Legislator Case Law & Legislation
V KK 335/22 AI generated

V KK 335/22 · Sąd Najwyższy

Case Number V KK 335/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

Z. został oskarżony o to, że:I.w dniu 5 sierpnia 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., mężczyzną o imieniu K. i M. W., zabrał w celu przywłaszczenia mienie o łącznej wartości 9.657 zł w postaci: wiertarki B. o wartości 700 zł, wiertarki B. o wartości 700 zł, ukośnicy E. o wartości 900 zł, wyrzynarki M. o wartości 839 zł, wyrzynarki M. o wartości 190 zł, pilarki tarczowej 1200 W o wartości 540 zł, szlifierki kątowej M. o wartości 500 zł. szlifierki kątowej B. o wartości 479 zł, dwóch wkrętarek S. o wartości po 440 zł, niwelatora optycznego B. o wartości 800 zł. lasera obrotowego S. o wartości 300 zł, zestawu bitów i wierteł D. o wartości 300 zł, zestawu V. 105 sztuk firmy B. w postaci wierteł i końcówek o wartości 150 zł, wiertarko-wkrętarki B. o wartości 800 zł, piły flex marki M. o wartości 500 zł, na szkodę G.

Legislator headnote

AI generated

art. 278 k.k, art. 64 § 1 k.k, art. 535 § 5 k.p.k, art. 278 § 1 k.k, art. 279 § 1 k.k, art. 12 § 1 k.k; V KK 335/22 · Sąd Najwyższy: M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 800 zł z samochodu marki O. o nr rej. […], na szkodę K. O., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,XV.w okresie od 8 do 9 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 1.500 zł z samochodu marki T. o nr rej. […]. na szkodę E. Ś., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,XVI.w dniu 10 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 1.000,01 zł z samochodu marki M. o nr rej. […], na szkodę A.

Keywords

AI generated
other criminal offenses criminal offense criminal charge minor traffic violation property offenses associated action for damages

