V KK 72/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KK 72/12

POSTANOWIENIE

Dnia 10 maja 2012r.

Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna

w składzie następującym:

Przewodniczący : SSN Jerzy Grubba

na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.

po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012r.

sprawy J. K.

skazanego z art. 200§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. oraz 208 k.k.

z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 21 marca 2011r., sygn. akt […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 3 listopada 2010r.

sygn. akt […]

p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną,

2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu

oczywistym.

Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem

prawa procesowego, których miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w

istocie skierowana jest ona przeciwko ustaleniom faktycznym dokonanym przez

Sąd I – instancji. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519

k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego

jedynie od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523§1 k.p.k., który nie

dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych.

Zauważyć należy, że w apelacji obrona podnosiła właśnie zarzuty błędu w

ustaleniach faktycznych.

W tej sytuacji stwierdzić jedynie wypada, że zarzut naruszenia art. 7

k.p.k. podnoszony może być w postępowaniu kasacyjnym tylko wówczas, gdy

sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne, co nie miało miejsca w

niniejszej sprawie

Podobnie art. 5§2 k.p.k. dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie

rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości którejś ze stron co

do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd.

Natomiast art. 410 k.p.k. nie ma zastosowania do postępowania

odwoławczego, ponieważ to nie dowody ujawnione przed Sądem II – instancji

stanowiły podstawę rozstrzygnięcia tego sądu.

Brak

zatem jakichkolwiek

podstaw

do

uwzględnienia

zarzutów

podniesionych w kasacjach.

Powyższe skutkowało uznaniem skargi kasacyjnej za bezzasadną w

stopniu oczywistym.

Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego nie

znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.