły one dokładne wyliczenie wyrządzonej szkody na dzień 21 marca 2022 roku, które w ocenie sądu od tamtej pory nie uległo zmianie. „Środek kompensacyjny przewidziany w art. 46 § 1 k.k. zawsze związany jest z wielkością istniejącej szkody, a więc musi odzwierciedlać jej rozmiar. Niedopuszczalna jest sytuacja, w której kwota rekompensaty nie odpowiada wielkości ustalonej szkody.” (Wyrok SN z 5.10.2023 r., III KK 391/23, LEX nr 3614263.) Zgodnie z art. 46 § 1 kk sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o możliwości zasądzenia renty nie stosuje się. Oskarżona popełniając czyn zabroniony osiągnęła znaczną korzyść majątkową, działając na szkodę osób pokrzywdzonych. W ocenie Sądu wymierzony środek czyni zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także spełnia swe cele wychowawcze bowiem ukazuje oskarżonej nieopłacalność popełniania czynów zabronionych. „Doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem stanowi realizację znamienia występku z art. 286 § 1 k.k. Ewentualna szkoda powstała na skutek takiego rozporządzenia już do kręgu znamion tego typu czynu zabronionego nie należy i orzekanie w jej przedmiocie ma charakter następczy i autonomiczny względem ustaleń w przedmiocie niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Wartość mienia, którym niekorzystnie rozporządzono, nie musi być tożsama z wartością wyrządzonej szkody, co ma przełożenie na kwotę zasądzanego obowiązku naprawienia szkody.” (Wyrok SN z 18.07.2023 r., III KK 123/22, LEX nr 3583250.) 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Na podstawie art. 624 § 1 kpk sąd zwolnił oskarżoną w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sąd miał na względzie złą sytuację finansową oskarżonej, orzeczoną wobec niej karę bezwzględnego pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy, a także obowiązek naprawienia wyrządzonej popełnionym czynem zabronionym szkody. 1.Podpis

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

V KO 110/22 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski (przewodniczący)‎SSN Adam Roch‎SSN Igor Zgoliński (sprawozdawca) w sprawie G. D., skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 19 kwietnia 2023 r., wniosku obrońcy skazanego, o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 marca 2018 r., sygn. akt II AKa 246/17, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskimz dnia 4 lipca 2017 r., sygn. akt III K 63/16, na podstawie art. 544 § 2 i 3 k.p.k. postanowił:

1) oddalić wniosek;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego, w tym wydatkami w kwocie 20 (dwudziestu) zł.

UZASADNIENIE

G. D. został oskarżony o to, że:I. w okresie od 24 stycznia 2011 r. do 18 lipca 2013 r. w B., województwa [...], działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził A. M. oraz jej matkę M. Z. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wprowadzenie ich w błąd co do charakteru ich znajomości, przeznaczenia otrzymanych pieniędzy, a także zamiaru ich zwrotu w ten sposób, że A. M. wykonała przelew pieniężny w dniu 24 stycznia 2011 r. w kwocie 5 000 zł, w dniu 27 stycznia 2011 r. w kwocie 3 700 zł, w dniu 16 lipca 2012 r. w kwocie 77 500 zł, po uprzednim zawarciu pożyczki w Bank S.A. na kwotę łączną 114 900 zł, w dniu 18 lipca 2012 r. w kwocie 23 500 zł, po uprzednim zawarciu pożyczki w Banku 1. na kwotę łączną 64 179,95 zł na rachunki bankowe należące do G.

D., M. Z. wykonała przelew pieniężny w dniu 8 marca 2011 r. w kwocie 49 900 zł, po uprzednim zawarciu pożyczki w Bank 3. S.A. na kwotę łączną 50000 zł, w dniu 18 lipca 2012 r. w kwocie 49 000 zł, po uprzednim zawarciu pożyczki w Banku na kwotę łączną 65 819, 79 zł, w dniu 18 lipca 2012 r. w kwocie 55 000 zł, na rachunek bankowy należący do D. G., czym spowodował straty o łącznej wartości 179 079,95 zł na szkodę A. M. , straty o łącznej wartości 184 870,50 zł na szkodę M. Z., powodując straty znacznej wartości w łącznej wysokości 363 950,45 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.;II. w okresie od 14 sierpnia 2014 r. do bliżej nieustalonego dnia października 2014 r., jednak nie wcześniej niż przed 7 października 2014 r. w B. i P., województwa [...], działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził A.

J. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, poprzez wprowadzenie jej w błąd co do zamiaru zwrotu pieniędzy, w ten sposób, że A. J. wykonała przelew pieniężny w dniu 14 sierpnia 2014 r. w kwocie 2 800 zł na rachunek bankowy Uniwersytetu […] jako opłatę za studia G. D., w dniu 19 sierpnia 2014 r. w kwocie 3 000 zł, w dniu 20 sierpnia 2014 r. w kwocie 3 000 zł, w dniu 22 września 2014 r. w łącznej kwocie 1000 zł, w dniu 26 września 2014 r. w kwocie 2 200 zł, w dniu 28 września 2014 r. w kwocie 3 000 zł, na rachunek bankowy należący do G.

D., w bliżej nieustalonym dniu października 2013 r. przekazała osobiście pieniądze w kwocie 15 000 zł. G. D., po uprzednim zawarciu pożyczki w Banku S.A. na kwotę łączną 20 800 zł, czym spowodował straty o łącznej wartości 30 000 zł na szkodę A. J., tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 k.k.Wyrokiem z dnia 4 lipca 2017 r., sygn. III K 63/16, Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego czynu opisanego w punkcie I, przy ustaleniu, że wartość strat na szkodę A. M. wyniosła 187 779,95 zł, zaś łączna wartość strat poniesionych przez A.

M. i M. Z. wyniosła 372 650,45 zł, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 286 § 1 kk i art. 294 § 1 kk, art.11 § 2 kk (w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r.) i art. 4 § 1 k.k., za który wymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę 150 stawek dziennych grzywny, przyjmując wartość 1 stawki na kwotę 20 złotych; czynu opisanego w punkcie II z tą zmianą, że wyeliminował z kwalifikacji prawnej art. 11 § 2 k.k., tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 286 § 1 kk (w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r.) i art. 4 § 1 k.k., za który wymierzył karę roku pozbawienia wolności oraz karę 50 stawek dziennych grzywny, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20 złotych; na podstawie art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r.) i art. 4 § 1 k.k. jednostkowe kary pozbawienia wolności i jednostkowe kary grzywny połączył i wymierzył karę łączną 3 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną 200 stawek dziennych grzywny, przyjmując wartość jednej stawki na kwotę 20 zł; na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł obowiązek częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz oskarżycielki posiłkowej A.

M. kwoty 179 079,95 zł; na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł obowiązek częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz oskarżycielki posiłkowej M.Z. kwoty 134 870 zł; na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz oskarżycielki posiłkowej A. J. kwoty 30 000 zł; zasądził od oskarżonego G. D. na rzecz oskarżycielki posiłkowej A. M. i oskarżycielki posiłkowej M. Z. kwoty po 3000 zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów zastępstwa procesowego; zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej A.

J. kwotę 1920 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.Apelację od powyższego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonego. W apelacji adw. B. T. sformułowane zostały zarzuty:

1. błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia ‎i mającego wpływ na jego treść, 2. naruszenia przepisów postępowania, mającego wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to: - art. 413 § 2 pkt. 1 k.p.k. poprzez sprzeczność w sentencji orzeczenia, polegającą na przyjęciu, że oskarżony wyrządził oskarżycielkom posiłkowym A. M. i M. Z. szkodę w kwotach odpowiednio 187 779,95 zł i 184 870.50 zł, podczas gdy z sentencji wyroku wynikało, że oskarżonemu zostały przekazane kwoty odpowiednio 109 700 zł i 153 900 zł, co w konsekwencji miało również znaczenie dla zasądzonego od oskarżonego obowiązku naprawienia szkody, którym mogła zostać objęta jedynie szkoda wynikająca bezpośrednio z przestępstwa w związku z brzmieniem przepisów obowiązujących do dnia 1 lipca 2015 r.,- art. 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez pominięcie w kontekście wiarygodności zeznań pokrzywdzonej A.