Cited Legislation

AI generated
art. 278 k.k
Z., skazanego z art. 278 k.k.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k.,XVII.w dniu 12 marca 2020 r.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 278 § 1 k.k
o czyn z art. 278 § 1 k.k.,II.w dniu 4 września 2020 r.
art. 279 § 1 k.k
o czyn z art. 279 § 1 k.k.
art. 12 § 1 k.k
z art. 12 § 1 k.k.,IX.w okresie od 20 do 21 września 2020 r.
art. 387 § 1 k.p.k
złożył wniosek o skazanie w trybie art. 387 § 1 k.p.k.
art. 91 k.k
Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi uwzględnił wniosek oskarżonego, uprzedzając jednocześnie strony o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej poprzez przyjęcie, że zarzucone czyny stanowią ciąg przestępstw z art. 91 k.k., po czym wyrokiem z dnia 3 września 2021 r.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
II K 535/21
Sygn. akt II K 535/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 marca 2022r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Marek Tyciński Protokolant: St. sekr. sądowy Marcin Szymczak przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń-Wschód w T. ------------------------- po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. i 24 lutego 2022r. sprawy: I. oskarżonej B. B. (1) urodz. (...) w R. córki R. i A. z d. (...) oskarżonej o to, że: 1. W dniu 20 lipca 2020r. o godz. 06:20 w T. przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu usiłowała dokonać zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin o wartości 1000 zł na szkodę M. S. (1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na reakcję pokrzywdzonego; tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk 2. W dniu 10 marca 2020r. w C., woj. (...) z mieszkania przy ul. (...), dokonała zaboru w celu przywłaszczenia sprzętu RTV i AGD, roweru marki L. (...), odzieży wierzchniej, artykułów kosmetycznych, artykułów spożywczych, pieniędzy w kwocie 50 zł, gdzie łączna wartość strat wyniosła 3230 zł, na szkodę G. W. tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk II. oskarżonego M. P. (2) urodz. (...) w L. syna Z. i M. z d. B. oskarżonego o to, że: 1. W dniu 20 lipca 2020r. o godz. 06:20 w T. przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z B. B. (1) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin o wartości 1000 zł na szkodę M. S. (1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na reakcję pokrzywdzonego, tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk 2. W okresie od 17 lipca 2020r. do 18 lipca 2020r. w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 700 zł, działając na szkodę M. J. tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk 3. W okresie 22 czerwca 2020r. o godz. 19:00 do 23 czerwca 2020r. godz. 10:00 w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 700 zł, działając na szkodę F. B., tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk 4. W dniu 25 kwietnia 2020r. w godz. 11:00-17:00 w T. przy ul. (...) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki L. (...) o nr rej. (...) po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1000 zł, działając na szkodę K. S., tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk 5. W okresie od 19 kwietnia 2020r. godz. 16:00 do 20 kwietnia godz. 09:10 w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki V. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 900 zł na szkodę O. M., tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk 6. W okresie od 03 lutego 2020r. godz. 19:00 do 04 lutego 2020r. godz. 09:00 w T. przy ul. (...)-go M. 25 z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1000 zł na szkodę B. B. (2), tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk 7. W okresie od 10 lipca 2020r. do 22 lipca 2020r. w T. przy ul. (...) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki V. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 600 zł na szkodę Z. B., tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk 8. W okresie od 17 stycznia 2020r. do 18 stycznia 2020r. w U. woj. (...) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki S. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1500 zł na szkodę J. K., tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk 9. W okresie od stycznia 2020r. do 22 lipca 2020r. w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki P. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1000 zł na szkodę S. W., tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk 10. W okresie od 11 lipca 2020r. do 16 lipca 2020r. w T. przy ul. (...)-go M. 20, z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1000 zł na szkodę W. S. (1), tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk 11. W okresie od stycznia 2020r. do 22 lipca 2020r. w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki H. (...) o nr rej. (...) , po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 800 zł na szkodę A. L., tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk 12. W dniu 12 czerwca w godz. 12:45-19:15 w S. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 800 zł na szkodę W. S. (2), tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk orzeka I. Uniewinnia B. B. (1) od popełnienia zarzucanego jej w punkcie 1 czynu; II. Uznaje oskarżoną B. B. (1) za winną popełnienia zarzucanego jej 2 czynu, tj. występku z art. 278§1kk i za to na mocy art. 278§1kk po zastosowaniu art. 37a§1kk w zw. z art. 34§1, 1akk i art. 35§1kk wymierza jej karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie; III. Na mocy art. 63§1kk na poczet orzeczonej kary zalicza oskarżonej zatrzymanie od 21 lipca 2020r. godz. 14.30 do 23 lipca 2020r. godz. 13.16 IV. Na mocy art. 46§1kk zasądza od oskarżonej na rzecz G. W. 3230 zł (trzy tysiące dwieście trzydzieści złotych) tytułem naprawienia szkody; V. Uznaje oskarżonego M. P. (2) za winnego wszystkich zarzucanych mu czynów z tym ustaleniem, że 1 czyn popełnił sam, tj. występków z art. 13§1kk w zw. z art. 278§1kk i z art. 278§1kk i przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw na mocy art. 91§1kk i art. 278§1kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; VI. Na mocy art. 63§1kk na poczet orzeczonej kary zalicza oskarżonemu zatrzymanie od 21 lipca 2020r. godz. 13.30 do 23 lipca 2020r. godz. 13.15; VII. Na mocy art. 46§1kk tytułem naprawienia szkody zasądza od oskarżonego na rzecz: a) M. J. kwotę 700 zł (siedemset złotych) b) F. B. kwotę 700 zł (siedemset złotych) c) K. S. kwotę 1000 zł (tysiąc złotych) d) O. M. kwotę 900 zł (dziewięćset złotych) e) B. B. (2) kwotę 1000 zł (tysiąc złotych) f) Z. B. kwotę 600 zł (sześćset złotych) g) J. K. kwotę 1500 zł (tysiąc pięćset złotych) h) S. W. kwotę 1000 zł (tysiąc złotych) i) W. S. (1) kwotę 1000 zł (tysiąc złotych) j) A. L. kwotę 800 zł (osiemset złotych) k) W. S. (2) kwotę 800 zł (osiemset złotych) VIII. Na mocy art. 44§2kk orzeka przepadek dowodów rzeczowych w postaci lewarka, pary rękawic, rękawicy szaro-żółtej, ładowarki do systemu (...), ładowarki (...), dwóch akumulatorów (...), akumulatora (...), poły automatycznej, 29 brzeszczotów, urządzenia do cięcia rur, klucza typu żabka, rurki czerwonej, klucza płaskiego, dwóch kluczy nasadkowych i klucza płasko-nasadkowego zapisanych w Księdze Dowodów Rzeczowych pod numerem 55/21; IX. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. S. (2) 840 zł (osiemset czterdzieści złotych) powiększone o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej z urzędu M. P. (3); X. Zwalnia oskarżonych od uiszczenia opłaty, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt (...) Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. B. B. (1) 1. dniu 10 marca 2020r. w C., woj. (...) z mieszkania przy ul. (...), dokonała zaboru w celu przywłaszczenia sprzętu RTV i AGD, roweru marki L. (...), odzieży wierzchniej, artykułów kosmetycznych, artykułów spożywczych, pieniędzy w kwocie 50 zł, gdzie łączna wartość strat wyniosła 3230 zł, na szkodę G. W.. tj. przestępstwa z art. 278 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 10 marca 2020 roku B. B. (1) przebywała w mieszkaniu G. W. w C. przy ul. (...) i dokonała kradzieży należących do niego przedmiotów w postaci sprzętu RTV i AGD, roweru marki L. (...), odzieży wierzchniej, artykułów kosmetycznych, artykułów spożywczych oraz pieniędzy w kwocie 50 zł. Łączna wartość strat, które poniósł G. W. wyniosła 3230 zł. wyjaśnienia B. B. (1) zeznania G. W. 529-531, 534-547 zeznania D. K. 553-554 zeznania G. H. 556-557 B. B. (1) była uprzednio dwukrotnie karana sądownie za przestępstwa przeciwko mieniu, na karę ograniczenia wolności. karta karna 521 1.1.2. M. P. (2) 1. W dniu 20 lipca 2020r. o godz. 06:20 w T. przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z B. B. (1) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin o wartości 1000 zł na szkodę M. S. (1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na reakcję pokrzywdzonego, tj. przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk 2. W okresie od 17 lipca 2020r. do 18 lipca 2020r. w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 700 zł, działając na szkodę M. J. tj. przestępstwo z art. 278 § 1 kk 3. W okresie 22 czerwca 2020r. o godz. 19:00 do 23 czerwca 2020r. godz. 10:00 w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 700 zł, działając na szkodę F. B., tj. przestępstwo z art. 278 § 1 kk 4. W dniu 25 kwietnia 2020r. w godz. 11:00-17:00 w T. przy ul. (...) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki L. (...) o nr rej. (...) po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1000 zł, działając na szkodę K. S., tj. przestępstwo z art. 278 § 1 kk 5. W okresie od 19 kwietnia 2020r. godz. 16:00 do 20 kwietnia godz. 09:10 w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki V. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 900 zł na szkodę O. M., tj. przestępstwo z art. 278 § 1 kk 6. W okresie od 03 lutego 2020r. godz. 19:00 do 04 lutego 2020r. godz. 09:00 w T. przy ul. (...)-go M. 25 z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1000 zł na szkodę B. B. (2), tj. przestępstwo z art. 278 § 1 kk 7. W okresie od 10 lipca 2020r. do 22 lipca 2020r. w T. przy ul. (...) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki V. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 600 zł na szkodę Z. B., tj. przestępstwo z art. 278 § 1 kk 8. W okresie od 17 stycznia 2020r. do 18 stycznia 2020r. w U. woj. (...) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki S. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1500 zł na szkodę J. K., tj. przestępstwo z art. 278 § 1 kk 9. W okresie od stycznia 2020r. do 22 lipca 2020r. w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki P. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1000 zł na szkodę S. W., tj. przestępstwo z art. 278 § 1 kk 10. W okresie od 11 lipca 2020r. do 16 lipca 2020r. w T. przy ul. (...)-go M. 20, z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1000 zł na szkodę W. S. (1), tj. przestępstwo z art. 278 § 1 kk 11. W okresie od stycznia 2020r. do 22 lipca 2020r. w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki H. (...) o nr rej. (...) , po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 800 zł na szkodę A. L., tj. przestępstwo z art. 278 § 1 kk 12. W dniu 12 czerwca w godz. 12:45-19:15 w S. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 800 zł na szkodę W. S. (2), tj. przestępstwo z art. 278 § 1 kk z tym ustaleniem, że czyn opisany w punkcie 1 oskarżony popełnił sam i przyjmując, że popełnione przez oskarżonego czyny stanowią ciąg przestępstw. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty M. P. (2) w dniu 20 lipca 2020 r. o godz. 06:20 w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin o wartości 1000 zł na szkodę M. S. (1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na reakcję pokrzywdzonego. M. P. (2) w okresie od 17 lipca 2020r. do 18 lipca 2020r. w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 700 zł, działając na szkodę M. J.. M. P. (2) w okresie 22 czerwca 2020 r. o godz. 19:00 do 23 czerwca 2020 r. godz. 10:00 w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 700 zł, działając na szkodę F. B. M. P. (2) w dniu 25 kwietnia 2020r. w godz. 11:00-17:00 w T. przy ul. (...) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki L. (...) o nr rej. (...) po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1000 zł, działając na szkodę K. S.. M. P. (2) w okresie od 19 kwietnia 2020r. godz. 16:00 do 20 kwietnia godz. 09:10 w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki V. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 900 zł na szkodę O. M.. M. P. (2) w okresie od 03 lutego 2020r. godz. 19:00 do 04 lutego 2020r. godz. 09:00 w T. przy ul. (...)-go M. 25 z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1000 zł na szkodę B. B. (2). M. P. (2) w okresie od 10 lipca 2020r. do 22 lipca 2020 r. w T. przy ul. (...) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki V. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 600 zł na szkodę Z. B.. M. P. (2) w okresie od 17 stycznia 2020 r. do 18 stycznia 2020 r. w U. woj. (...) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki S. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1500 zł na szkodę J. K.. M. P. (2) w okresie od stycznia 2020 r. do 22 lipca 2020 r. w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki P. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1000 zł na szkodę S. W.. M. P. (2) w okresie od 11 lipca 2020 r. do 16 lipca 2020 r. w T. przy ul. (...)-go M. 20, z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki O. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 1000 zł na szkodę W. S. (1). M. P. (2) w okresie od stycznia 2020 r. do 22 lipca 2020 r. w T. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki H. (...) o nr rej. (...) , po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 800 zł na szkodę A. L.. M. P. (2) w dniu 12 czerwca w godz. 12:45-19:15 w S. przy ul. (...), z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu dokonał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin wartości 800 zł na szkodę W. S. (2). częściowo wyjaśnienia M. P. (2) wyjaśnienia B. B. (1) zeznania M. S. (3) 1-3, 790-790v zeznania M. J. 137-140 zeznania K. S. 167-168 zeznania O. M. 184-186 zeznania B. B. (2) 236-238 zeznania Z. B. 255-258 zeznania J. K. 635 zeznania S. W. 329-331 zeznania W. S. (1) 343-346 zeznania A. L. 357-360 zeznania W. S. (2) 377-380, 649-650 zeznania F. B. 153-154 zeznania T. K. 628-629 protokoły oględzin 8-9, 27-41, 144-145, 170-172, 190-193, 241-243, 262-268, 338-342, 351-356, 365-369 protokoły przeszukania 42-44, protokół eksperymentu procesowego 271-281 M. P. (2) był uprzednio pięciokrotnie karany sądownie, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu. karta karna 519 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. B. B. (1) 1. W dniu 20 lipca 2020r. o godz. 06:20 w T. przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu usiłowała dokonać zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin o wartości 1000 zł na szkodę M. S. (1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na reakcję pokrzywdzonego; tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty B. B. (1) w dniu 20 lipca 2020 r. o godz. 06:20 w T. przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1) z zaparkowanego na parkingu niestrzeżonym pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...), po uprzednim demontażu usiłowała dokonać zaboru w celu przywłaszczenia katalizatora spalin o wartości 1000 zł na szkodę M. S. (1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na reakcję pokrzywdzonego. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie nie pozwala przypisać oskarzonej odpowiedzialności w zakresie powyższego czynu. OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu częściowo wyjaśnienia M. P. (2) Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne w zakresie, w którym przyznał się on do popełnienia zarzucanych mu czynów. Podkreślić należy, że oskarżony na etapie postępowania przygotowawczego konsekwentnie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, zaś podczas eksperymentu procesowego (k. 271-281) dobrowolnie wskazał miejsca dokonania poszczególnych kradzieży. B. B. (1) potwierdziła, że jej partner zajmował się działalnością związaną z kradzieżą katalizatorów. wyjaśnienia B. B. (1) Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonej za generalnie wiarygodne. Co prawda przyznała się ona do wszystkich zarzucanych jej czynów, niemniej odnośnie czynu opisanego w punkcie I aktu oskarżenia wskazała, że w czasie, kiedy jej partner usiłował ukraść katalizator z samochodu marki M., stojącego na parkingu przy ul. (...), ona spała w samochodzie. Kobieta podkreśliła, że była wówczas w ciąży, poza tym nigdy nie uczestniczyła w demontażu katalizatorów, a jedynie jeździła z M. P. (1) na różne parkingi i sprzedawała katalizatory pochodzące z kradzieży. Potwierdził to w swoich wyjaśnieniach M. P. (2). Poza tym pokrzywdzony M. S. (1) wskazał, że przy jego samochodzie kucał jedynie mężczyzna i oskarżonej nie było widać w aucie, którym odjechał M. P. (2). Świadczy to o fakcie, że ww. rzeczywiście mogła wówczas spać i nie było jej widać z zewnątrz. Z kolei w zakresie wyjaśnień odnośnie drugiego z zarzucanych jej czynów, wyjaśnienia oskarżonej korelują z depozycjami pokrzywdzonego G. W. oraz świadków D. K. i G. H.. Sąd nie miał także wątpliwości co do prawdziwości wyjaśnień oskarżonej odnośnie działalności M. P. (2). Pokrywają się one bowiem z wyjaśnieniami oskarżonego, w zakresie, w którym Sąd uznał je za wiarygodne w pełni. zeznania M. S. (3), M. J., F. B., K. S., O. M., B. B. (2), Z. B., J. K., S. W.,W. S. (1), A. L., W. S. (2) Sąd uznał za wiarygodne zeznania wszystkich pokrzywdzonych czynami, których dopuścił się oskarżony M. P. (2). Opisali oni okoliczności związane z ujawnieniem kradzieży oraz wysokością szkód. Prawdziwość ich depozycji nie była kwestionowana przez żadną ze stron i nie budziła wątpliwości Sądu. zeznania T. K. Świadek prowadzi serwis samochodowy i w czasie, kiedy J. K. oddała mu samochód do naprawy oskarżony dokonał kradzieży katalizatora. T. K. przytoczył okoliczności związane z ww. kradzieżą. Sąd uznał jego zeznania za wiarygodne, albowiem są logiczne i znajdują pokrycie w zeznaniach J. K.. zeznania G. W. Sąd obdarzył przymiotem prawdziwości zeznania powyższego świadka, który został pokrzywdzony czynem przypisanym B. B. (1). Opisał on okoliczności kradzieży, a także podał wysokość strat, które poniósł. Prawdziwość jego depozycji nie budziła wątpliwości Sądu i nie była kwestionowana przez żadną ze stron, a przede wszystkim przez oskarżoną. zeznania G. H. Świadek zeznawał na okoliczność kradzieży, której B. B. (1) dokonała na szkodę G. W. i opierał się na informacjach pozyskanych od pokrzywdzonego. Dlatego też Sąd uznał je za wiarygodne w pełni. zeznania D. K. Świadek widział oskarżoną i towarzyszącą jej kobietę, gdy wynosiły z mieszkania G. wróbla przedmioty, w tym ubrania i sprzęt AGD w torbach. Nie ma podstaw, by kwestionować prawdziwość powyższych depozycji, zwłaszcza, że oskarżona przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. protokół eksperymentu procesowego, protokołów oględzin i przeszukania, karty karne Powyższe dowodowy stanowiły dokumenty urzędowe, których prawdziwość nie budziła żadnych wątpliwości. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu zeznania A. W. Świadek prowadzi skup katalizatorów i zeznał, że B. B. (1) kilkukrotnie sprzedawała mu katalizatory. Depozycje powyższego świadka nie były związane z czynami zarzucanymi oskarżonej, a co za tym idzie nie maiły znaczenia dla ustalenia faktów na gruncie niniejszej sprawy. zeznania Z. P., Ł. Z., M. P. (4) Zeznania powyższych świadków nie miały znaczenia dla dokonania ustaleń faktycznych na gruncie niniejszej sprawy. częściowo wyjaśnienia M. P. (2) Sąd uznał, iż wyjaśnienia oskarżonego, w których nie przyznał się do popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach 3, 5 i 8 aktu oskarżenia nie zasługują na uwzględnienie jako wiarygodne. Zdaniem Sądu oskarżony zmienił wcześniej zaprezentowaną wersję wydarzeń, bowiem chciał umniejszyć swoją odpowiedzialność i w konsekwencji uzyskać niższą karę. Podniesiony przez niego argument odnośnie zmuszania do złożenia określonych wyjaśnień nie znajduje potwierdzenia w żadnych dowodach. Oskarżony na etapie dochodzenia składał obszerne wyjaśnienia oraz uczestniczył w eksperymencie procesowym, podczas którego dobrowolnie wskazywał miejsca dokonania kradzieży. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem II B. B. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przestępstwo kradzieży z art. 278 § 1 k.k. należy do kategorii tzw. przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym jest przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej. Celem działania sprawcy musi być włączenie rzeczy do majątku sprawcy, objęcie jej w posiadanie lub postępowanie z nią jak z własną. Subiektywną cechą działania określonego w cytowanych przepisach jest zamiar przywłaszczenia ( animus res sibi habendi), albowiem kradzieży od strony podmiotowej musi towarzyszyć tzw. dolus directus coloratus w odniesieniu do znamienia, co do którego ustawa wymaga, by było objęte celem, a więc w odniesieniu do zabrania rzeczy. Należy zaznaczyć, że zabór to bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nimi władającej jak np. właściciela i objęcie go we własne władanie przez sprawcę (Kodeks karny – część szczególna, K. Buchała, A. Zoll, Zakamycze 2000, t. II). Wyjęcie rzeczy ruchomej musi przy tym nastąpić wbrew woli osoby nią dysponującej. Dopuścić się go może osoba, która nie ma w ogóle prawa rozporządzać rzeczą (wyrok Sądu Najwyższego z 18 XII 1998r., IV KKN 98/98, Prok. i Pr. Z 1999r., nr 7-8).Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w toku niniejszej sprawy, w tym w szczególności konsekwentnych wyjaśnień B. B. (1), jak również zeznań G. W., D. K. i G. H. pozwala stwierdzić, że popełniła zarzucany jej czyn stanowiący kradzież. W dniu 10 marca 2020 roku B. B. (1) przebywała w mieszkaniu G. W. w C. przy ul. (...) i dokonała zaboru w celu przywłaszczenia należących do niego przedmiotów w postaci sprzętu RTV i AGD, roweru marki L. (...), odzieży wierzchniej, artykułów kosmetycznych, artykułów spożywczych oraz pieniędzy w kwocie 50 zł. Łączna wartość strat, które poniósł G. W. wyniosła 3230 zł. oskarżona działała umyślnie, bowiem miała świadomość, że zabiera cudze mienie. ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem V M. P. (2) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przestępstwo kradzieży z art. 278 § 1 k.k. należy do kategorii tzw. przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym jest przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej. Celem działania sprawcy musi być włączenie rzeczy do majątku sprawcy, objęcie jej w posiadanie lub postępowanie z nią jak z własną. Subiektywną cechą działania określonego w cytowanych przepisach jest zamiar przywłaszczenia ( animus res sibi habendi), albowiem kradzieży od strony podmiotowej musi towarzyszyć tzw. dolus directus coloratus w odniesieniu do znamienia, co do którego ustawa wymaga, by było objęte celem, a więc w odniesieniu do zabrania rzeczy. Należy zaznaczyć, że zabór to bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nimi władającej jak np. właściciela i objęcie go we własne władanie przez sprawcę (Kodeks karny – część szczególna, K. Buchała, A. Zoll, Zakamycze 2000, t. II). Wyjęcie rzeczy ruchomej musi przy tym nastąpić wbrew woli osoby nią dysponującej. Dopuścić się go może osoba, która nie ma w ogóle prawa rozporządzać rzeczą (wyrok Sądu Najwyższego z 18 XII 1998r., IV KKN 98/98, Prok. i Pr. Z 1999r., nr 7-8).Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w toku niniejszej sprawy, w tym w szczególności konsekwentnych wyjaśnień oskarżonego M. P. (2) złożonych na etapie postępowania przygotowawczego, wyjaśnień B. B. (1), a także protokołu eksperymentu procesowego pozwala stwierdzić, iż M. P. (2) dopuścił się zarzucanych mu czynów stanowiących kradzieże. Oskarżony w okresach opisanych w zarzutach, po uprzednim demontażu, dokonywał zaboru w celu przywłaszczenia katalizatorów spalin z samochodów zaparkowanych na parkingach niestrzeżonych na terenie T. oraz w U. i S.. Powyższym zachowaniem oskarżony wyrządził szkody w kwotach opisanych w poszczególnych zarzutach. Nie ulega wątpliwości, że oskarżony działał umyślnie - miał świadomość tego, że powyższe katalizatory stanowią cudzą własność, lecz przy pomocy narzędzi wymontowywał je z samochodów pozostawionych na parkingu z chęci zysku wskutek sprzedaży powyższych części. Z uwagi na fakt, iż ustalono, że B. B. (1) nie uczestniczyła w usiłowaniu kradzieży opisanej w punkcie pierwszym należało ustalić, iż M. P. (2) dopuścił się powyższego czynu sam. Oskarżony dokonywał kradzieży w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dlatego też Sąd uznał, iż działał on w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 kk. ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.5. Uniewinnienie I B. B. (1) Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie nie pozwala przypisać oskarżonej odpowiedzialności w zakresie powyższego czynu. Na podstawie wyjaśnień B. B. (1) i M. P. (2) ustalono bowiem, że w czasie, gdy oskarżony usiłował dokonać kradzież katalizatora, B. B. (1) spała. Działo to się w godzinach porannych, zaś oskarżona była w 8 miesiącu ciąży. Oboje zresztą potwierdzili, iż to M. P. (2) zajmował się demontażem części, zaś jego partnerka jedynie jeździła z M. P. (1) na różne parkingi i sprzedawała katalizatory pochodzące z kradzieży. Poza tym pokrzywdzony M. S. (1) wskazał, że przy jego samochodzie kucał jedynie mężczyzna i oskarżonej nie było widać w aucie, którym odjechał M. P. (2). Świadczy to o fakcie, że ww. rzeczywiście mogła wówczas spać i nie było jej widać z zewnątrz. Co za tym idzie należy uznać, że oskarżona nie pełniła żadnej roli przy popełnianiu przez oskarżonego usiłowania kradzieży. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności B. B. (1) II, III II Za przypisany oskarżonej czyn, Sąd na mocy art. 278 § 1 kk, po zastosowaniu art. 37a§1kk w zw. z art. 34§1, 1akk i art. 35§1kk wymierzył jej karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Sąd uznał, iż w stosunku do oskarżonej B. B. (1) zasadne jest skorzystanie z zawartej w treści art. 37a § 1 kk możliwości orzeczenia kary ograniczenia wolności zamiast kary pozbawienia wolności. Sąd uznał, iż kara o charakterze nieizolacyjnym zagwarantuje osiągnięcie wobec oskarżonej celów kary i nie jest konieczne orzeczenie wobec niej kary pozbawienia wolności. Sąd zdecydował się więc na ograniczenie elementu represyjności sankcji karnej i zdecydował o wymierzeniu kary o charakterze wolnościowym kierując się przede wszystkim prymatem tego rodzaju kar, ale również faktem, iż oskarżona jest osobą młodą i konsekwentnie przyznawała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Mimo uprzedniej karalności, Sąd uznał, iż umieszczenie oskarżonej w warunkach izolacji penitencjarnej nie stanowi odpowiedniej odpłaty za popełniony czyn. W zakresie wymiaru kary Sąd miał na uwadze przede wszystkim stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez nią przestępstwa oraz stopień winy oskarżonej, na co miały wpływ okoliczności w postaci motywacji i sposobu zachowania się sprawców, a także rodzaj i rozmiar skutków przestępstwa. W ocenie Sądu kara w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne pozwoli oskarżonej na podjęcie refleksji nad popełnionym przez nią czynem. Jednocześnie Sąd uznał, iż powyższa kara nie pozbawia oskarżonej, jako osoby młodej, możliwości wykonywania pracy zarobkowej. Na mocy art. 63§1kk na poczet orzeczonej kary Sąd zaliczył oskarżonej zatrzymanie od 21 lipca 2020 r. godz. 14.30 do 23 lipca 2020 r. godz. 13.16. M. P. (2) V, VI V Za popełnione przez oskarżonego czyny, Sąd na mocy art. 91 § 1 kk i art. 278 § 1 kk wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd uznał, że w realiach niniejszej zasadne jest wymierzenie wobec oskarżonego jedynie kary pozbawienia wolności w formie bezwzględnej. Na marginesie Sąd pragnie zaznaczyć, że zgodnie z treścią art. 67 § 3 k.k.w. wykonywanie kary pozbawienia wolności ma na celu wzbudzenie w skazanym woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego i tym samym powstrzymania się od powrotu do przestępstwa. Przy wymiarze kary Sąd uwzględnił fakt, że sprawca działał w sposób umyślny, w zamiarze kierunkowym, a także był uprzednio karany, głównie za przestępstwa przeciwko mieniu. Zaznaczyć także trzeba, że wcześniej zapadały wobec niego wyroki skazujące w których orzeczono wobec niego kary ograniczenia wolności oraz kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, a także kara grzywny, lecz wymierzanie tego rodzaju kar nie przyniosły zamierzonego efektu. Te fakty rzutowały na ocenę, że kolejna wymierzona M. P. (1) kara winna realizować głównie cele represji. Poza tym treść art. 69 § 1 kk nie pozwalała Sądowi wymierzyć oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, gdyż oskarżony był uprzednio karany sądownie na karę pozbawienia wolności. Na podstawie przepisu art. 53 § 1 i 2 k.k. i kolejnych, również mając na uwadze charakter czynu, okoliczności osobiste występujące po stronie oskarżonego, w szczególności, jego uprzednią trzykrotną karalność za przestępstwa przeciwko mieniu, okoliczności związane z samym czynem, m.in wysokość poniesionych przez pokrzywdzonych szkód, jak również okoliczności łagodzące - częściowe przyznanie się do winy Sąd uznał, że kara w wymierzonym rozmiarze jest adekwatna i sprawiedliwa. Zdaniem Sądu wymierzona oskarżonemu kara nie przekracza stopnia jego winy i realizuje przy tym w wystarczającym stopniu ogólnopreweencyjne i szczególnoprewencyjne oraz wychowawcze cele ukarania. Wymierzona kara stanowi przesłanie dla społeczeństwa, że każde naruszenie obowiązującego porządku prawnego spotka się z odpowiednią reakcją organów wymiaru sprawiedliwości. Sankcja wymierzona oskarżonemu stanowić będzie i dla niego wiadomość, że każdy ponosi odpowiedzialność za swoje zachowanie, w tym również konsekwencje prawnokarne. Istotnym jest również to, że gdyby nie postawa oskarżonego na etapie postępowania przygotowawczego postawienie mu wszystkich zarzutów byłoby znacznie utrudnione. Na mocy art. 63§1kk na poczet orzeczonej kary Sąd zaliczył oskarżonemu zatrzymanie od 21 lipca 2020 r. godz. 13.30 do 23 lipca 2020 r. godz. 13.15. B. B. (1) IV II Mając na uwadze, iż w ramach procesu karnego wobec pokrzywdzonego powinna być również zrealizowana funkcja kompensacyjna, Sąd na mocy art. 46 § 1 kk orzekł o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżoną B. B. (1) na rzecz G. W. w kwocie 3230 zł. M. P. (2) VII V Mając na uwadze, iż w ramach procesu karnego wobec pokrzywdzonego powinna być również zrealizowana funkcja kompensacyjna, Sąd na mocy art. 46 § 1 kk orzekł o obowiązkach naprawienia szkody przez oskarżonego M. P. (2) na rzecz poszczególnych pokrzywdzonych: a) M. J. kwotę 700 zł b) F. B. kwotę 700 zł c) K. S. kwotę 1000 zł d) O. M. kwotę 900 zł e) B. B. (2) kwotę 1000 zł f) Z. B. kwotę 600 zł g) J. K. kwotę 1500 zł h) S. W. kwotę 1000 zł i) W. S. (1) kwotę 1000 zł j) A. L. kwotę 800 zł k) W. S. (2) kwotę 800 zł. M. P. (2) VIII V Kierując się treścią art. 44 § 2 kk Sąd orzekł przepadek przedmiotów przeznaczonych do popełnienia przestępstwa, tj. dowodów rzeczowych w postaci lewarka, pary rękawic, rękawicy szaro-żółtej, ładowarki do systemu (...), ładowarki (...), dwóch akumulatorów (...), akumulatora (...), poły automatycznej, 29 brzeszczotów, urządzenia do cięcia rur, klucza typu żabka, rurki czerwonej, klucza płaskiego, dwóch kluczy nasadkowych i klucza płasko-nasadkowego zapisanych w Księdze Dowodów Rzeczowych pod numerem 55/21. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IX Mając na uwadze fakt, iż oskarżony korzystał w niniejszej sprawie z obrońcy wyznaczonego mu z urzędu, Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. S. (2) kwotę 840 zł wraz z należnym podatkiem VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. O wynagrodzeniu obrońcy orzeczono na podstawie § 11 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2016 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2016 r. poz. 1668), mając na uwadze treść orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r. w sprawie SK 66/19 (Dz.U. z 2020 r., poz. 769) i liczne orzeczenia Sądu Najwyższego (m.in. postanowienia w sprawach I CSK 598/20, II UK 244/19, IV CSK 375/20), na mocy którego § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, utracił moc jako niezgodny z Konstytucją RP. X Sąd zwolnił oskarżonych od opłaty, a kosztami postepowania obciążył Skarb Państwa, na podstawie art. 624 § 1 kpk, gdyż uiszczenie powyższych należności stanowiłoby uszczerbek dla ich kosztów utrzymania. M. P. (2) jest bowiem aktualnie osadzony w Zakładzie Karnym, zaś B. B. (1) nie osiąga żadnych dochodów. Podpis
IV Ka 1362/15
w okresie 22/23 maja 2014 roku w godzinach 21:00-06:30 w P.
VIII K 756/24
w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum - Zachód w T.
IV Ka 734/14
w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem w dniu 4 września 2013 roku, ze zbiornika ciągnika rolniczego na terenie posesji przy ul.
II AKa 102/13
Postępowanie w przedmiotowej sprawie dotyczyło oskarżonych: S.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

