V KO 109/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KO 109/20 POSTANOWIENIE Dnia 21 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie K. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 16 stycznia 2014 r. w sprawie sygn. akt II AKa (…) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 października 2020r. wniosku sędziego Sądu Najwyższego o wyłączenie go od rozpoznania sprawy na podstawie: art. 41§1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i wyłączyć Sędziego Sądu Najwyższego A.S. od udziału w sprawie V KO 81/20 z wniosku K. J. o wznowienie postępowania.

UZASADNIENIE

Wniosek należało uznać za zasadny. Sędzia Sądu Najwyższego A.S. po przydzieleniu mu do rozpoznania kolejnego wniosku K. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 stycznia 2014 r., (sygn. akt II AKa (…), na podstawie art. 41§1 k.p.k. złożył wniosek o wyłączenie go od udziału w tej sprawie. Jako przesłankę wniosku wskazał fakt wyrażenia przez wnioskodawcę w ponownym wniosku o wznowienie postępowania zastrzeżeń odnośnie do orzeczenia zapadłego w sprawie V KO 37/20, w której wnioskujący sędzia odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.Sama w sobie powyższa okoliczność oczywiście nie stanowi przesłanki do wyłączenia sędziego od rozpoznawania kolejnej sprawy z udziałem tego samego wnioskodawcy.

Rzecz jednak w tym, że wnioskodawca nie tyle kwestionuje prawidłowość rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd Najwyższy, co zrozumienie jego intencji, które kierowały nim przy składaniu wniosku.W tej szczególnej sytuacji, przyjąć można, że rzeczywiście u wnioskodawcy mogłoby powstać przekonanie o braku obiektywizmu po stronie sędziego rozpoznającego sprawę, skoro byłby to ten sam sędzia, który nie uwzględnił już raz podobnego wniosku, przy błędnej – zdaniem wnioskodawcy – jego interpretacji. Podstawą wyłączenia sędziego w trybie przewidzianym w art. 41§1 k.p.k. jest istnienie okoliczności o takim charakterze, że mogłaby powstać uzasadniona wątpliwość co do jego bezstronności.

Z najdalej idącej ostrożności można przyjąć, że taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.