V KKN 568/98 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedart. 406 § 2 kpk z 1969 r. jest oczywiście bezzasadny, ponieważ przepis ten instancji. Przewidziany zaś w art. 90 § 1 kpk z 1969 r. obowiązek uzasadnienia
Legislator headnote
AI generatedV KKN 568/98 · Sąd Najwyższy: art. 406 § 2 kpk z 1969 r. jest oczywiście bezzasadny, ponieważ przepis ten instancji. Przewidziany zaś w art. 90 § 1 kpk z 1969 r. obowiązek uzasadnienia
Full text
Sygn. akt V KN 568/98
POSTANOWIENIE
Dnia 17 stycznia 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN Ewa Gaberle
po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2001 r.
sprawy T. B.-L.,
co do której umorzono postępowanie karne o czyn z art. 178 § 1 kk z 1969 r.
z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego
J. O. na niekorzyść oskarżonej
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w W.
z dnia 28 lipca 1998 r., sygn. IV Kz […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.
z dnia 9 lipca 1998 r., sygn. II K […]
1) oddala kasacje jako oczywiście bezzasadne;
2) zwalnia oskarżyciela prywatnego J. O. od ponoszenia
kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powyższe rozstrzygnięcie, wydane w trybie art. 535 § 2 kpk (w brzmieniu
obowiązującym od 1 września 2000 r.), nie wymaga pisemnego uzasadnienia.
Poprzestać więc można na podkreśleniu, że podniesiony w kasacji zarzut obrazy
art. 406 § 2 kpk z 1969 r. jest oczywiście bezzasadny, ponieważ przepis ten
określa wymagania, jakie winno spełniać uzasadnienie wyroku sądu
odwoławczego, a zatem nie odnosi się do wszystkich orzeczeń sądu, w tym
także postanowień, lecz tylko do wyroków wydanych przez sąd drugiej
instancji. Przewidziany zaś w art. 90 § 1 kpk z 1969 r. obowiązek uzasadnienia
postanowienia oznacza, iż sąd winien wskazać na czym opierał swoje
rozstrzygnięcie i to wymaganie zostało w zaskarżonym postanowieniu
spełnione. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 28 lipca 1998 r.
Sąd Wojewódzki w W. trafnie określił przesłanki odpowiedzialności karnej
za zniesławienie popełnione w toku przesłuchania, a wobec wykluczenia
możliwości
popełnienia
tego
przestępstwa
przez
T. B.-L.
podczas
przesłuchiwania jej w sprawie cywilnej (w trybie art. 304 kpc), nie był
zobowiązany zajmować się dowodami dotyczącymi okoliczności zdarzenia,
które nie miało przestępnego charakteru.
Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność:
Kierownik Sekretariatu Wydziału
Izby Karnej S.N.
Orzeczenie niniejsze nie podlega dalszemu zaskarżeniu
aw
f/ak