V KK 335/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski (przewodniczący)‎SSN Adam Roch‎SSN Igor Zgoliński (sprawozdawca) w sprawie M. Z., skazanego z art. 278 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 17 kwietnia 2023 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi z dnia 3 września 2021 r., sygn. V K 181/21, uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

M. Z. został oskarżony o to, że:I.w dniu 5 sierpnia 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., mężczyzną o imieniu K. i M. W., zabrał w celu przywłaszczenia mienie o łącznej wartości 9.657 zł w postaci: wiertarki B. o wartości 700 zł, wiertarki B. o wartości 700 zł, ukośnicy E. o wartości 900 zł, wyrzynarki M. o wartości 839 zł, wyrzynarki M. o wartości 190 zł, pilarki tarczowej 1200 W o wartości 540 zł, szlifierki kątowej M. o wartości 500 zł. szlifierki kątowej B. o wartości 479 zł, dwóch wkrętarek S. o wartości po 440 zł, niwelatora optycznego B. o wartości 800 zł. lasera obrotowego S. o wartości 300 zł, zestawu bitów i wierteł D. o wartości 300 zł, zestawu V. 105 sztuk firmy B. w postaci wierteł i końcówek o wartości 150 zł, wiertarko-wkrętarki B. o wartości 800 zł, piły flex marki M. o wartości 500 zł, na szkodę G.

L., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,II.w dniu 4 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia mienie o łącznej wartości 20.600 zł, w postaci młota udarowego H. o wartości 3.500 zł, młota wyburzeniowego M. o wartości 11.000 zł, przecinarki do asfaltu marki S. o wartości 3.000 zł, zgrzewarki o nieustalonej nazwie o wartości 4.000 zł, przecinarki marki M. o wartości 500 zł, pompy marki W., na szkodę D. B., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,III.w okresie od 3 do 4 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K.

M., zabrał w celu przywłaszczenia mienie w postaci katalizatora o wartości 800 zł z samochodu marki H. o nr rej. […], na szkodę K. A., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,IV.w okresie od 21 do 22 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 600 zł z samochodu marki O. o nr rej. […], na szkodę W. K., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,V.w okresie od 16 do 21 maja 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 500 zł z samochodu marki T. o nr rej. […], na szkodę Ł.

Z. , tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.;VI.w okresie od 10 do 11 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 600 zł z samochodu marki O. o nr rej. […], na szkodę Ł. C.,VII.w okresie od 13 do 14 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z M. Z., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 700 zł z samochodu marki O. o nr rej. […], na szkodę M. P. , tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,VIII.w okresie od 30 do 31 lipca 2020 r., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z K.

M. i M. W., po uprzednim wyłamaniu zamka w drzwiach samochodów marki C. o nr rej. […] i V. o nr rej. […], zabrał w celu przywłaszczenia mienie o łącznej wartości 60.335 zł w postaci szlifierki akumulatorowej marki H., siedmiu sztuk akumulatorów marki H., trzech sztuk prostowników marki H., radia marki H.. wkrętarki marki H., dwóch sztuk kluczy udarowych, lampy przenośnej marki H., dwóch sztuk młotów udarowych, wyciskacza do żywicy marki H., szlifierki kątowej marki H.. pilarki ciesielskiej marki M., pilarki mieczowej marki F., gwoździarki marki H., pilarki marki B., niwelatora T. i spawarki B., na szkodę firmy „K.”, tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.,IX.w okresie od 20 do 21 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K.

M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 1.900 zł z samochodu marki O. o nr rej. […], na szkodę Ł. K., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,X.w okresie od 23 do 24 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 2.000 zł z samochodu marki M. o nr rej. […], na szkodę A. T., XI.w dniu 4 września 2020 r. w L, działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 700 zł z samochodu marki O. o nr rej. […], na szkodę A.

G., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,XII.w okresie od 27 do 28 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 1.500 zł z samochodu marki O. o nr rej. […], na szkodę K. M., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,XIII.w okresie od 2 do 3 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 1.000 zł z samochodu marki O. o nr rej. […], na szkodę D. F., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,XIV.w dniu 18 lipca 2020 r. w Łodzi, działając wspólnie i w porozumieniu z K.

