V KKN 306/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KKN 306/98

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2000 r.

Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie

na posiedzeniu w składzie następującym:

Przewodniczący - Sędzia SN: Tomasz Grzegorczyk

w sprawie J. L.

oskarżonego z art. 208 kk z 1969 r. oraz art. 75a ustawy o łączności z 1990 r.

po rozpoznaniu kasacji obrońcy skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w O.

z dnia 20 marca 1998 r., sygn. akt VII Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O.

z dnia 8 stycznia 1998 r. (sygn. akt II K […])

p o s t a n o w i ł:

oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążyć skazanego

J. L. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja, w której zarzucono naruszenie art. 4 § 1 kpk przez

nieobiektywną i dowolną ocenę dowodów jest w istocie swej polemiką z

ustaleniami faktycznymi i ocenami sądów orzekających, powtarzając faktyczne

zarzuty apelacyjne. Fakt iż świadkowie oskarżenia na rozprawie zmienili

częściowo swoje zeznania nie oznacza, że sąd musi dać wiarę temu

oświadczeniu dowodowemu, pomijając zeznania złożone w postępowaniu

przygotowawczym. Sąd I instancji szczegółowo omówił rozbieżności,

ustosunkował się do nich i przedstawił swoją ocenę tych dowodów w kontekście

pozostałych (dowody rzeczowe, odnotowany numer telefonu prywatnego

wskazanego przez świadka M.D.). Ocenie tej wbrew twierdzeniom kasacji nie

można postawić zarzutu dowolności, co podniósł już sąd odwoławczy (k. 206).

Sądy obu instancji przedstawiły swój tok rozumowania, zaprezentowały powody

takiej, a nie innej oceny dowodów i uczyniły to z uwzględnieniem wymogów

art. 372 d.kpk oraz 406 § 2 d.kpk. Fakt, iż obrona odmiennie ocenia te dowody,

odrywając każdy z nich od pozostałych jest prawem oskarżonego i obrońcy, ale

winni oni pamiętać, iż to całokształt materiału dowodowego w logicznym

powiązaniu decyduje o przypisaniu lub nieprzypisaniu sprawstwa i winy. W

świetle powyższego brak jednak w niniejszej skardze kasacyjnej zarzutu, który

spełniałby wymagania rażącego naruszenia prawa w rozumieniu podstaw

kasacji, a nie zachodzą też okoliczności wskazane w art. 536, które

nakazywałyby wyjść Sądowi Najwyższemu poza granice zarzutów kasacyjnych.

Z tych też względów orzeczono jak na wstępie.

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność:

Kierownik Sekretariatu Wydziału

Izby Karnej S.N.

aw

f/ak