J. i ustalenia wysokości zobowiązania zaciągniętego przez oskarżonego, treści wezwania do zapłaty sporządzonego w imieniu pokrzywdzonej i przesłanego oskarżonemu, z którego wynikało, że kwota ta wynosi 7 000 złotych, co w konsekwencji podważało wartość dowodową zeznań świadka, z których wynikał fakt pożyczenia przez oskarżonego łącznej kwoty 30 000 zł,3.rażącą niewspółmierność (surowość) kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonego G. D. oraz kary łącznej, wyrażającą się w wymierzeniu oskarżonemu, będącemu osobą niekaraną, kar w wysokości nieadekwatnej do stopnia winy i społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów, przy jednoczesnym, niezasadnym poczytaniu na jego niekorzyść okoliczności niezwiązanych z czynami mu przypisanymi, a także bezzasadnym przyjęciu przy łączeniu kar jednostkowych zasady kumulacji, mimo iż bliski związek zachodzący pomiędzy tymi czynami winien skutkować przyjęciem zasady pełnej absorpcji, co w efekcie doprowadziło do niezasadnego orzeczenia przez sąd kary bezwzględnej w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności.W konsekwencji obrońca wniósł o:1.zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego G.

D. od popełnienia przypisanych mu czynów, ewentualnie o:2.zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie z opisu czynu znamienia w postaci znacznej szkody majątkowej oraz z kwalifikacji prawnej art. 294 § 1 k.k. i art. 11 § 2 k.k. oraz złagodzenie kar pozbawienia wolności z jednoczesnym orzeczeniem kary łącznej przy przyjęciu zasady pełnej absorpcji oraz w związku z regułą intertemporalną określoną w art. 4 § 1 k.k. - zastosowanie wobec oskarżonego na podstawie art. 69 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, ewentualnie o:3. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.Obrońca oskarżonego adw.

M. R. zarzucił wyrokowi:1.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, 2.obrazę przepisów prawa procesowego w postaci art. 7 k.p.k., 3.obrazę przepisów prawa procesowego w postaci art. 169 k.p.k. w zw. z art. 202 § 1 k.p.k., która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii dwóch biegłych psychiatrów ‎(i ewentualnie powołanego psychologa) na okoliczność stanu zdrowia psychicznego oskarżonego, w tym na okoliczność, czy w okresie objętym zarzutami znajdował on się stanie pozwalającym na rozpoznanie znaczenia swoich czynów, a także pokierowania swoim postępowaniem, podczas gdy potrzeba przeprowadzenia tego dowodu jest niewątpliwa i wynikła w toku postępowania przed Sądem I instancji,4.obrazę przepisów prawa procesowego w postaci art. 2 § 1 pkt 1 oraz art. 4 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. ewentualnie, na wypadek nieuwzględnienia powyższych zarzutów, zaskarżonemu wyrokowi zarzucił również:1.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego orzeczenia i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że zachowania oskarżonego podejmowane w ramach zaciągania przez niego zobowiązań w stosunku do A.

M. i M. Z. stanowią jeden czyn zabroniony, podczas gdy prawidłowo winny zostać postawione oskarżonemu dwa odrębne zarzuty: pierwszy dotyczący popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę A. M., a następnie drugi co do popełnienia przestępstwa na szkodę M. Z., przy czym oba te czyny winny zostać zakwalifikowane jako czyny z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy przyjęciu, że popełnione zostały w ramach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k.; wartość strat poniesionych przez M. Z. wyniosła łącznie 184 870,50 zł, podczas gdy zliczenie wszystkich wartości wskazanych w zarzucie daje sumę 170.819,79 zł,2.rażącą niewspółmierność kar jednostkowych (2 lata oraz 1 rok pozbawienia wolności) oraz kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności, przy jednocześnie wymierzonej karze grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 20 zł każda, orzeczonej wobec oskarżonego G.

D., w stosunku do zasad wymiaru kary określonych w art. 53 k.k., w tym celów, jakie kara ta winna spełniać w zakresie prewencji indywidualnej, poprzez nieuwzględnienie w należytym zakresie całokształtu okoliczności sprawy, dotychczasowej niekaralności, postawy w całym postępowaniu, dotychczasowego sposobu życia, a także jego sytuacji zawodowej i osobistej, w konsekwencji czego został on pozbawiony możliwości skorzystania z warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, w sytuacji gdy z okoliczności, o których mowa powyżej wynika, iż kara łagodniejsza, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, spełniłaby swoje cele, przewidziane przez ustawodawcę w art. 53 k.k., a w szczególności pozwoliłaby ona na czynienie przez oskarżonego przebywającego na wolności czynienia dalszych starań celem spłaty zaciągniętych wobec pokrzywdzonych zobowiązań.

