V KK 519/21 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedK. został skazany prawomocnymi wyrokami:1. Sądu Rejonowego w N. z dnia 4 marca 2013 r., sygn. akt II K (…), za czyn z art. 190 § 1 k.k., na karę 80 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na 10 złotych, przy czym postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r. zamieniono pozostałą do uiszczenia karę 52 stawek dziennych grzywny na 6 miesięcy prac społecznie użytecznych z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym; kara ta została wykonana;2. Sądu Rejonowego w N. z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II K (…), za czyn z art. 178a § 4 k.k., na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, przy czym postanowieniem z dnia 4 grudnia 2015 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;
Legislator headnote
AI generatedart. 535 § 5 k.p.k, art. 572 k.p.k, art. 190 § 1 k.k, art. 233 § 1 k.k, art. 239 § 1 k.k, art. 11 § 3 k.k; V KK 519/21 · Sąd Najwyższy: W dniu 6 października 2021 r. Prokurator Generalny wniósł kasację od powyższego wyroku. Zaskarżył go w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w pkt I na korzyść K. K. . Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k., polegające na pominięciu wynikających z materiału dowodowego i mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia okoliczności co do przebiegu postępowania wykonawczego, prowadzonego wobec skazanego K.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 519/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)SSN Barbara SkoczkowskaProtokolant Patrycja Kotlarska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie K. K. w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 listopada 2021 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w N. z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt II K (…), 1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w pkt I i na podstawie art. 572 k.p.k. postępowanie w tym zakresie umarza;
2. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
K. K. został skazany prawomocnymi wyrokami:1. Sądu Rejonowego w N. z dnia 4 marca 2013 r., sygn. akt II K (…), za czyn z art. 190 § 1 k.k., na karę 80 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na 10 złotych, przy czym postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r. zamieniono pozostałą do uiszczenia karę 52 stawek dziennych grzywny na 6 miesięcy prac społecznie użytecznych z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym; kara ta została wykonana;2. Sądu Rejonowego w N. z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II K (…), za czyn z art. 178a § 4 k.k., na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, przy czym postanowieniem z dnia 4 grudnia 2015 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;
3. Sądu Rejonowego w N. z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt II K (…), za czyn z art. 178a § 4 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby; nie zarządzono wykonania kary;
4. Sądu Rejonowego w N. z dnia 4 grudnia 2014 r. sygn. akt II K (…), za czyn z art. 233 § 1 k.k. i art. 239 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby; nie zarządzono wykonania kary;
5. Sądu Rejonowego w N. z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt II K (…), za czyn z art. 178a § 4 k.k., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby; postanowieniem z dnia 4 grudnia 2015 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;6. Sądu Rejonowego w N. z dnia 22 maja 2015 r., sygn. akt II K (…), za czyn z art. 178a § 4 k.k., na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.Sąd Rejonowy w N., wyrokiem łącznym z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 89 § 1a k. k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny i niektórych innych ustaw, w pkt I wyroku połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w punktach od 2 do 4 i wymierzył skazanemu karę łączną roku pozbawienia wolności, a w punkcie w pkt II wyroku połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w punktach 5 i 6, wymierzając w ich miejsce karę łączną roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Ponadto:- na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okresy dotychczas odbytych kar w oparciu o połączone wyroki (pkt III),- połączył jednostkowe środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, wymierzone z osobna za zbiegające się przestępstwa, orzeczone wyrokami w sprawie II K (…) i w sprawie II K (…), wymierzając K. K. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat (pkt IV), - umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego odnośnie do wyroku opisanego w punkcie 1. części wstępnej wyroku łącznego (pkt V),- orzekł, że w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym poszczególne wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu, w szczególności co do środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem w sprawie II K (…) (pkt VI),- zwolnił skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierzył mu opłaty (pkt VII).Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 5 lipca 2017 r.
