V KK 51/24 · Sąd Najwyższy

V KK 51/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Bednarek‎SSN Paweł Kołodziejski w sprawie T. S. skazanego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 24 kwietnia 2024 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Radziejowie z dnia 28 marca 2023 r., sygn. akt II K 53/23 uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej nieorzeczenia ‎o obligatoryjnym środku karnym i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Radziejowie. [J.J.] Małgorzata Bednarek Adam Roch Paweł Kołodziejski UZASADNIENIET.S. został oskarżony o to, że w dniu 10 lutego 2023 roku ‎w miejscowości P., powiecie r., posiadał wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii substancje psychotropowe w postaci metamfetaminy w ilości 2,30 grama oraz środki odurzające w postaci marihuany w ilości 0,72 grama, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 tej ustawy.

Wyrokiem z dnia 28 marca 2023 roku, sygn. II K 53/23, Sąd Rejonowy w Radziejowie uznał oskarżonego T. S. za winnego powyżej opisanego czynu, za który na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. wymierzył mu karę 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych. Nadto, na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, orzekł od oskarżonego na rzecz Stowarzyszenia M. nawiązkę na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w wysokości 200 złotych.

Kasację od powyższego rozstrzygnięcia na niekorzyść oskarżonego wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, polegające na zaniechaniu orzeczenia wobec oskarżonego T. S. , jako sprawcy występku z art. 62 ust. 1 tej ustawy, środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 1.000 zł., podczas gdy stosownie do brzmienia ww. przepisu orzeczenie tego środka w wysokości od 1.000 do 60.000 zł jest obligatoryjne w sytuacji skazania sprawcy za przestępstwo określone m. in. w art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

Podnosząc powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Trafnie Prokurator Generalny wskazuje, że zgodnie z art. 70 ust. 4a ustawy ‎o przeciwdziałaniu narkomanii w przypadku skazania sprawcy m. in. za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ww. ustawy obligatoryjne jest orzeczenie świadczenia pieniężnego wymienionego w art. 39 pkt 7 k.k. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie zawierającej się pomiędzy 1.000 a 60.000 zł.

Powyższy przepis ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii dodany został ustawą z dnia ‎5 sierpnia 2022 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1855), która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2023 roku. Czynu przypisanego w zaskarżonym wyroku oskarżony dopuścił się w dniu 10 lutego 2023 roku. Sąd Rejonowy w Radziejowie nie orzekł tego obligatoryjnego środka karnego, zatem naruszenie z art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest oczywiste.

Brak jego orzeczenia powoduje, że sąd dopuścił się rażącej obrazy prawa materialnego, a ta miała istotny wpływ na treść orzeczenia, gdyż oskarżony nie poniósł wszystkich konsekwencji prawnych swojego czynu, które zgodnie ze wskazanym przepisem prawa materialnego winien był ponieść.Wobec powyższego zaskarżony wyrok należało uchylić w części dotkniętej stwierdzonym uchybieniem, czyli odnośnie do braku rozstrzygnięcia o obligatoryjnym środku karnym w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Dopuszczalność zaskarżenia, a zatem w konsekwencji uchylenia wyroku jedynie w części obejmującej brak określonego rozstrzygnięcia o środku karnym wynika z treści art. 425 § 2 zd. 2 k.p.k.W toku ponownego rozpoznania sprawy we wskazanym zakresie, Sąd Rejonowy w Radziejowie wyda stosowne orzeczenie uwzględniając treść art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.[J.J.][ał] Małgorzata Bednarek Adam Roch Paweł Kołodziejski