V KK 398/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KK 398/16 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 6 lutego 2017 r., sprawy S. R. skazanego za czyny z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. i inne z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 maja 2016 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 lutego 2016 r., sygn. akt III K […], p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 18 lutego 2016r., sygn. akt III K […], Sąd Okręgowy w W. skazał S. R. na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 ( trzystu) stawek dziennych po 30 (trzydzieści) złotych każda, za popełnienie czynu określonego w art. 63 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. i art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r. w zw. z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.Od powyższego wyroku apelację wywiódł obrońca skazanego zarzucając:„błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na bezpodstawnym uznaniu, że nie zachodzą w stosunku do oskarżonego okoliczności uzasadniające zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary, co skutkowało wymierzenie oskarżonemu kary rażąco niewspółmiernej /surowej/ w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości jego czynu i stopnia jego zawinienia”.W konkluzji apelacji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie orzeczenia o karze zasadniczej poprzez zastosowanie w stosunku do oskarżonego instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary i wymierzenie mu kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3 oraz orzeczenie dozoru kuratora.Wyrokiem z dnia 12 maja 2016 r., sygn. akt II AKa […], Sąd Apelacyjny w […] utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Od powyższego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego zarzucając :

„obrazę prawa karnego procesowego tj. art. 424 § 2 i 457 § 3 k.p.k. polegającą na nie rozważeniu i przytoczeniu w sposób przekonywujący i wyczerpujący w uzasadnieniu wyroku czym się kierował Sąd II instancji nie podzielając poglądu autora apelacji w zakresie możliwości zastosowania wobec skazanego instytucji wynikającej z treści art. 60 § 2 pkt 2 k.k. tj. nadzwyczajnego złagodzenia kary w sytuacji kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo tj. w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności a taka została właśnie skazanemu wymierzona jest niewspółmiernie surowa przy czym uchybienie to zaistniało pomimo tego, że ze względu na postawę sprawcy zaistniał szczególnie uzasadniony wypadek”.W konkluzji kasacji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze poprzez wymierzenie skazanemu kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3 lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w […].Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym, co skutkowało jej oddaleniem w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Zgodnie z treścią art. 523 § 1 k.p.k. kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia; kasacja nie może być wniesiona wyłącznie z powodu niewspółmierności kary.

Autor kasacji w nieuprawniony sposób zmierza do poddania wyroku Sądu odwoławczego ponownej kontroli instancyjnej w zakresie wymiaru kary – co sprzeczne jest z treścią wyżej wskazanego przepisu. Zarówno w apelacji, jak i w kasacji obrońca kwestionował zaniechanie przez Sąd zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, zarzucając, że orzeczona kara 3 lat pozbawienia wolności jest niewspółmiernie surowa. W apelacji stawiał powyższy zarzut pod pozorem błędu w ustaleniach faktycznych, natomiast w kasacji pod pozorem obrazy prawa procesowego, to jest art. 424 § 2 i 457 § 3 k.p.k.Wnikliwa lektura uzasadnia zaskarżonego wyroku w sposób jednoznaczny pozwala na stwierdzenie, że przy jego sporządzaniu Sąd odwoławczy respektował dyspozycje wskazane w powyższych przepisach.

Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd Apelacyjny w […] oceniając zarzutu apelacyjne poddał wnikliwej kontroli okoliczności mające decydujący wpływ na rozstrzygnięcie Sądu meriti, zwłaszcza w zakresie wymiaru kary, a także podał powody, dla których uznał wnioski apelacji za niezasadne ( vide: strony 4-5 uzasadnienia). Autor kasacji nie wykazał zatem skutecznie naruszenia przez sąd ad quem przepisów prawa procesowego, którego konsekwencją było orzeczenie nadmiernie surowej kary.Z tych względów kasację obrońcy skazanego należało oddalić, jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego. l.n