V KKN 642/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KKN 642/98

POSTANOWIENIE

Dnia 10 kwietnia 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN Henryk Gradzik (spraw.)

Sędziowie: SN

SN

Wiesław Maciak

Ewa Strużyna

Protokolant: Michał Wierzbowski

po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2001 r.

sprawy G. K.

oskarżonego z art. 157 § 2 dkk

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 28 lipca 1998 r., sygn. II AKa […]

zmieniającego wyrok Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 10 kwietnia 1998 r., sygn. II K […]

1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych postępowania

kasacyjnego

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 10 kwietnia 1998 r.

sygn. II K […] G. K. został uznany za winnego tego, że w dniu 9 sierpnia

1997 r. w S., działając pod wpływem silnego wzburzenia zadał żonie X. K.

uderzenie nożem ostrokończystym oraz do światła dróg oddechowych,

co skutkowało jej zgonem – tj. za przestępstwo z art. 148 § 1 dkk i za to

na mocy tego przepisu, przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary

(art. 57 § 2 i 3 pkt 1 dkk) – skazany na karę 6 lat pozbawienia wolności

oraz na karę dodatkową pozbawienia praw publicznych na 4 lata.

Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę

oskarżonego Sąd Apelacyjny w […] zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że

uznał oskarżonego za winnego tego, iż we wskazanym wyżej czasie i miejscu,

w stanie nietrzeźwości i pod wpływem silnego wzburzenia, zadał żonie X. K.

uderzenie

nożem

ostrokończystym

w

okolicę

podłopatkową

lewą,

co spowodowało masywny krwotok wewnętrzny oraz do światła dróg

oddechowych, to jest chorobę zazwyczaj zagrażającą życiu (art. 155 § 1

pkt 2 dkk), w następstwie której nieumyślnie doprowadził do śmierci

pokrzywdzonej – tj. przestępstwa z art. 157 § 2 dkk i na podstawie tego przepisu

skazał go na karę 6 lat pozbawienia wolności (wyrok SA z dnia 28 lipca 1998 r.,

sygn. II AKa […]).

Od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego obrońca oskarżonego

wniósł kasację. Zarzucił orzeczeniu rażącą obrazę prawa materialnego przez

przyjęcie, że przypisany oskarżonemu czyn został zakwalifikowany z art. 157 §

2 dkk, zamiast z art. 157 § 3 dkk. Uzasadniając zarzut skarżący utrzymywał, że

art. 157 § 2 dkk penalizował czyny określone w art. 149a § 1, art. 149b lub 156a

§ 1 tego kodeksu, jeżeli następstwem czynu była śmierć matki dziecka

poczętego. Natomiast działanie przestępne, przypisane G. K. wyczerpało

znamiona przestępstwa z art. 157 § 3 dkk. W konkluzji autor kasacji wniósł

o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, iż czyn oskarżonego stanowi

przestępstwo z art. 157 § 3 dkk.

Sąd Najwyższy zważył:

Zarzut kasacji jest bezzasadny w stopniu oczywistym. Stan prawny, do którego

nawiązał obrońca oskarżonego, a który w jego przekonaniu powinien

zdecydować o prawidłowej kwalifikacji przypisanego przestępstwa, został

ukształtowany przez art. 7 pkt 5 ustawy z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu

rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania

ciąży (Dz. U. Nr 17, poz. 78). Na mocy tego przepisu, w ramach art. 157 kk z

1969 r. wyodrębniono trzy paragrafy, przy czym drugi z nich – o treści

wskazanej wyżej przez obrońcę. Istotnie, penalizuje on inne czyny, niż

przypisany oskarżonemu w wyroku Sądu Apelacyjnego.

Tenże stan prawny został jednak zmieniony przez art. 3 pkt 5 ustawy z

dnia 30 sierpnia 1996 r. o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu

ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży oraz o zmianie

niektórych innych ustaw, który wszedł w życie z dniem 4 stycznia 1997 r. (Dz.

U. Nr 139, poz. 646). Mocą tego przepisu art. 157 kk z 1969 r., jako jednostka

redakcyjna aktu prawnego, został zredukowany do dwóch paragrafów. Drugi z

nich przybrał następujące brzmienie: „Jeżeli następstwem czynu określonego w

art. 152a, art. 152b lub art. 155 § 1 jest śmierć człowieka, sprawca podlega karze

pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 2”.

Zważywszy, że przypisany G. K. czyn był popełniony w dniu 9 sierpnia

1997 r. a prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego zapadł w dniu 28 lipca

1998 r., należy stwierdzić, że przyjęta kwalifikacja prawna czynu jest

prawidłowa. Wysunięty w kasacji zarzut obrazy prawa materialnego jest

rezultatem błędnego mniemania jej autora co do treści art. 157 dkk w czasie,

w którym podjęto w sprawie prawomocne rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy

Sąd Najwyższy oddalił kasację, jako oczywiście bezzasadną.

Orzeczenie

o

zwolnieniu

oskarżonego

od

kosztów

sądowych

postępowania kasacyjnego opiera się na art. 624 § 1 i 626 § 1 kpk.

Przewodniczący: SSN (Henryk Gradzik)

Sędziowie: SSN (Wiesław Maciak)

SSN (Ewa Strużyna)

aw

f/ak