V KK 83/18 · Sąd Najwyższy

Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 15 maja 2013 r.

Sąd Rejonowy w D. wyrokiem z dnia 18 grudnia 2015 r., sygn. akt II K […], Z. D. uznał za winnego tego, że w dniu 5 sierpnia 2015 r. w miejscowości O. groził słownie K. K. pozbawieniem życia oraz podpaleniem, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę ich spełnienia, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne, tj. czynu z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 190 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym.

UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt II K 32/22 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8formularza 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1. Sąd Rejonowy w N. II Wydział Karny 3 II 2021 r. II K 340/20 2. Sąd Rejonowy w N. II Wydział Karny 9 XI 2021 r. II K 162/20 3. Sąd Rejonowy w N. II Wydział Karny 10 XI 2021 r. II K 236/21 0.1.1.2. Inne fakty 1.2.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. Skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 3 lutego 2021 r. w sprawie sygn. akt II K 340/20 za czyn z art. 278a § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278a § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. popełniony w okresie od dnia 2 listopada 2020 r. do dnia 9 listopada 2020 r. na karę 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie; za czyn z art. 278a § 1 k.k. popełniony w dniu 2 listopada 2020 r. na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie; za czyn z art. 278a § 1 k.k. popełniony w dniu 7 listopada 2020 r. na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie; za czyn z art. 278 § 1 k.k. popełniony w dniu 5 września 2020 r. na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie; przy czym w miejsce w/w jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczono karę łączną 1 roku i 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie; Odpis wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 3 lutego 2021 r. k. 35 - 37 Karta karna k. 33 - 34 2. Postanowieniem Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 10 sierpnia 2021 r. /sygn. akt II Ko 388/21/ zarządzono wykonanie 300 dni zastępczej kary pozbawienia wolności wobec nie wykonania kary łącznej ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie sygn. akt II K 340/20. Postanowienie Sądu Rejonowego w N. z dnia 10 sierpnia 2021 r. /sygn. akt II Ko 388/21/ k. 62 3. Zastępczą karę pozbawienia wolności skazany M. Z. odbywa od dnia 30 grudnia 2021 r. od godz. 7:10 do dnia 26 października 2022 r. do godz. 7:10. Do zakładu karnego został doprowadzony. Wykaz wykonywanych kar sporządzony przez ZK k. 10 4. Skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 9 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt II K 162/20 za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełniony w okresie od dnia 29 marca 2020 r. do dnia 4 kwietnia 2020 r. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności; za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zb. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zb. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełniony w okresie od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 23 marca 2020 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, przy czym w miejsce w/w jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczono karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Odpis wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 9 listopada 2021 r. k. 38 - 42 5. Kara łączna pozbawienia wolności orzeczona w sprawie sygn. akt II K 162/20 została wprowadzona do wykonania. Skazany ma ją odbywać w okresie od dnia 26 października 2022 r. do dnia 25 grudnia 2023 r. Wykaz wykonywanych kar sporządzony przez ZK k. 10. 6. Skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 10 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt II K 236/21 za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełniony w dniu 31 grudnia 2020 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 godzin miesięcznie. Odpis wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 10 listopada 2021 r. k. 43 - 44. 