V KKN 323/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KKN 323/98

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN – Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2000 r.

sprawy R. T.

skazanego z art. 199 § 2 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w S.

z dnia 28 stycznia 1998 r., sygn. IV Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S.

z dnia 6 października 1997 r., sygn. II K […]

- oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża skazanego

kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W kasacji podniesiono zarzut obrazy prawa materialnego, a to art. 693 kc

przez „negację prawa dzierżawcy do pobierania pożytków z przedmiotu

dzierżawy”. W istocie w ten sposób kasacja, jak należy rozumieć, neguje

poprawność przypisania skazanemu czynu z art. 199 kk z uwagi na brak

bezprawności zachowania. Kasacja nie zauważa że kwestia ta była przedmiotem

analizy sądu odwoławczego rozpoznającego apelację własną oskarżonego i

zupełnie pomija przedstawioną tam argumentację, w której wykazano, że

oskarżony jako dzierżawca gruntu rolnego nie był uprawniony do wyrębu

drzewa na tym gruncie, i dokonywanie go nie można traktować jako pożytku z

przedmiotu dzierżawy. Kasacja nie przedstawia na czym polegać ma wadliwość

rozumowania sądu odwoławczego i ponawia argumenty wskazane w apelacji,

odnośnie których sądy się wypowiedziały w toku tego procesu. W tym stanie

rzeczy skarga kasacyjna w istocie chce uczynić Sąd Najwyższy trzecią instancją

merytoryczną,

co

jest

niedopuszczalne.

Podzielając

zatem

argumenty

przedstawione w odpowiedzi prokuratora na tę kasację i z przyczyn wyżej

wskazanych uznać ją należy za oczywiście bezzasadną. Dlatego też orzeczono

jak na wstępie.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność:

Kierownik Sekretariatu Wydziału

Izby Karnej S. N.

aw

f/es