V KK 588/24 · Sąd Najwyższy

V KK 588/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie R. O. skazanego z art. 288 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 stycznia 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia, p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 18 kwietnia 2024 r., w sprawie V Ka 263/24, Sąd Okręgowy w Łodzi utrzymał wyrok Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi, sygn. akt VI K 863/23, skazujący R. O. na karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności za popełnienie czynów z art. 288 § 1 k.k., art. 157 § 1 k.k., art. 288 § 1 k.k. i art. 193 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 193 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.Kasację na korzyść skazanego wniósł jego obrońca, który zaskarżając wyrok Sądu Okręgowego w całości zarzucił rażące naruszenia prawa procesowego mające istotny wpływ na treść wyroku, tj. art. 5 § 2 k.p.k., art. 7, art. 410, art. 424 § 1 w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., art. 211 k.p.k. w zw. z art. 198 § 1 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., art. 4 w zw. z art. 5 § 2 w zw. z art. 7 k.p.k. oraz art. 4 w zw. z art. 5 § 2 w zw. z art. 7 k.p.k.

Obrońca wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Łodzi do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie w całości wyroku Sądu odwoławczego oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi do ponownego rozpoznania. W kasacji zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, nie został on jednak uzasadniony.Odpowiadając pisemnie na kasację, prokurator wniósł o oddalenie jej jako oczywiście bezzasadnej i niewstrzymywanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w związku z niezasadnością stawianych zarzutów.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.Sąd Najwyższy niejednokrotnie zwracał uwagę, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

Przyczyną, dla której możliwe jest jej zastosowanie są nieodwracalnie niekorzystne dla skazanego skutki, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest również stanowisko, że zastosowanie tej instytucji winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22).

Tego rodzaju skutki mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza wniesionej kasacji świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku. Wtedy bowiem dochodzi do sytuacji, w której skazany odbywałby karę, której z racji na charakter uchybień, którymi jest dotknięty zaskarżony wyrok, nie powinien wykonywać.Dokonując wstępnej kontroli kasacji obrońcy skazanego R. O., Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uznania, że w sprawie zaistniały przesłanki do wstrzymania wykonania orzeczenia.

Przeprowadzona na tym etapie analiza zarzutów kasacyjnych nie przesądza jednak o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, które musi być poprzedzone pogłębioną analizą i oceną podniesionych zarzutów. Ponadto, jak wskazano wcześniej, wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie został uzasadniony, zatem jego autor nie wykazał, by w sprawie – poza zarzutami kasacyjnymi – istniały inne względy przemawiające za odstąpieniem od wykonania prawomocnie orzeczonej kary.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

ł.n[a.ł]‎