7. Nie zarządzono zastępczej kary pozbawieni wolności w zamian za karę łączną ograniczenia wolności ze sprawy sygn. akt II K 236/21. Postępowanie wykonawcze w zakresie kary ograniczenia wolności zostało zawieszone /z uwagi na pozbawienie wolności w innych sprawach/. informacja k. 44 8. Skazany w trakcie odbywania kary w zakładzie karnym zachowuje się poprawnie. Został zatrudniony odpłatnie w zakładzie karnym, jednak nie realizuje obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwami szkody. Opinia o skazanym k. 10v 1.2.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------- ---------------------------------------------------------------- ---------------- ---------------- 1.Ocena Dowodów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. - 8. Odpis wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 3 lutego 2021 r. Wszystkie te dokumenty zostały sporządzone zgodnie z przepisami prawa przez osoby do tego uprawnione. Treść, jak i forma dokumentów nie budziły jakichkolwiek zastrzeżeń ze strony Sądu, również strony nie zgłaszały żadnych zastrzeżeń odnośnie tych dokumentów. Karta karna Postanowienie Sądu Rejonowego w N. z dnia 10 sierpnia 2021 r. /sygn. akt II Ko 388/21 Wykaz wykonywanych kar sporządzony przez ZK Odpis wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 9 listopada 2021 r. Odpis wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 10 listopada 2021 r. Informacja Opinia o skazanym 0.1.2.2.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów 0.2.(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------- --------------------- ------------------------------------------------------------------------- 1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 1. Wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 3 lutego 2021 r. w sprawie sygn. akt II K 340/20 Kary jednostkowe ograniczenia wolności: 1) 1 rok i 4 miesiące; 2) 4 miesiące; 3) 4 miesiące; 4) 4 miesiące; 2. Wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 9 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt II K 162/20 Kary jednostkowe pozbawienia wolności w wymiarze: 1) 7 miesięcy; 2) 1 roku. Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Wszystkie wyroki objęte niniejszym postępowaniem zostały wydane przez Sąd Rejonowy w N.. Wszystkie wyroki zapadły po dniu 24 czerwca 2020 r., a więc Sąd zgodnie z art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 /Dz. U. z 2020 r., poz. 1086 z późn. zm./ orzekał stosując przepisy k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 24 czerwca 2020 r. Analiza skazań i orzeczonych kar prowadzi do wniosku, iż zaszły podstawy do orzeczenia jednej kary łącznej. Na gruncie obecnie obowiązujących przepisów łączeniu podlegają kary jednostkowe, a nie kary wymierzone jako łączne. Wobec tego Sąd w pkt. I wyroku łącznego na podstawie art. 85 § 1 k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 /Dz. U. z 2020 r., poz. 1086 z późn. zm./ rozwiązał węzeł kary łącznej ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 3 lutego 2021 r. w sprawie sygn. akt II K 340/20 oraz rozwiązał węzeł kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 9 listopada 2021 r. w sprawie sygn. akt II K 162/20. Sąd połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności zapadłe w sprawie sygn. akt II K 162/20 oraz kary jednostkowe ograniczenia wolności zapadłe w sprawie sygn. akt II K 340/20. W sprawie tej kara ograniczenia wolności wobec uchylania się przez skazanego od wykonywania prac społecznych została zamieniona na zastępczą karę pozbawienia wolności /k. 62/. Sąd nie znalazł podstaw do obejmowania karą łączną pozbawienia wolności kary ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie sygn. akt II K 236/21. Wobec skazanego nie zarządzono zastępczej kary pozbawienia wolności w zamian za karę ograniczenia wolności w sprawie sygn. akt II K 236/21, kurator nie złożył wniosku w tym przedmiocie, brak okoliczności wskazujących na uchylanie się przez skazanego od wykonywania tej kary ograniczenia wolności. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 czerwca 2019 r. w sprawie sygn. akt P 20/17 stwierdził, że art. 87 § 1 k.k. w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał wskazał, że przepis art. 87 § 1 k.k. redukuje funkcję rozpatrzenia sprawy i wymierzania sprawiedliwości do automatycznego przeliczenia kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności zgodnie z zasadami określonymi w ustawie oraz orzeczenia w miejsce kar wymierzonych za zbiegające się przestępstwa jednej kary łącznej pozbawienia wolności. Kara pozbawienia wolności jest karą niewątpliwie najbardziej dolegliwą spośród kar przewidzianych przez ustawę karną. Zasadność orzeczenia kary łącznej z zastosowaniem przelicznika z art. 87 § 1 k.k. w sytuacji zbiegu kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności powinna być rozważana szczególnie w tych sytuacjach, gdy uprzednio doszło do orzeczenia zastępczej kary pozbawienia wolności za karę ograniczenia wolności /tak Sąd Okręgowy w Legnicy w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. akt IV Kz 460/20/. Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 2 września 2019 r., sygn. akt II AKa 240/19 stwierdził, że w przypadku łączenia w wyroku łącznym kary pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności sądy nie powinny czynić tego w sposób automatyczny, lecz każdorazowo rozważyć, czy łączenie tych kar jest uzasadnione na kanwie przedmiotowej sprawy. W konsekwencji powyższego Sąd na podstawie art. 568a § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85a k.k. i art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k., art. 87 § 1 k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 /Dz. U. z 2020 r., poz. 1086 z późn. zm./ i w zw. z art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 /Dz. U. z 2020 r., poz. 1086 z późn. zm./ połączy jednostkowe kary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności orzeczone w sprawach: a) Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 3 lutego 2021 r. w sprawie sygn. akt II K 340/20 i Sądu Rejonowego w N. II Wydziału Karnego z dnia 9 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt II K 162/20 i orzekł wobec skazanego M. Z. karę łączną 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności. 1.WYMIARKARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Skazany wnosił o wymierzenie mu kary łącznej zgodnie z zasadą pełnej absorpcji. Żądanie pełnej absorpcji przy wymiarze kary łącznej jest pozbawione podstaw prawnych z uwagi na aktualne brzmienie art. 86 § 1 k.k., który wyklucza możliwość orzeczenia kary z zastosowaniem takiej zasady /tak wyrok SA w Poznaniu z dnia 28 września 2021 r., sygn.. akt II AKa 189/21/. Wymiar kary łącznej powinien odpowiadać zakresowi zawartości kryminalnej czynów, jakich sprawca się dopuścił /wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt II Aka 270/18, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 20 lutego 2018 r., sygn. akt II Aka 1/18/. Wymiar kary łącznej nie powinien zasadniczo odbiegać od tego wymiaru, który miałby miejsce, gdyby orzekano o tym zagadnieniu w jednym postępowaniu. Wymierzenie in concreto kary łącznej przy stosowaniu określonej zasady jej wymiaru /absorpcji, asperacji czy kumulacji/ stanowi rezultat koniecznego uwzględnienia przy wyrokowaniu łącznym okoliczności, które nie mogły być wcześniej przedmiotem oceny sądu, takich jak globalna liczba popełnionych przestępstw, ich rodzaj i łączące je relacje przedmiotowo-podmiotowe, co determinuje potrzebę takiego ukształtowania kary łącznej, aby te wszystkie aspekty - w wyniku stosowania dyrektyw prewencji szczególnej i ogólnej - zostały uwzględnione. Mający w tym przypadku zastosowanie art. 53 § 1 k.k. nakazuje uwzględnienie również celu zapobiegawczego i wychowawczego, które kara łączna ma osiągnąć w stosunku do skazanego /tak Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia z dnia 28 marca 2019 r., sygn.. akt II AKa 40/19/. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt II AKa 34/19 „Popełnienie większej ilości przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji”. Sąd biorąc pod uwagę wyżej wskazane kryteria /wielokrotne ataki na cudze mienie, dokonywanie kradzieży zuchwałych, kradzieży z włamaniem, działanie w ramach recydywy, dotychczasowy tryb życia sprawcy, który jest osobą wielokrotnie karaną sądownie - od 2016 r. karany 9 - krotnie/ uznał, iż karą, która jest w stanie osiągnąć cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do skazanego jest kara 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności /minimalny wymiar kary łącznej zgodnie z regułami art. 86 k.k. wynosił 1 rok i 1 miesiąc pozbawienia wolności, maksymalny zaś 2 lata i 9 miesięcy pozbawienia wolności/. Sąd przy wymiarze kary łącznej miał na uwadze, iż przypisane skazanemu przestępstwa zostały popełnione w bliskich odstępach czasu i wszystkie skierowane przeciwko temu samemu dobru prawnemu, dlatego też z tego powodu obniżył wymiar kary łącznej stosując zasadę częściowej absorpcji. Jak wskazał Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyrok łączny jest instytucją mającą racjonalizować wymiar kary, a nie służyć wyłącznie poprawie sytuacji skazanych. Dlatego też stosowanie absorpcji przy wymiarze kary łącznej nie może być sprzeczne z zapobiegawczymi i wychowawczymi celami kary i działać demoralizująco na sprawców przestępstw, służąc odbieraniu kary łącznej, jako instytucji będącej swoistym premiowaniem osób popełniających szereg przestępstw. Wymiar kary łącznej, ma w swej istocie charakter ocenny i to, że orzeczona kara nie spełnia oczekiwań skazanego, a nawet w odczuciu społecznym może uchodzić za surową, nie oznacza, że można ją skutecznie kwestionować /wyrok SA w Białymstoku z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt II AKa 182/19, LEX nr 3222191/. Sąd nie znalazł żadnych innych przesłanek, które przemawiałyby za orzeczeniem kary łącznej w niższym wymiarze. Należy pamiętać, że skazany z kradzieży uczynił sobie źródło stałego dochodu, współdziałał z innymi osobami w tym procederze, przestępstw dopuszczał się nagminnie, część z nich miała charakter zuchwały. Nadto jak wynika z opinii zakładu karnego skazany deklaruje wprawdzie krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw, co jest oczywiście pozytywne, ale deklaracja ta nie wiąże się z realizacją obowiązku naprawienia szkód wyrządzonych pokrzywdzonym. Skazany mimo że jest zatrudniony odpłatnie obowiązku tego nie realizuje k. 10v/. W ocenie Sądu kara łączna w niższym wymiarze byłaby wobec skazanego M. Z. zbyt łagodna, a przez to nie spełniałaby swoich celów w zakresie prewencji indywidualnej, jak i prewencji ogólnej. Kara łagodniejsza byłaby dla niego wręcz zachętą do prowadzenia dotychczasowego stylu życia. 1.Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego Brak było środków karnych, które podlegałyby łączeniu w wyroku łącznym. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. Na podstawie art. 572 k.p.k. Sąd umorzył postępowanie w pozostałej części, tj. w zakresie połączenia kary ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie sygn. akt II K 236/21. IV. Z uwagi na fakt, że oprócz kar pozbawienia wolności i kar ograniczenia wolności nie było innych składników wskazanych wyroków do połączenia, w pozostałym zakresie połączone wyroki pozostawiono do odrębnego wykonania V. Na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w pkt. II zaliczono skazanemu M. Z. okres dotychczas odbytej zastępczej kary pozbawienia wolności w sprawie Sądu Rejonowego w Nidzicy sygn. akt II K 340/20, tj. od godz. 7:10 dnia 30 grudnia 2021 r. do dnia 22 września 2022 r. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VI. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze /Dz. U. z 2015 r., poz. 615 z późn. zm./ w zw. z § 17 ust. 5 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu Sąd przyznał adwokatowi K. P. Kancelaria Adwokacka w N. od Skarbu Państwa kwotę 120 złotych wraz z należnym podatkiem VAT w kwocie 27,60 zł, tj. łącznie kwotę 147,60 zł. VIII. Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego M. Z. w całości od obowiązku uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty. Skazany obecnie przebywa w zakładzie karnym, posiada zobowiązania wobec pokrzywdzonych, które powinien w pierwszej kolejności uregulować. 1.PODPIS ZARZĄDZENIE (...) (...) (...) (...) (...)

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kętrzynie z dnia 02 października 2020r.

Postanowieniem z dnia 31 lipca 2019 r., sygn.

I KK 399/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca)‎SSN Dariusz Kala w sprawie G. J. , skazanego wyrokiem łącznym po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2024 r. w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), kasacji wniesionej na korzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 15 listopada 2022 r., sygn. akt VII Ka 1020/22 utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w Krośnie Odrzańskim IV Zamiejscowy Wydział Karny w Gubinie z dnia 25 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV K 311/21 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w Krośnie Odrzańskim IV Zamiejscowy Wydział Karny w Gubinie z dnia 25 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV K 311/21 i na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umarza postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego;

Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Mławie z dnia 12 października 2018 r., sygn.