Legislator Case Law & Legislation
V KK 307/24 AI generated

V KK 307/24 · Sąd Najwyższy

Case Number V KK 307/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

Sąd Rejonowy w Tucholi wyrokiem nakazowym z dnia 4 stycznia 2023 r., sygn. akt II K 453/22, uznał P. S. za winnego trzech przestępstw:1.z art. 207 § 1 k.k., za które na mocy tego przepisu przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. wymierzono mu karę 160 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych; ponadto orzeczono zadośćuczynienie na rzecz pokrzywdzonej w kwocie 1500 złotych;2.z art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, za które – na mocy ww przepisu przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. – wymierzono mu karę 120 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych; ponadto orzeczono także przepadek substancji psychotropowych i środków odurzajacych;3.z art. 226 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę 40 stawek dziennych grzywny z ustaleniem wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych; ponadto orzeczno od oskarżonego na rzecz dwojga pokrzywdzonych kwoty po 300 złotych tytułem zadośćuczynienia za krzywdę.Sąd meriti, na podstawie art. 85 § 1 i § 2 k.k. i art. 86 § 1 w zw. z § 2 k.k. połączył orzeczone kary grzywny i wymierzył oskarżonemu karę łączną 250 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych, zaliczając na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie.Wobec braku sprzeciwu uprawnionych stron, wskazany wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 31 stycznia 2023 r.Od powyższego orzeczenia pismem z dnia 9 lipca 2024 r. kasację wniósł prokurator Generalny, zaskarżając je w zakresie orzeczenia o karze łącznej, na korzyść oskarżonego.Podniósł zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegającego na orzeczeniu w postępowaniu nakazowym, w wyniku połączenia trzech kar jednostkowych grzywny (w liczbie 160 stawek dziennych, 120 stawek dziennych i 40 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki tych kar grzywny na kwotę 20 złotych) kary łącznej grzywny w liczbie 250 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych, a zatem przekraczającej przewidzianą w tym przepisie maksymalną jej wysokość, podczas gdy zgodnie z treścią art. 502 § 1 k.p.k. wyrokiem nakazowym można orzec karę grzywny w wysokości do 200 stawek dziennych albo do 200 000 złotych.Wniósł o uchylenie wyroku nakazowego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Tucholi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Zgodnie z art. 502 § 1 k.p.k., wyrokiem nakazowym można orzec karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 200 stawek dziennych albo do 200 000 złotych.

Legislator headnote

AI generated

art. 207 § 1 k.k, art. 535 § 5 k.p.k, art. 226 § 1 k.k, art. 502 § 1 k.p.k; V KK 307/24 · Sąd Najwyższy: akt II K 453/22, uznał P. S. za winnego trzech przestępstw:1.z art. 207 § 1 k.k., za które na mocy tego przepisu przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. wymierzono mu karę 160 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych; ponadto orzeczono zadośćuczynienie na rzecz pokrzywdzonej w kwocie 1500 złotych;2.z art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, za które – na mocy ww przepisu przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. – wymierzono mu karę 120 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych; ponadto orzeczono także przepadek substancji psychotropowych i środków odurzajacych;3.z art. 226 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę 40 stawek dziennych grzywny z ustaleniem wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych; ponadto orzeczno od oskarżonego na rzecz dwojga pokrzywdzonych kwoty po 300 złotych tytułem zadośćuczynienia za krzywdę.Sąd meriti, na podstawie art. 85 § 1 i § 2 k.k. i art. 86 § 1 w zw. z § 2 k.k. połączył orzeczone kary grzywny i wymierzył oskarżonemu karę łączną 250 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych, zaliczając na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie.Wobec braku sprzeciwu uprawnionych stron, wskazany wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 31 stycznia 2023 r.Od powyższego orzeczenia pismem z dnia 9 lipca 2024 r. kasację wniósł prokurator Generalny, zaskarżając je w zakresie orzeczenia o karze łącznej, na korzyść oskarżonego.Podniósł zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegającego na orzeczeniu w postępowaniu nakazowym, w wyniku połączenia trzech kar jednostkowych grzywny (w liczbie 160 stawek dziennych, 120 stawek dziennych i 40 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki tych kar grzywny na kwotę 20 złotych) kary łącznej grzywny w liczbie 250 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych, a zatem przekraczającej przewidzianą w tym przepisie maksymalną jej wysokość, podczas gdy zgodnie z treścią art. 502 § 1 k.p.k. wyrokiem nakazowym można orzec karę grzywny w wysokości do 200 stawek dziennych albo do 200 000 złotych.Wniósł o uchylenie wyroku nakazowego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Tucholi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Zgodnie z art. 502 § 1 k.p.k., wyrokiem nakazowym można orzec karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 200 stawek dziennych albo do 200 000 złotych.