M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 800 zł z samochodu marki O. o nr rej. […], na szkodę K. O., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,XV.w okresie od 8 do 9 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 1.500 zł z samochodu marki T. o nr rej. […]. na szkodę E. Ś., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.,XVI.w dniu 10 września 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 1.000,01 zł z samochodu marki M. o nr rej. […], na szkodę A.

S., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.,XVII.w dniu 12 marca 2020 r. w Ł., działając wspólnie i w porozumieniu z K. M., zabrał w celu przywłaszczenia katalizator samochodowy o wartości 1.000 zł z samochodu marki O. o nr rej. […]. na szkodę A. J., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.Na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2021 r. przed Sądem Rejonowym dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi. M. Z. złożył wniosek o skazanie w trybie art. 387 § 1 k.p.k. i wymierzenie mu kary 2 lat pozbawienia wolności oraz orzeczenie obowiązku naprawienia wyrządzonych szkód w częściach proporcjonalnych do liczby współsprawców poszczególnych czynów.

Wniosek został złożony przy braku sprzeciwu prokuratora i pod nieobecność prawidłowo powiadomionych o terminie rozprawy pokrzywdzonych (k. 45-47, t. VI). Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi uwzględnił wniosek oskarżonego, uprzedzając jednocześnie strony o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej poprzez przyjęcie, że zarzucone czyny stanowią ciąg przestępstw z art. 91 k.k., po czym wyrokiem z dnia 3 września 2021 r. o sygn. V K 181/21:1.uznał oskarżonego M. Z. za winnego popełnienia czynów zarzuconych mu w punktach I-XVII, z tym doprecyzowaniem, że w zakresie czynu I przyjął, że zabrał on w celu przywłaszczenia również wiertarkę marki B. o wartości 749 zł, a łączna wartość przywłaszczonego mienia wyniosła 9.327 zł, zaś w zakresie czynu z punktu VII, że działał wspólnie i w porozumieniu z K.

M., przyjmując jednocześnie, iż stanowią one ciąg przestępstw, o którym mowa w art. 91 § 1 k.k., tj. zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności i za to na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności,2.na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego M. Z. obowiązek częściowego naprawienia wyrządzonych szkód (w wyroku błędnie podano: „w całości") poprzez zapłatę na rzecz G. L. kwoty 2.414.25 zł. na rzecz D.

B. kwoty 10.300 zł, na rzecz K. A. kwoty 400 zł, na rzecz W. K. kwoty 300 zł, Ł. Z. kwoty 250 zł, na rzecz Ł. C. kwoty 300 zł, na rzecz M. P. kwoty 350 zł, na rzecz Ł. K. kwoty 950 zł, na rzecz A. T. kwoty 1.000 zł, na rzecz A. G. kwoty 350 zł, na rzecz D. F. kwoty 500 zł. na rzecz K. O. kwoty 400 zł, na rzecz E. Ś. kwoty 750 zł, na rzecz A. S. kwoty 500 zł, na rzecz A. J. kwoty 500 zł, na rzecz K. kwoty 20.111 zł.Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 11 września 2021 r. (k. 52, t.

VI).Od tegoż wyroku kasację na korzyść skazanego złożył Prokurator Generalny, podnosząc rażące i mające istotny wpływ na treść naruszenie przepisów prawa karnego procesowego - art. 387 § 2 i 3 k.p.k., polegające na uwzględnieniu przez sąd wniosku M. Z. o dobrowolne poddanie się karze bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, któremu nie sprzeciwił się prokurator i należycie powiadomieni o terminie rozprawy pokrzywdzeni, pouczeni o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego takiego wniosku i wymierzenie uzgodnionej z oskarżonym kary, w następstwie czego doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa karnego materialnego:art. 64 § 1 k.k., poprzez niezasadne przyjęcie, że M.

Z. popełnił czyny z art. 278 § 1 k.k., zarzucone mu w punktach XVI i XVII aktu oskarżenia i w takiej postaci przypisane, w warunkach powrotu do przestępstwa określonych we wskazanym przepisie, podczas gdy prawidłowa ocena uprzedniej karalności oskarżonego nie dawała ku temu podstaw,art. 91 § 1 k.k., poprzez niezasadne przyjęcie, że przypisane M. Z. czyny z art. 278 § 1 k.k. i art. 279 § 1 k.k., stanowiły ciąg przestępstw, mimo niespełnienia wymogu tożsamości kwalifikacji prawnej czynów objętych przewidzianą we wskazanym przepisie konstrukcją.W konsekwencji sformułowania powyższego zarzutu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście zasadna.

Zaskarżony wyrok zapadł z rażącym naruszeniem przepisów prawa karnego procesowego i materialnego, wskazanych w zarzucie.Trafne były ogólne uwagi odnoszące się do reguł procedowania w trybie konsensualnym w oparciu o art. 387 k.p.k. Wniosek złożony w tym trybie obliguje sąd do jego kontroli - w aspekcie wymogów przewidzianych w § 1 i 2 tego przepisu. Badaniu podlega między innymi zgodność zgłoszonych we wniosku propozycji odnoszących się do prawno-karnej oceny zarzuconego oskarżonemu działania oraz wymiaru kary z obowiązującymi przepisami prawa karnego materialnego.

Jeżeli treść wniosku w tej materii budzi zastrzeżenia, powinnością sądu jest uzależnienie jego uwzględnienia od dokonania stosownej modyfikacji (art. 387 § 3 k.p.k.), bądź też rozpoznanie sprawy w dalszym ciągu na zasadach ogólnych (por. powołane w kasacji orzecznictwo tj. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2016 r., sygn. IV KK 60/16. Lex, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2018 r., sygn. V KK 172/18, Lex, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2019 r. o sygn. V KK 34/18. Lex).Powyższe uwagi przeniesione na grunt niniejszej sprawy prowadziły do zasadnej konkluzji, że ustawowy wymóg w zakresie weryfikacji wniosku o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia postępowania dowodowego nie został zrealizowany, implikując prezentowane poniżej konsekwencje procesowe.

Pierwszą kwestią, która wywoływała wątpliwości, skutkujące niemożnością uwzględnienia przedmiotowego wniosku w zaproponowanym przez oskarżonego kształcie, były ustalenia w zakresie czynów z pkt XVI i XVII aktu oskarżenia. Oskarżonemu zostało w nich przypisane działanie w warunkach recydywy z art. 64 § 1 k.k. Sąd meriti nie dostrzegł już choćby tego, że nawet same opisy przestępstw z art. 278 § 1 k.k., popełnionych w dniach 10 września 2020 r. i 12 marca 2020 r. w Ł., na szkodę odpowiednio A. S. i A. J., polegające na kradzieży katalizatorów samochodowych nie odzwierciedlały faktu, iż oskarżony miałby się ich dopuścić w warunkach powrotu do przestępstwa.