Podnosząc powyższe zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:1.uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów;2.lub zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie oskarżonego G. D. za winnego trzech przestępstw oszustwa, tj. odrębnie na szkodę A. M., M. Z. oraz A. J., wyczerpujących znamiona z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., przy przyjęciu, że czyny na szkodę A. M. i M. Z. popełnione zostały w ramach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k., wymierzenie oskarżonemu za te czyny kar jednostkowych w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, a następnie wymierzenie oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania,3.ustalenie w ramach czynu popełnionego na szkodę M.

Z., iż wartość strat łącznie przez nią poniesionych wynosi łącznie 170819,79 zł;4.względnie zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego łagodniejszych kar jednostkowych pozbawienia wolności, ‎a następnie wymierzenie mu łagodniejszej kary łącznej pozbawienia wolności ‎z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby ustalony przez Sąd,5.ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do Sądu I instancji, celem ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 15 marca 2018r. Sąd Apelacyjny w Łodzi w sprawie II AKa 246/17:1.uchylił orzeczenie o karze łącznej zawarte w pkt 2,2.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób że:1.z opisu czynu przypisanego w pkt la wyeliminował sformułowanie „zaś łączna wartość strat poniesionych przez A.

M. i M. Z. wynosiła 372.650,45 złotych” oraz sformułowanie „powodując straty znacznej wartości”, a z podstawy prawnej skazania wyeliminował art. 294 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i przyjął, że oskarżony doprowadził M. Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 170.819,79 zł (sto siedemdziesiąt tysięcy osiemset dziewiętnaście złotych i siedemdziesiąt dziewięć groszy) oraz przyjął jako podstawę prawną wymiaru kary art. 286 § 1 kk i art. 33 § 2 kk i złagodził orzeczoną karę pozbawienia wolności do roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, a karę grzywny do 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł,2.jako datę początkową czynu przypisanego w pkt Ib ustalił dzień 19 sierpnia 2014 r. oraz przyjął, że doprowadził on pokrzywdzoną A.

J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 27.200 zł, a orzeczoną za ten czyn karę pozbawienia wolności złagodził do 10 miesięcy pozbawienia wolności;3.orzeczony obowiązek naprawienia szkody na rzecz M. Z. obniżył do kwoty 120.819,79 zł,4.orzeczony obowiązek naprawienia szkody na rzecz A. J. obniżył do kwoty 26.900 zł,5.zasądzone koszty sądowne obniżył o kwotę 1000 zł wymierzonej opłaty, tj. do kwoty 1515,74 zł,6.na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł,7.utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie;Od powyższego wyroku obrońca skazanego wniósł kasację, zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, tj.:1.art. 167 k.p.k., 193 § 1 k.p.k. oraz art. 202 § 1 k.p.k. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłych psychiatrów na okoliczność zdolności skazanego do rozpoznania znaczenia zarzuconych mu czynów lub zdolności do pokierowania swoim działaniem, jak też na okoliczność zdolności do udziału w toczącym się postępowaniu odwoławczym, pomimo posiadania przez sąd II Instancji informacji o fakcie leczenia psychiatrycznego, w tym pomimo odroczenia w dniu 18 stycznia 2018 r. rozprawy ze względu na przedłożenie przez skazanego zwolnienia wystawionego przez lekarza psychiatrę,2.art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli odwoławczej i nienależyte ustosunkowanie się przez Sąd Apelacyjny do zarzutów apelacji obrońcy skazanego M.

R. wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim‎w szczególności w zakresie dotyczącym naruszenia przepisów postępowania, „w postaci art. 169 k.p.k. w zw. z art. 202 k.p.k. poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii dwóch biegłych psychiatrów (...) na okoliczność stanu zdrowia psychicznego oskarżonego (...), podczas gdy potrzeba przeprowadzenia tego dowodu była niewątpliwa i wynikła w toku postępowania przed Sądem I instancji”, które to uchybienia miały istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, albowiem doprowadziły do pominięcia faktu, że skazany choruje na chorobę dwubiegunową afektywną, co w konsekwencji może prowadzić do wyłączenia jego odpowiedzialności karnej, a co najmniej powinno prowadzić do uwzględnienia tegoż faktu w zakresie orzeczenia o karze.W konsekwencji autor kasacji wniósł o:1.uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi, jak również poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu sądowi, 2.dopuszczenie dowodu z zaświadczenia dr n. med. M.