Keywords

AI generated
psychiatric evidence narcotics offense charges serious criminal allegations extensive criminal record inadequate psychiatric report guilty verdict

Cited Legislation

AI generated
art. 207 § 1 k.k
, skazanego z art. 207 § 1 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 18 grudnia 2024 r.
art. 226 § 1 k.k
art. 502 § 1 k.p.k

Cited Case Law

AI generated
AI generated
II KK 395/24
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 29 listopada 2022 r., sygn.
II KK 317/24
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Żoliborza w Warszawie wyrokiem z dnia 3 października 2023 r., sygn.
II KK 460/24
Sąd Rejonowy w Pruszkowie wyrokiem nakazowym z dnia 22 września 2022 r., sygn.
II Ka 299/22
Sygn. akt II Ka 299/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2023 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Karłowicz Protokolant: st.sekr.sądowy Agnieszka Walerczak przy udziale Prokuratora Joanny Zaniewicz po rozpoznaniu w dniu 11 września 2023 r. sprawy Z. S. oskarżonego z art. 279 § 1 kk w zb. z art. 13 § 2 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 22 lutego 2022 r. sygn. akt II K 534/21 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę oskarżonego Z. S. przekazuje Sądowi Rejonowemu w Węgrowie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 299/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. II K 534/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☒ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. Z. S. brak możliwości samodzielnej obrony, zniesiona poczytalność w chwili czynu Opinia sądowo psychiatryczna i dokumentacja lekarska, opinia z ZK k.229 -244, 213-214, 218, 266,275-276 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. opinia sądowo - psychiatryczna i dokumentacja lekarska opinia pełna, jasna i spójna, nie była kwestionowana przez strony tak jak opinie z zakładu karnego 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------- ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzuty oskarżonego 1. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie brak doprowadzenia oskarżonego na termin rozprawy w dniu 22 lutego 2022 roku, brak przeprowadzenia dowodu z opinii sądowo - psychiatrycznej dotyczącej stanu zdrowia psychicznego oskarżonego i zdolności do udziału w postępowaniu bez udziału obrońcy, co spowodowało naruszenie prawa do obrony, gdyż oskarżony przyznał się do popełnienia czynu, którego nie popełnił, co spowodowało dokonanie błędnych ustaleń faktycznych; ☐ zasadne ☒ częściowo zasadne ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty okazały się częściowo zasadne. Prawidłowe ustalenie co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonego ma istotne znaczenie z punktu widzenia orzekania w przedmiocie jego odpowiedzialności karnej. Obowiązkiem Sądu ferującego wyrok zarówno w I, jak i II instancji, jest zatem troska o to, aby ustalenia co do tej okoliczności nie budziły wątpliwości. Podniesione przez skarżącego okoliczności spowodowały uzupełnienie materiału dowodowego w zakresie dokumentacji medycznej i po przeprowadzeniu obserwacji w warunkach szpitalnych w innej sprawie, w dniu 12 lipca 2023 roku wydano opinię dotyczącą stanu zdrowia psychicznego oskarżonego (k. 229-244). Z treści opinii wynika, że oskarżony miał w chwili czynu zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Aktualny stan zdrowia oskarżonego pozwala na udział w toczącym się postępowaniu przy zapewnieniu mu pomocy adwokata, gdyż sam nie potrafi prowadzić obrony w sposób rozsądny. Istnieje konieczność stałej kontroli stanu zdrowia psychicznego oskarżonego i stosowania leczenia farmakologicznego. W opinii uzupełniającej biegli wskazali na konieczność stosowania środków zabezpieczających, aby zapobiec popełnieniu przez oskarżonego ponownie czynu zabronionego (k.266). Sąd Okręgowy podkreśla, że praktyka dopuszczania dowodu z opinii biegłych lekarzy psychiatrów „na wszelki wypadek"” z przyczyn zasadniczych, jako sprzeczna z fundamentalnymi regułami praworządności, wymaga zdecydowanego potępienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24.06.2020 r., sygn. IV KK 176/20, LEX nr 3213295). Owe wątpliwości co do poczytalności, jak wskazuje się w judykaturze, powinny zostać chociaż uprawdopodobnione, co oznacza, że muszą