V KK 334/25 · Sąd Najwyższy

V KK 334/25 POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie N.P.skazanego z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 października 2025 r., wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia, p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 3 kwietnia 2024 r. w sprawie II AKa 298/22, Sąd Apelacyjny w Łodzi zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV K 118/20 i wymierzył N.P. m.in. karę łączną 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wnieśli obrońcy skazanego.

Adwokat M.M. zarzucił rażące naruszenia prawa mające istotny wpływ na treść wyroku, tj. art. 167 k.p.k., art. 169 § 2 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 2 i 4 k.p.k. oraz art. 391 i art. 393 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 6 k.p.k., art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 433 § 1 i 2 k.p.k., art. 437 § 1 i 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., także w zw. z art. 440 k.p.k., wnosząc w konkluzji o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Jednocześnie obrońca wniósł o wstrzymanie wykonania orzeczenia powołując się na rażące uchybienia w procedurze, w tym związane z nieprzeprowadzeniem istotnych czynności dowodowych oraz brakiem odniesienia się do istoty sprzeczności w dowodach w postaci zeznań S. I. oraz M.

G., co skutkuje istnieniem w obrocie prawnym wyroku rażąco niesprawiedliwego. Drugi obrońca, adwokat P.K., zarzucając szereg naruszeń art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.pk. oraz w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznaniu temu Sądowi. Wskazując na wysokie prawdopodobieństwo przyjęcia kasacji i jej uwzględnienia, a w konsekwencji wymierzenia skazanemu znacznie mniej długotrwałej i dolegliwej kary, a nawet jego uniewinnienia od zarzucanych mu czynów, obrońca wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.Odpowiadając pisemnie na kasację, prokurator wniósł m.in. o niewstrzymywanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wnioski obu obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zasługują na uwzględnienie.Sąd Najwyższy niejednokrotnie zwracał uwagę na charakter wyjątkowy rozważanej instytucji, albowiem jest ona odstępstwem od zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, że zastosowanie tej instytucji winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22). Tego rodzaju skutki mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza wniesionej kasacji świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku.

Wtedy bowiem dochodzi do sytuacji, w której skazany odbywałby karę, która nie powinna być wykonywana.Dokonując wstępnej kontroli kasacji, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do jednoznacznego uznania zarzutów w nich podniesionych za oczywiście zasadne. Należy jednak pamiętać, że przeprowadzona na tym etapie ich ocena nie przesądza o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, które musi być poprzedzone pogłębioną analizą podniesionych w kasacjach zarzutów. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.[WB][r.g.] ‎