T., zaświadczenia M. S., historii choroby zdrowia psychicznego G. D. sporządzonej w poradni zdrowia psychicznego A. na okoliczność stwierdzenia u skazanego choroby afektywnej dwubiegunowej.Postanowieniem z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. II KK 342/18, Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy jako oczywiście bezzasadną. Pismem z dnia 8 listopada 2022 r. obrońca skazanego G. D. złożyła do Sądu Najwyższego wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem ze względu na ujawnienie nowych faktów. Na podstawie art 540 § 1 pkt 2, lit. a i art. 542 § 1 k.p.k. wniosła o:1.wznowienie postępowania, 2. uchylenie wyżej wskazanych wyroków i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I Instancji, 3.dopuszczenie dowodu z:1.dokumentacji medycznej G.

D.,2.opinii psychiatrycznej sporządzonej przez dr n. med. M. T. z dnia 16 listopada 2019 r.,3.zaświadczenia lek. med. M. S. z dnia 19 grudnia 2019 r.,4.historii choroby G. D. z poradni zdrowia psychicznego A.,5.opinii medyczno-psychiatrycznej o stanie zdrowia G. D. sporządzonej przez Instytut Badań i Ekspertyz Sądowych w Krakowie w osobie prof. dr hab. N. med. A. P. z dnia 1 września 2020 r.,6.opinii psychiatrycznej prywatnej z dnia 27 listopada 2020 r. wydanej przez dr med. J. P. do sprawy II K […], na okoliczność stwierdzenia u G. D. choroby psychicznej dwubiegunowej afektywnej oraz na fakt stwierdzenia, iż w okresie nasilenia objawów psychopatologicznych zdiagnozowane u skazanego zaburzenia zdrowia psychicznego miały wpływ na racjonalność podejmowanych czynności, uniemożliwiały lub też ograniczały w stopniu znacznym świadomość pokierowania swoim postępowaniem oraz uniemożliwiały lub też ograniczały w stopniu znacznym w okresie krytycznym rozumienie znaczenia, jak również na fakt, iż w okresach objętych zarzutami występowało u Skazanego nasilenie objawów psychopatologicznych.W pisemnej odpowiedzi na wniosek prokurator wniósł o jego oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o wznowienie postępowania nie był zasadny. Zgodnie z powołaną przez obrońcę skazanego dyspozycją art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli po wydaniu tego orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody wskazujące na to, że skazany nie popełnił czynu albo czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze. Zaznaczyć trzeba, że w odniesieniu do cechy „nowości” faktów i dowodów nowelą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2013.1247) wykreślone zostało sformułowanie „nie znane przedtem sądowi”.

Oznacza to zatem, że w obecnym stanie prawnym nie odnosi się ona tylko do wiedzy sądu, lecz w równym stopniu do świadomości strony postępowania. Nowe fakty i dowody, o których mowa w powyższej podstawie wznowieniowej muszą być więc uprzednio nieznane także stronie, która opiera na nich swój wniosek (por. np. post. SN z 14 lipca 2022r., I KO 45/22). Ratio legis powyższej modyfikacji wyraża się w tym, że bierność stron w postępowaniu dowodowym nie może prowadzić do sytuacji, w której zaskakuje się organy wymiaru sprawiedliwości nowymi dowodami dopiero we wniosku.

Wykładnia systemowa tego przepisu, poprzez powiązanie go z treścią art. 427 § 3 k.p.k., wskazuje, że chodzi tu o nowe fakty i dowody nieznane stronie nie tylko na etapie postępowania rozpoznawczego, lecz także postępowania odwoławczego, gdyż w tym stadium procesu odwołujący się może się na nie powołać, gdy nie mógł tego uczynić w postępowaniu przed sądem I instancji. Ciężar wykazania tej okoliczności, podobnie jak i podstaw wznowieniowych spoczywa na wnioskodawcy. Niewykazanie novum skutkuje oddaleniem wniosku. Chodzi tu o co najmniej uprawdopodobnienie w drodze dowodu swobodnego braku wiedzy co do określonych faktów lub dowodów przed uprawomocnieniem się orzeczenia.