mieć podstawę w konkretnych okolicznościach sprawy, wynikać z tych okoliczności w sposób obiektywny. Nie mogą natomiast stanowić one jedynie subiektywnego przekonania oskarżonego lub jego obrońcy, ale muszą zostać powzięte przez organ procesowy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 26.04.2021 r., sygn. II KK 127/21, LEX nr 3232211). Jak wynika z akt sprawy oskarżony podał, że leczy się przewlekle z powodu padaczki pourazowej (k.47v), a w innych sprawach był reprezentowany przez obrońcę z urzędu. Okoliczność ta została zauważona przez prokuratora, gdyż w ramach przedłużenia okresu dochodzenia wskazał na konieczność poddania podejrzanego badaniom sądowo- psychiatrycznym (k.57), ale czynność ta nie została wtedy przeprowadzona. W ocenie Sądu Okręgowego te okoliczności powinny zostać należycie rozważone i wskazywały na istnienie wątpliwości co do poczytalności oskarżonego. Te zaś nakazywały ustanowenie obrońcy z urzędu i dopuszczenie dowodu z opinii biegłych psychiatrów przed rozpoznaniem sprawy. Nie można tracić z pola widzenia, że oskarżony nie był obecny na rozprawie w dniu 22 lutego 2022 roku, nie reprezentował go obrońca, a w tym dniu wydano wyrok wobec oskarżonego skazujący go na karę bezwzględną pozbawienia wolności. W tym miejscu należy wskazać, że wbrew twierdzeniom skarżącego decyzja o prowadzeniu rozprawy pod nieobecność oskarżonego była prawidłowa, gdyż nie złożył on wniosku o doprowadzenia, a otrzymał w tym zakresie stosowne pouczenie (k.146-147). Oskarżony nie miał obrońcy ani w postępowaniu przygotowawczym, ani przed Sądem I instancji do czasu wydania wyroku. Wobec powyższego miał rację skarżący, że Sąd I instancji nie dostrzegł okoliczności dotyczących stanu zdrowia psychicznego oskarżonego i zaniechał dopuszczenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów oraz ustanowienia obrońcy z urzędu, co musiało łącznie skutkować uchyleniem wyroku. Wydanie rozstrzygnięcia przez Sąd Okręgowy pozbawiałoby oskarżonego możliwości przeprowadzenia postępowania w kierunku ustalenia, że czynu nie popełnił, o co wnioskował w swojej apelacji. Ponadto orzeczenie środka zabezpieczającego, o którym mowa w opinii pozbawiałoby oskarżonego możliwości kwestionowania tego rozstrzygnięcie w ramach zwykłych środków odwoławczych. Tym bardziej, że ustalenia przez Sąd I instancji wymaga rodzaj tego środka, gdyż biegli nie wypowiedzieli się w tym zakresie w sposób jednoznaczny. Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd Okręgowy postanowił na podstawie art. 193 kpk uwzględnić wniosek oskarżonego o przeprowadzenie dowodu z opinii sądowo-psychiatrycznej, uznając, że istnieją wątpliwości co do poczytalności oskarżonego i zaistniały już na wcześniejszym etapie. Z treści opinii wynika, że oskarżony miał zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Aktualny stan zdrowia oskarżonego pozwala mu na udział w toczącym się postępowaniu przy zapewnieniu mu pomocy adwokata, gdyż sam nie potrafi prowadzić obrony w sposób rozsądny. W postępowaniu, w którym orzeczono wobec niego karę pozbawienia wolności występował bez udziału obrońcy, a obecnie zachodzi konieczność wydania rozstrzygnięcia o innym charakterze. Częściowa zasadność zarzutów warunkowała zasadnością wniosku o uchylenie wyroku. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Brak obrońcy koniecznego w świetle art. 79 § 1 pkt 3 kpk w toku postępowania sądowego – całość wyroku – art. 439 § 1 pkt 10 kpk ☒ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 22 lutego 2022 roku sygn. akt II K 534/21 uchylono, gdyż w toku postępowania sądowego oskarżony nie miał obrońcy wobec zaistnienia przesłanek z art.79 § 1 pkt 3 kpk. 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. --------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności -------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności O kosztach postępowania odwoławczego nie orzekano, ponieważ wyrok uchylający zaskarżone rozstrzygnięcie nie kończy postępowania. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 22 lutego 2022r. sygn. akt II K 534/21 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☒ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
III KK 512/21
Wyrokiem nakazowym z dnia 13 października 2021 r., sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

