V KO 10/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KO 10/22 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w związku z zażaleniem Sądu Okręgowego w P. reprezentowanego przez Dyrektora Sądu Okręgowego w P. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 29 października 2021 r., sygn. akt PR 2 Ds. (…), o umorzeniu śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 marca 2022 r., wniosku Sądu Okręgowego w P. zawartego w postanowieniu z dnia 31 stycznia 2022 r., sygn. akt II Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w S..

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2022 r., sygn. akt II Kp (…), Sąd Okręgowy w P., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia Sądu Okręgowego w P. reprezentowanego przez Dyrektora tego Sądu na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 29 października 2021 r., sygn. akt PR 2 Ds. (…), o umorzeniu śledztwa.Uzasadniając wniosek wskazano, że Sąd Okręgowy w P. jest sądem właściwym do rozpoznania owego zażalenia i jednocześnie jest Sądem, który zainicjował wszczęcie umorzonego następnie śledztwa a potem zaskarżył wydane w tym przedmiocie postanowienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia przedmiotowego jest zasadny.W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji procesowych, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać w opinii publicznej uzasadnione przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób bezstronny.

Do takich sytuacji, w sposób oczywisty, zaliczyć należy tę, jaka wystąpiła w przedmiotowej sprawie, to znaczy sytuację w której Sąd właściwy, rozpoznając zażalenie, orzekałby niejako we „własnej sprawie”. Wobec tego podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu wnioskującego, że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., konieczne jest przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Jako właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy należało wskazać na Sąd Okręgowy w S. jako nieodległy względem Sądu właściwego a jednocześnie pozostający w okręgu innej apelacji.Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.