W takim kształcie art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. związany jest z zasadą kontradyktoryjności postępowania sądowego. Zakłada się bowiem, że w tym postępowaniu strona powinna przedstawić wszystkie znane jej fakty lub dowody. Pasywność strony powoduje utratę możliwości ich późniejszego zgłoszenia zarówno w postępowaniu odwoławczym (art. 427 § 3 k.p.k.), jak i w postępowaniu wznowieniowym. O nowości faktu lub dowodu związanego z kolei z poczytalnością sprawcy, można realnie mówić dopiero w sytuacji, gdy po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego ujawnią się nieznane uprzednio orzekającym sądom i stronie okoliczności, wskazujące na to, że skazany jest chory psychicznie lub występują u niego innego rodzaju zaburzenia psychiczne, stojące na przeszkodzie do jego skazania.

Niepoczytalność sprawcy (art. 31 § 1 k.k.) co do zasady może stanowić przesłankę wznowienia postępowania (art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k.), pod tym wszakże warunkiem, że nowe dowody przedstawione w postępowaniu wznowieniowym będą wskazywały na nieznane dotychczas we wskazanym powyżej szerokim rozumieniu okoliczności dotyczące stanu zdrowia skazanego, wskazujące na wystąpienie przeszkód do skazania. Z treści tego przepisu wynika zatem, że o efektywności tej przesłanki wznowienia przesądza ustalenie, jaki był stan zdrowia psychicznego sprawcy w czasie objętym zarzutem, a ściślej czy w tym czasie był on niepoczytalny.

W odniesieniu zaś do poczytalności ograniczonej (art. 31 § 2 k.p.k.) konsekwencje jej wystąpienia są zgoła odmienne. Nie stanowi ona bowiem okoliczności wyłączającej winę, zaś w zakresie kary ustawodawca pozostawia możliwość jej nadzwyczajnego złagodzenia. Nie wpisuje się ona zatem ani w przytoczoną przez autorkę wniosku, ani żadną inną podstawę wznowienia postępowania. Przechodząc tym samym na grunt niniejszej sprawy, zauważyć należy w pierwszej kolejności, że czyny przypisane skazanemu obejmują okresy od 2011 r. do 2013 r. i 2014 r.

Skazany, będąc przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego (21 czerwca 2016 r.) określił wówczas swój stan zdrowia jako dobry (k. 363). Przed rozpoczęciem procedowania na rozprawie głównej nadesłał wniosek o usprawiedliwienie nieobecności i odroczenie terminu rozprawy z powodu przeziębienia (k. 433). Następnie aktywnie uczestniczył w procesie, składając między innymi szereg wniosków dowodowych, odnoszących się jednakże do warstwy merytorycznej postępowania. Na rozprawie głównej w dniu 20 czerwca 2017 r., przed zamknięciem przewodu sądowego żadnych wniosków dowodowych nie zgłaszał (k. 987-989).

Po zamknięciu przewodu, przed odroczonym ogłoszeniem wyroku, nadesłał do sądu informację, że od ponad miesiąca przebywa pod opieką lekarza psychiatry i zażywa leki, domagając się jednocześnie odpisu protokołu z ostatniej rozprawy (k. 992). Nadesłał jednocześnie swoje stanowisko końcowe w sprawie (k. 993-1003). Kwestię powyższej informacji miał na uwadze sąd I instancji, który w pisemnych motywach wyroku odniósł się do niej, nie postrzegając jej jako przesłanki do wznowienia przewodu sądowego. Nie zachodziły bowiem wątpliwości co do poczytalności skazanego, zaś nieujawnienie faktu leczenia uznane zostało za celową taktykę obraną przez skazanego, a mającą na celu niedopuszczenie do zakończenia postępowania (k. 1032).

Następnie problematyka ta poruszona została w apelacji jednego z obrońców skazanego, który zarzucił między innymi obrazę art. 169 k.p.k. ‎w zw. z art. 202 § 1 k.p.k., która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii dwóch biegłych psychiatrów ‎(i ewentualnie powołanego psychologa) na okoliczność stanu zdrowia psychicznego skazanego, w tym na okoliczność, czy w okresie objętym zarzutami znajdował on się stanie pozwalającym na rozpoznanie znaczenia swoich czynów, a także pokierowania swoim postępowaniem, podczas gdy potrzeba przeprowadzenia tego dowodu była niewątpliwa i wynikła w toku postępowania przed sądem I instancji.