V KK 307/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Zbigniew Puszkarski‎SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie P. S. , skazanego z art. 207 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 18 grudnia 2024 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść oskarżonego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Tucholi z dnia 4 stycznia 2023 r., sygn. akt II K 453/22, 1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej (pkt 9 sentencji wyroku) i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Tucholi do ponownego rozpoznania;

2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. Zbigniew Puszkarski Kazimierz Klugiewicz Eugeniusz Wildowicz

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Tucholi wyrokiem nakazowym z dnia 4 stycznia 2023 r., sygn. akt II K 453/22, uznał P. S. za winnego trzech przestępstw:1.z art. 207 § 1 k.k., za które na mocy tego przepisu przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. wymierzono mu karę 160 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych; ponadto orzeczono zadośćuczynienie na rzecz pokrzywdzonej w kwocie 1500 złotych;2.z art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, za które – na mocy ww przepisu przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. – wymierzono mu karę 120 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych; ponadto orzeczono także przepadek substancji psychotropowych i środków odurzajacych;3.z art. 226 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę 40 stawek dziennych grzywny z ustaleniem wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych; ponadto orzeczno od oskarżonego na rzecz dwojga pokrzywdzonych kwoty po 300 złotych tytułem zadośćuczynienia za krzywdę.Sąd meriti, na podstawie art. 85 § 1 i § 2 k.k. i art. 86 § 1 w zw. z § 2 k.k. połączył orzeczone kary grzywny i wymierzył oskarżonemu karę łączną 250 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych, zaliczając na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie.Wobec braku sprzeciwu uprawnionych stron, wskazany wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 31 stycznia 2023 r.Od powyższego orzeczenia pismem z dnia 9 lipca 2024 r. kasację wniósł prokurator Generalny, zaskarżając je w zakresie orzeczenia o karze łącznej, na korzyść oskarżonego.Podniósł zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegającego na orzeczeniu w postępowaniu nakazowym, w wyniku połączenia trzech kar jednostkowych grzywny (w liczbie 160 stawek dziennych, 120 stawek dziennych i 40 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki tych kar grzywny na kwotę 20 złotych) kary łącznej grzywny w liczbie 250 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych, a zatem przekraczającej przewidzianą w tym przepisie maksymalną jej wysokość, podczas gdy zgodnie z treścią art. 502 § 1 k.p.k. wyrokiem nakazowym można orzec karę grzywny w wysokości do 200 stawek dziennych albo do 200 000 złotych.Wniósł o uchylenie wyroku nakazowego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Tucholi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Zgodnie z art. 502 § 1 k.p.k., wyrokiem nakazowym można orzec karę ograniczenia wolności lub grzywnę w wysokości do 200 stawek dziennych albo do 200 000 złotych.

Lege non distinguente, określone w tym przepisie limity dotyczą również kary łącznej, co niejednokrotnie podkreślano w orzecznictwie (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2024 r., II KK 83/24, LEX nr 3730500; z dnia 11 stycznia 2012 r., II KK 323/11, LEX nr 1108470 i z dnia 19 kwietnia 2011 r., II KK 285/10, LEX nr 795773). Oczywiste jest przy tym, że „wymierzenie kary grzywny powyżej granicy, o której mowa w art. 502 § 1 k.p.k., stanowi rażące naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na treść wyroku” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2024 r., IV KK 66/24, LEX nr 3715647).Lektura zaskarżonego wyroku nie pozostawia wątpliwości co do tego, że określony w tym orzeczeniu wymiar kary łącznej grzywny – 250 stawek, wykracza poza ustawowe granice dopuszczalności jego wymiaru, co stanowi oczywiste i rażące naruszenie art. 502 § 1 k.p.k. i skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej i przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu w Tucholi, który ponownie rozpoznając sprawę będzie miał na uwadze górne granice kary możliwej do orzeczenia w wyroku nakazowym.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. [J.J.][a.ł.] Zbigniew Puszkarski Kazimierz Klugiewicz Eugeniusz Wildowicz