W dniu 6 października 2021 r. Prokurator Generalny wniósł kasację od powyższego wyroku. Zaskarżył go w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w pkt I na korzyść K. K. . Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k., polegające na pominięciu wynikających z materiału dowodowego i mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia okoliczności co do przebiegu postępowania wykonawczego, prowadzonego wobec skazanego K.
K. w sprawie Sądu Rejonowego w N. o sygn. akt II K (…) i w konsekwencji błędnym przyjęciu, iż orzeczona wydanym w tej sprawie wyrokiem kara 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat podlega wykonaniu, a zarazem łączeniu, w następstwie czego doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 75 § 4 k.k. i 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., polegającego na połączeniu wyżej wymienionej kary węzłem kary łącznej, pomimo że w chwili orzekania w przedmiocie wyroku łącznego upłynął okres próby, na jaki zawieszono jej wykonanie i dalsze 6 miesięcy, a tym samym, jako że kara ta nie podlegała wykonaniu, brak było warunków do objęcia jej węzłem kary łącznej.Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i umorzenie postępowania w tym zakresie na podstawie art. 572 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście zasadna, dlatego podlega rozpoznania i uwzględnieniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Skarżący trafnie wskazał, że Sąd Rejonowy w N., wydając wyrok łączny, obejmujący kary orzeczone wyrokami tego Sądu z: dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II K (…), dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt II K (…) i dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II K (…), nie dochował należytej staranności w trakcie badania przebiegu postępowania wykonawczego, prowadzonego wobec K. K. w tych sprawach. W rezultacie uszło uwagi Sądu Rejonowego, że w chwili wydawania wyroku łącznego, kara 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w N. z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn.akt II K (…), nie podlegała już wykonaniu, gdyż upłynął dwuletni okres próby i dalsze sześć miesięcy od wydania wyroku skazującego.
Wyrok sprawie o sygn. akt II K (…) uprawomocnił się w dniu 12 grudnia 2014 r., a ponieważ do dnia 12 czerwca 2017 r. (upływ okresu próby oraz kolejnych 6 miesięcy), nie zostało zarządzone wykonanie kary, skazanie to uległo zatarciu z mocy prawa. Taka sytuacja uniemożliwiała wydanie wyroku łącznego obejmującego orzeczoną tym wyrokiem karę za pozostające w zbiegu realnym przestępstwo, gdyż w czasie orzekania w przedmiocie kary łącznej kara ta nie mogła być już wykonana i nigdy do wykonania nie mogła zostać wprowadzona (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2017 r., III KK 72/17).
Niedostrzeżenie powyższej okoliczności przez Sąd Rejonowy, orzekający w przedmiocie wyroku łącznego, spowodowało wydanie w pkt I wadliwego, i niekorzystnego dla skazanego orzeczenia o karze łącznej. Z tego względu konieczne jest uchylenie wyroku w zaskarżonej części. Uchylenie pkt I zaskarżonego wyroku, w związku z treścią art. 575 § 2 k.p.k., skutkuje rozwiązaniem kary łącznej nim orzeczonej także względem dwóch pozostałych wyroków, wydanych przez Sąd Rejonowy w N. w sprawach o sygn. akt II K (…) oraz II K (…), które w chwili wydania zaskarżonego wyroku podlegały łączeniu.
W sprawie o sygn. akt II K (…) orzeczono wobec skazanego karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. W dniu 8 stycznia 2018 r. upłynął, określony w art. 75 § 4 k.k., okres próby wydłużony o dalsze 6 miesięcy, po którego zakończeniu, wobec niezarządzenia w tym czasie wykonania kary, skazanie to uległo zatarciu. Oznacza to, że obecnie nie ma warunków do orzeczenia kary łącznej, w skład której mogłaby wejść orzeczona tym wyrokiem kara. Nie istnieje też żadna inna kara podlegająca łączeniu z sankcją wymierzoną w postępowaniu o sygnaturze II K (…).
Okoliczność ta uzasadnia uwzględnienie wniosku skarżącego o umorzenie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego w zaskarżonej części. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.