Zarzut ten nie został podzielony przez sąd II instancji, który zaaprobował w tym zakresie tok rozumowania sądu I instancji (k. 1152). Dodać również trzeba, że także i przed rozprawą apelacyjną wpłynęło pismo skazanego wraz z kopią zwolnienia wystawionego przez lekarza psychiatrę z niepublicznej placówki medycznej (k. 1115-1116). Następnie skazany zgłosił trudności z uzyskaniem potwierdzenia tego zwolnienia przez lekarza sądowego. Oświadczył, że lekarz, do którego się zwrócił nie wyraził zgody na potwierdzenie zwolnienia bez uprzedniego zapoznania się z dokumentacją leczenia.

Skazany wskazał na trudności z dostarczeniem żądanej dokumentacji, która miała znajdować się w Ł., on zaś przebywał wówczas (wedle swego oświadczenia) w W. Wniósł o zaakceptowanie zwolnienia lekarskiego nieodpowiadającego przepisanej prawem formie (k. 1120). Zagadnienie stanu zdrowia skazanego było następnie przedmiotem kasacji złożonej przez obrońcę. Do kasacji dołączona została dokumentacja (zaświadczenie lekarza psychiatry S. T., który wskazał między innymi, iż od roku skazany pozostaje na leczeniu psychiatrycznym, pobiera wiele leków psychoaktywnych, antydepresyjnych.

W ostatnim roku podejmował trzykrotne próby samobójcze, z powodu jednej był hospitalizowany we wrześniu 2017 r. nadto, mimo leczenia, utrzymywały się u niego stany niepokoju, lęku o charakterze napadowym, występowały znaczne wahania nastroju, miał trudności z zasypianiem, wybudzał się w nocy, miał duże trudności z organizowaniem sobie pracy, czuł się bezradny, zagrożony, a jednocześnie drażliwy. Wymagał szczegółowej diagnostyki w zakresie zaburzeń zachowania ze szczególnym uwzględnieniem afektu i nastroju. Istniały – wedle stanowiska lekarza - wyraźne sugestie występowania u niego zaburzeń afektywnych z kręgu choroby afektywnej dwubiegunowej.

Konieczna była też diagnostyka psychologiczna i w kierunku ewentualnych zmian OUN; zaświadczenie lekarza psychiatry M. S., z którego wynikało między innymi, że u skazanego rozpoznano chorobę afektywną dwubiegunową; a nadto historię choroby sporządzonej w PZP A.). W konsekwencji rozpoznania nadzwyczajnego środka zaskarżenia postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. II KK 342/18, kasacja została oddalona na rozprawie, jako oczywiście bezzasadna (k. 2045). Powyżej zaprezentowana sekwencja aktywności procesowej skazanego obrazuje jego postawę procesową i dowodzi, że mając wiedzę o fakcie oraz historii swojego leczenia początkowo w ogóle jej nie ujawnił, by w późniejszym czasie dozować ją w sposób mający służyć określonej taktyce procesowej.

Zdekodowały to trafnie sądy obu instancji. Nie można było bowiem inaczej ocenić stanu wiedzy skazanego, tym bardziej, że w piśmie z k. 1120 wprost potwierdził, że posiada dokumentację leczenia psychiatrycznego i że znajduje się ona w Ł. Ostatecznie zagadnienie to stało się też przedmiotem kasacji, a z załączonej dokumentacji wynikała między innymi diagnoza. Dokumenty prywatne przedłożone z wnioskiem o wznowienie pokrywały się w tej materii z materiałem, którego oceny dokonał już Sąd Najwyższy. Podkreślić zatem trzeba, że skazany, przywołując nowe jego zdaniem okoliczności, nie wykazał, by nie były one znane mu przed datą uprawomocnienia się orzeczenia.W świetle powyższego, jakkolwiek sądy obu instancji dysponowały wiedzą o korzystaniu przez skazanego z pomocy lekarzy psychiatrów mającą węższy zakres, aniżeli ujawniony na kolejnych etapach postępowania, w tym w szczególności po uprawomocnieniu się orzeczenia, nie można uznać, by zachodziła w tym przypadku podstawa do wznowienia postępowania.

Skazany, mając świadomość swojego stanu zdrowia i jego doniosłości w procesie karnym, wiedzy tej w stosownej fazie procesu nie ujawnił. Oczywiste jest, że wymagana przepisem art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. cecha „nowości” powołanych okoliczności nie została w tych warunkach zrealizowana. W konsekwencji powyższego zapatrywania, Sąd Najwyższy orzekł zatem jak w sentencji.[SOP] [ał]