Co jednak bardziej istotne - w odniesieniu do żadnego z powyższych czynów nie wystąpiły faktyczne podstawy do zastosowania kwalifikacji prawnej, która miałaby objąć przepis art. 64 § 1 k.k. Z danych uzyskanych z Krajowego Rejestru Karnego z dnia 18 grudnia 2020 r. wynikało bowiem, że M. Z. był wprawdzie uprzednio skazany, jednakże wyłącznie na kary o charakterze wolnościowym, co z istoty rzeczy wykluczało możliwość przyjęcia, że zarzucane czyny popełnił w warunkach recydywy szczególnej podstawowej (k. 564, t. III). Okoliczność powyższa, dotycząca prawnokarnej oceny części zarzutów, została zignorowana przez Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi, co skutkowało uwzględnieniem wadliwego wniosku.

W takim wypadku konieczne było co najmniej uzależnienie uwzględnienia wniosku od jego korekty, polegającej na wyeliminowaniu z kwalifikacji prawnej tych czynów przepisu art. 64 § 1 k.k. Nie dokonując tego rodzaju konwalidacji wniosku, w wyroku skazującym sąd finalnie błędnie przypisał oskarżonemu działanie w warunkach recydywy. Powyższe stanowiło rażące naruszenie przepisów art. 387 § 2 i 3 k.p.k., które doprowadziło do wydania wyroku z wadliwą subsumpcją prawną części przypisanych M. Z. zachowań. Bez wątpienia dostrzeżone przez skarżącego uchybienie miało istotny wpływ na treść wydanego wyroku, ponieważ niekorzystnie ukształtowało sytuację prawną oskarżonego.Inną nieprawidłowością, wynikającą z nieostrożnego procedowania w trybie art. 387 k.p.k., było zakwalifikowanie całokształtu objętej aktem oskarżenia działalności skazanego jako ciągu przestępstw (art. 91 § 1 k.k.).

Pierwsza nasuwająca się uwaga w tym zakresie dotyczy braku objęcia wnioskiem oskarżonego przyjętej oceny prawnej jego zachowania. W tej sytuacji ponownie materializowała się sytuacja, o której mowa w art. 387 § 3 k.p.k. Dysonans między treścią wniosku a ostatecznie przyjętą kwalifikacją prawną przestępczych zachowań jako ciągu przestępstw, z punktu widzenia obowiązku wykazania wadliwości wyroku o charakterze rażącym (art. 523 § 1 k.p.k.) byłby jeszcze niedostateczny dla uczynienia z niego skutecznego zarzutu kasacyjnego.

Oskarżony, proponując wymierzenie mu kary 2 lat pozbawienia wolności, nie sprecyzował, czy wnosi o karę łączną, czy też orzeczoną na podstawie art. 91 § 1 k.k. Rzecz jednak w tym, że nie było w niniejszej sprawie podstaw materialnych do ukształtowania konstrukcji ciągu przestępstw w sposób, w jaki uczynił to sąd orzekający. Przepis art. 91 k.k. w jego uprzednim ujęciu jednoznacznie wskazywał na to, że każde z przestępstw składających się na ciąg musi wyczerpywać znamiona tego samego przepisu. Innymi słowy, oznaczało to, że musiała zachodzić tożsamość kwalifikacji prawnej.

Po wejściu w życie noweli z dnia 20 lutego 2015 r. kwalifikacja prawna przestępstw tworzących ciąg nie musi już być wprawdzie identyczna. Ważne jest natomiast, aby orzeczenie przewidzianej w art. 91 k.k. kary następowało na podstawie przepisu stanowiącego podstawę jej wymiaru dla każdego z przestępstw, spiętych klamrą ciągłości, co umożliwia objęcie zakresem ciągu także przestępstw o kumulatywnej kwalifikacji. Oznacza to, że „dopuszczalne będzie również przyjęcie ciągu przestępstw, gdy jedno przestępstwo realizować będzie znamiona typu «X», a drugie znamiona typu «X» w zw. z «Y», pod warunkiem, że podstawą wymiaru kary będzie przepis określający typ «X»” (zob. uzasadnienie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, VII kadencja, druk sejm. nr 2393).

Chodzi zatem nie o to, by kwalifikacja prawna każdego z przestępstw składających się na ciąg była identyczna, lecz by wspólna (jednolita) była podstawa wymiaru kary za każde z nich. Nie jest natomiast możliwe łączenie w jeden ciąg takich przestępstw, z których jedno wyczerpuje znamiona typu podstawowego, inne zaś typu kwalifikowanego lub uprzywilejowanego. Jeśli zatem jeden czyn wyczerpuje znamiona typu podstawowego, inny zaś znamiona typu zmodyfikowanego, to każdy z tych czynów wypełnia inny zestaw znamion, co w konsekwencji wyklucza tożsamość kwalifikacji prawnej (por. również powołane na tym tle w kasacji orzeczenia Sądu Najwyższego).

Oczywiste zatem było, że konstrukcja ciągu przestępstw, przyjęta przez Sąd Rejonowy dla Łodzi - Śródmieścia w Łodzi, powyższego warunku nie spełniała, ponieważ przypisane oskarżonemu czyny nie były tożsamo kwalifikowane. O ile bowiem za taką kwalifikację, przy ustaleniu spełnienia wszystkich taksatywnie wymienionych przesłanek przyjęcia ciągu przestępstw, mogłyby ewentualnie zostać uznane przypisane M. Z. czyny z art. 278 § 1 k.k., to już przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. nie kwalifikowało się do objęcia wspomnianą konstrukcją.

Za ten czyn powinna zostać wymierzona odrębna kara, objęta następnie karą łączną (art. 91 § 2 k.k.). Powyższe uchybienie cechowało się również rażącym charakterem i rzutowało w sposób istotny na treść zaskarżonego wyroku. Trafna była przy tym uwaga skarżącego, że w kontekście przyjętego w kasacji kierunku zaskarżenia postulat orzeczenia kary łącznej, zamiast kary wymierzonej na podstawie art. 91 § 1 k.k., nie może zostać uznany za sprzeczny z działaniem na korzyść oskarżonego. Należy bowiem zauważyć, że błędnie skonstruowany przez sąd ciąg przestępstw sugeruje jakoby M.

Z. popełnił dwa lub więcej czynów z art. 279 § 1 k.k., a zatem przestępstw cechujących się wyższym stopniem społecznej szkodliwości, niż faktycznie popełnione przez niego w krótkich odstępach czasu i z wykorzystaniem takiej samej sposobności, czyny z art. 278 § 1 k.k.Suma powyższych uchybień powodowała konieczność wydania orzeczenia kasatoryjnego względem zaskarżonego wyroku oraz powtórzenia postępowania, ‎celem wyeliminowania stwierdzonych mankamentów.[SOP] [ł.n]