V KK 445/23 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedK. został obwiniony o to, że „w dniu 17 kwietnia 2023 r. około godziny 18.27 w m. K., pow. s. woj. […] kierował samochodem m ki B. o nr rej. (…) nie mając do tego uprawnień”,tj. o wykroczenie z art. 94 § 1 k.w.Sąd Rejonowy w Sochaczewie wyrokiem z dnia 24 lipca 2023 r., sygn. akt II W 299/23, uznał obwinionego D. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 94 § 1 k.w. i za to podstawie art. 94 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny u wysokości 1500 zł. Ponadto, na podstawie art. 94 § 3 k.w. w zw. z art. 29 § 1 i 2 k.w orzekł wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w lądowej strefie ruchu na okres 6 miesięcy.Kasację od tego wyroku, zaskarżając go w całości, na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny.
Legislator headnote
AI generatedart. 5 § 1 pkt 8 k.p, art. 104 § 1 pkt 7 k.p, art. 58 § 1 k.p; V KK 445/23 · Sąd Najwyższy: Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna i należało ją uwzględnić.Analiza akt prowadzonych w Sądzie Rejonowym w Sochaczewie spraw o sygn. II W 299/23 i II W 266/23 nie pozostawia wątpliwości, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącą obrazą przepisu prawa procesowego, wskazaną w zarzucie kasacji.Jak trafnie bowiem podnosi autor kasacji, Sąd Rejonowy w Sochaczewie wyrokiem z dnia 18 lipca 2023 r., sygn. akt II W 266/23, wydanym w trybie art. 58 § 1 k.p.w. bez przeprowadzenia rozprawy, uznał obwinionego D.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KK 445/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej TomczykProtokolant Katarzyna Wełpa w sprawie D. K. obwinionego o czyn z art. 94 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 listopada 2023 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Sochaczewie z dnia 24 lipca 2023 r., sygn. akt II W 299/23, 1. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 104 § 1 pkt 7 w zw. z art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. umarza postępowanie;
2. obciąża Skarb Państwa kosztami postępowania w sprawie.(A.K.)
UZASADNIENIE
D. K. został obwiniony o to, że „w dniu 17 kwietnia 2023 r. około godziny 18.27 w m. K., pow. s. woj. […] kierował samochodem m ki B. o nr rej. (…) nie mając do tego uprawnień”,tj. o wykroczenie z art. 94 § 1 k.w.Sąd Rejonowy w Sochaczewie wyrokiem z dnia 24 lipca 2023 r., sygn. akt II W 299/23, uznał obwinionego D. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 94 § 1 k.w. i za to podstawie art. 94 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny u wysokości 1500 zł. Ponadto, na podstawie art. 94 § 3 k.w. w zw. z art. 29 § 1 i 2 k.w orzekł wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w lądowej strefie ruchu na okres 6 miesięcy.Kasację od tego wyroku, zaskarżając go w całości, na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny.
Zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., polegające na skazaniu obwinionego D. K. przez Sąd Rejonowy w Sochaczewie wyrokiem z dnia 24 lipca 2023 r., sygn. akt II W 299/23, który uprawomocnił się w dniu 1 sierpnia 2023 r., za czyn polegający na tym, że w dniu 17 kwietnia 2023 r. około godz. 18:27 w m. K., pow. s., woj. […], kierował samochodem marki B. o nr rej. (…), nie mając do tego uprawnień, tj. za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., pomimo tego, że obwiniony za popełnienie tego samego czynu został już prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Sochaczewie z dnia 18 lipca 2023 r., sygn. akt II W 266/23, który uprawomocnił się w dniu 26 lipca 2023 r., wobec czego zachodziła konieczność umorzenia postępowania, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia wskazaną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.”i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna i należało ją uwzględnić.Analiza akt prowadzonych w Sądzie Rejonowym w Sochaczewie spraw o sygn. II W 299/23 i II W 266/23 nie pozostawia wątpliwości, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącą obrazą przepisu prawa procesowego, wskazaną w zarzucie kasacji.Jak trafnie bowiem podnosi autor kasacji, Sąd Rejonowy w Sochaczewie wyrokiem z dnia 18 lipca 2023 r., sygn. akt II W 266/23, wydanym w trybie art. 58 § 1 k.p.w. bez przeprowadzenia rozprawy, uznał obwinionego D.
K. za winnego popełnienia czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 94 § 1 k.w., a polegającego na tym, że „w dniu 17 kwietnia 2023 r. około godziny 18:27 w m. K., pow. S., woj. […] kierował samochodem marki B. o nr rej. (…) nie mając do tego uprawnień” i za to na podstawie art. 94 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 1500 zł. Orzekł również wobec obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 miesięcy.Orzeczenie to uprawomocniło się w dniu 26 lipca 2023 r.Z zestawienia treści obu orzeczeń wynika zatem, że wyrokiem z dnia 24 lipca 2023 r., ukarano obwinionego za czyn, który był przedmiotem wcześniej wszczętego postępowania.
Stanowi to naruszenie przepisu art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., który zakazuje wszczynania postępowania, a wszczęte nakazuje umorzyć, gdy postępowanie co do tego samego czynu obwinionego zostało prawomocnie zakończone lub wcześniej wszczęte, toczy się.Uchybienie to ma charakter bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienionej w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w., której wystąpienie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania.Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. (A.K.)[ms]