V KKN 319/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KKN 319/98

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN – Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2000 r.

sprawy H. W. B.

skazanego z art. 236 i 235 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w S.

z dnia 12 listopada 1997 r., sygn. IV Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.

z dnia 25 lipca 1997 r., sygn. II K […]

- oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi

postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.

UZASADNIENIE

W kasacji podniesiono zarzut obrazy art. 3 § 1, art. 4 § 1 oraz art. 357,

372 § 1 pkt 1 i art. 406 § 2 kpk przez oparcie orzeczenia na części materiału

dowodowego i bez wyjaśnienia w uzasadnieniu podstawy prawnej wyroku oraz

pominięcie motywacji dlaczego zarzuty zgłaszane w apelacji uznano za

nieuzasadnione.

Rozpoznając tę kasację Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zarzuty kasacyjne są nieporozumieniem. Podstawy prawne wyroku sądu

odwoławczego jako skarżonego kasacją są wyjaśnione na s. 6 uzasadnienia tego

orzeczenia (k. 1890), a utrzymanego w mocy przez ten wyrok – wyroku Sądu

Rejonowego na s. 3 uzasadnienia tegoż wyroku (k. 171). Analiza zarzutów

apelacyjnych i powody ich nieuwzględnienia została przedstawiona przez sąd

odwoławczy na s. 2-6 uzasadnienia wyroku tego Sądu (k. 1870-1890).

Nie odpowiada też prawdzie jakoby oparto orzeczenie na części tylko materiału

dowodowego gdyż w uzasadnieniach przeanalizowano każdy z dowodów

wskazując które i dlaczego uznano za wiarygodne, a które nie. W rozumieniu

skarżącego fakt, iż nie dano wiary wyjaśnieniom oskarżonego ma oznaczać, że

dowodu tego nie uwzględniono, co wszak wskazuje na niezrozumienie zasad

procedury karnej. Nakazują one by sąd uwzględnił całokształt materiału

dowodowego (art. 357 d.kpk, art. 410 kpk) ale ustalenia faktyczne oparł jedynie

na dowodach wiarygodnych, gdyż tylko wtedy można ustalenia te uznać

za prawdziwe. Reguł tych sądy nie naruszyły wykazując czym kierowały się

przy ocenie dowodów i przy analizie zarzutów apelacyjnych. W rzeczywistości

skarżący pragnie w niniejszej sprawie uczynić z kasacji skargę III-cio

instancyjną podważając ustalenia faktyczne sądów, a to jest niedopuszczalne.

Próba ubrania zarzutu tyczącego faktów w formę obrazy prawa nie może być

akceptowana. Dlatego też kasacja niniejsza jest oczywiście bezzasadna i stąd

orzeczono jak na wstępie.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność:

Kierownik Sekretariatu Wydziału

Izby Karnej S. N.

aw

f/es