Legislator Case Law & Legislation
V KKN 183/98 AI generated

V KKN 183/98 · Sąd Najwyższy

Case Number V KKN 183/98
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

1538 złotych i zasiłków rodzinnych za styczeń i luty 1995 r. w kwocie 66 zł i 80 groszy”, tj. za winnego wykroczenia z art. 282 § 2 w zw. z art. 262 § 1 i art.

Legislator headnote

AI generated

V KKN 183/98 · Sąd Najwyższy: w kwocie 66 zł i 80 groszy”, tj. za winnego wykroczenia z art. 282 § 2 w zw. z art. 262 § 1 i art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KKN 183/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 września 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie

następującym:

Przewodniczący: I Prezes SN – Lech Gardocki (spr.)

Sędziowie:

SN – Wiesław Kozielewicz

SN – Jerzy Steckiewicz

Protokolant – Kamila Różańska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej – Stefana Szustakiewicza

po rozpoznaniu w dniu 19 września 2000 r.

sprawy T. W.

skazanego z art. 282 § 2 Kodeksu pracy

z powodu kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich

na korzyść skazanego (RPO […])

od wyroku Sądu Rejonowego w G.

z dnia 23 sierpnia 1996 r., sygn. II Kws […]

uchyla zaskarżony wyrok i T. W. uniewinnia od popełnienia

zarzucanego mu czynu, a kosztami sądowymi postępowania

kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Państwowy

Inspektor

Pracy

orzeczeniem z dnia 21 maja 1996 r.,

sygn. […], uznał T. W. za winnego tego, że „do dnia 25 kwietnia 1996 r.

Jako likwidator zakładu nie wykonał postanowienia Rejonowego Sądu Pracy

w G. z dnia 29.03.1995 r., którym zakład zobowiązał się w ramach zawartej

ugody do wypłacenia byłej pracownicy p. H. Ł. wynagrodzenia za miesiąc

grudzień 1994 r., styczeń i luty 1995 r. w kwocie 1808 złotych i 20 groszy

oraz ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy za 1994 i 1995 r. w kwocie

1538 złotych i zasiłków rodzinnych za styczeń i luty 1995 r. w kwocie 66 zł

i 80 groszy”, tj. za winnego wykroczenia z art. 282 § 2 w zw. z art. 262 § 1 i art.

94 § 5 Kodeksu pracy, i na podstawie tych przepisów wymierzył mu

karę grzywny w wysokości 500 zł.

Orzeczenie to zaskarżył obwiniony, składając żądanie skierowania sprawy

na drogę postępowania sądowego.

Sąd Rejonowy w G., wyrokiem z dnia 23.08.1996 r., sygn. Kws […],

uznał T. W. za winnego tego, że: „w okresie od dnia 7 lutego 1996 r.

do dnia 21 sierpnia 1996 r., jako likwidator zakładu nie wykonał ugody

zawartej przed Rejonowym Sądem Pracy w G. z dnia 29.03.1995 r., w którym

zakład zobowiązał się do wypłaty świadczeń na rzecz H. Ł. w zakresie

wynagrodzenia za miesiąc grudzień 1994 r., styczeń i luty 1995 r. w kwocie

1808 zł i 20 gr oraz ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy za 1994 i 1995 r.

W kwocie 1538 zł”, tj. wykroczenia określonego w art. 282 § 2 Kodeksu pracy,

i na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę grzywny w wysokości 150 zł.

Od wyroku tego, który uprawomocnił się w pierwszej instancji, kasację

na korzyść T. W. złożył Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając, że został on

wydany z oczywistą obrazą art. 282 § 2 Kodeksu pracy, polegającą na uznaniu

obwinionego za winnego popełnienia przypisanego mu wykroczenia i ukaraniu

go na podstawie wymienionego przepisu w warunkach występowania

okoliczności wyłączającej możliwość ustalenia, iż jego zachowanie wypełniało

znamiona tego wykroczenia.

W konkluzji, autor kasacji wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku przez

uniewinnienie obwinionego T.W. od popełnienia przypisanego mu wykroczenia.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Kasacja jest zasadna. Nie ulega wątpliwości, że odpowiedzialność za

wykroczenia

opiera się na wymaganiu by obwinionemu przypisano czyn

wypełniający znamiona wykroczenia i by znamiona te były wypełnione w

sposób zawiniony. W niniejszej sprawie zaniechanie wykonania przez

obwinionego wykonania ugody zawartej przed sądem było wynikiem

niemożliwości wypełnienia istniejącego obowiązku. Z akt sprawy Kws […]

Sądu Rejonowego w G. (k.16) wynika, że T.W. został ustanowiony

likwidatorem spółki „M.” uchwałą Zgromadzenia Wspólników z dnia

17.11.1995 r. Oraz, że ostatnia wyplata z konta spółki nastąpiła 26.IV.1995 r.,

i od tego czasu saldo tego konta wynosiło 1,14 zł (k.26). W tej sytuacji

przypisanie

obwinionemu

wypełnienia

znamion

nie jest trafne,

ponieważ

odpowiedzialność

na zaniechaniu

uzależniona

jest

od

tego

wykroczenia

za

wykroczenia

polegające

istnienia

rzeczywistej

możliwości

zachowania się zgodnie z istniejącym obowiązkiem.

Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej

wyroku.

Przewodniczący: Pierwszy Prezes SN (Lech Gardocki)

Sędziowie: SN (Wiesław Kozielewicz)

aw

f/es

SN (Jerzy Steckiewicz)