V KK 86/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KK 86/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 marca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jarosław Matras‎SSN Małgorzata Wąsek-WiaderekProtokolant Agnieszka Murzynowska w sprawie K. Z.obwinionego z art. 119 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 23 marca 2021 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego, w części dotyczącej orzeczenia o karze, na korzyść obwinionego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 lipca 2019 r., sygn. akt II W (…), uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K..

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 3 lipca 2019 r., sygn. akt II W (...), uznał K. Z. za winnego tego, że w dniu 1 lutego 2019 r. w miejscowości K., woj. (...), gmina i powiat K. na ul. J. w sklepie A. dokonał kradzieży towaru o łącznej wartości 68,87 zł, czym działał na szkodę A. Sp. z o.o., tj. popełniania wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i za to, na podstawie tego przepisu, wymierzył mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym (pkt I wyroku).

Nadto we wskazanym wyroku nakazowym Sąd Rejonowy orzekł wobec obwinionego obowiązek zapłaty równowartości skradzionego mienia (pkt II wyroku) oraz zwolnił go od ponoszenia kosztów postępowania (pkt III wyroku), w tym opłaty.Wobec odmowy przyjęcia przez Sądu Rejonowy w K. wniesionego po terminie przez K. Z. sprzeciwu od ww. wyroku nakazowego orzeczenie to uprawomocniło się w dniu 7 września 2019 r. (k. 29v, 30 i 35). Kasację w niniejszej sprawie na korzyść obwinionego K. Z., w części dotyczącej orzeczenia o karze, wniósł na podstawie art. 110 § 1 k.p.w.

Prokurator Generalny. Skarżący zarzucił kwestionowanemu rozstrzygnięciu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 20 § 1 k.w., polegające na orzeczeniu wobec ukaranego K. Z. za popełnienie przypisanego mu wykroczenia, o którym mowa w art. 119 § 1 k.w., kary 4 miesięcy ograniczenia podczas gdy stosownie do przywołanego przepisu kara ograniczenia wolności mogła być orzeczona tylko w wymiarze nieprzekraczającym 1 miesiąca.W konkluzji autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w K. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja zasługuje na uwzględnienie, albowiem podniesiony w jej petitum przez Prokuratora Generalnego zarzut rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego jest zasadny w stopniu oczywistym.Jak już zostało wskazane na wstępie, wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w K. obwiniony został uznany za winnego popełniania wykroczenia kradzieży, o którym stanowi art. 119 § 1 k.w. Za popełnienie tego wykroczenia ustawodawca przewidział możliwość orzeczenia kary aresztu, pozbawienia wolności albo grzywny. W punkcie I zaskarżonego wyroku wymierzono obwinionemu K.

Z. karę 4 miesięcy ograniczenia wolności. Tymczasem zgodnie z przepisem art. 20 § 1 k.w. kara ograniczenia wolności przewidziana w Kodeksie wykroczeń trwa 1 miesiąc. Od tej zasady nie przewidziano żadnych wyjątków. Mając na uwadze powyższe nie ulega zatem wątpliwości, że orzeczenie za przypisane obwinionemu K. Z. wykroczenie kradzieży towaru ze sklepu kary 4 miesięcy ograniczenia wolności nastąpiło z przekroczeniem maksymalnego możliwego do zastosowania wymiaru tej kary ustanowionego w treści art. 20 § 1 k.w. W takim stanie rzeczy oczywiste jest, że doszło do naruszenia prawa materialnego, które ma bezpośredni, oczywisty wpływ na treść rozstrzygnięcia co do kary wymierzonej obwinionemu.Powyższe implikowało zatem uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi meriti.Procedując powtórnie w granicach w jakich nastąpiło przekazanie (art. 442 § 1 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w. i 112 k.p.w.) Sąd ten uwzględni poczynione przez Sąd Najwyższy uwagi i rozstrzygnie o karze ograniczenia wolności, bacząc na przestrzeganie wynikającej z art. 20 § 1 k.w. granicy orzekania tej sankcji.Z tych względów orzeczono jak w sentencji.