V KK 221/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KK 221/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie T. R.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 lipca 2022 r. wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wstrzymania wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w E.z dnia 10 lutego 2022 r., sygn. akt VI Ka [...], na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., postanowił nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w I. z dnia 2 czerwca 2021 r., sygn. akt II K [...] - T. R. został skazany za przestępstwo z art. 247 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, wyrokiem Sądu Okręgowego w E. z dnia 10 lutego 2022 r., sygn. akt VI Ka [...], utrzymano w mocy zaskarżony wyrok.Kasację od wymienionego wyżej wyroku wywiodła obrońca skazanego podnosząc zarzuty rażącej obrazy prawa materialnego, mającej wpływ na treść orzeczenia, a to art. 1 § 1 k.k. w zw. z art. 247 § 1 k.k. oraz art. 1 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 k.k. poprzez ich zastosowanie w sytuacji, gdy nie wykazano ponad wszelką wątpliwość, że zachowanie oskarżonego zawierało znamiona występków stypizowanych we wskazanych przepisach.

Podniosła także zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia przepisów postępowania, a to art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w związku z art. 440 k.p.k. polegającego na zaniechaniu należytego skontrolowania prawidłowości wyroku Sądu I instancji, co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania go w mocy, mimo że rozstrzygnięcie w tym zakresie zapadło z rażącym naruszeniem wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego oraz rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia, a to art. 2 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. poprzez zaniechanie realizacji zasady prawdy materialnej i zaniechanie wyjaśnienia okoliczności dotyczącej zarzucanych oskarżonemu czynów, poprzez bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych zgłaszanych przez oskarżonego.W konsekwencji, obrońca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie T.

R. od przypisanych mu czynów, względnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W kasacji zamieszczono też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, wskazując na wysoki stopień prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji z uwagi na charakter i zasadność postawionych zarzutów. Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.Wniosek nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.

Przepis ten nie precyzuje wprawdzie przesłanek, od których spełnienia zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, ale mając na uwadze zasadę niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, wyrażoną w art. 9 k.k.w. zastosowanie tej instytucji ze względu na jej wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18).

Tego rodzaju następstwa mogą zaistnieć wówczas, gdy dokonując choćby pobieżnej analizy kasacji, można nabrać przekonania o jej oczywistej zasadności ze względu na charakter podniesionych w niej zrzutów. Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie zachodzi. Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy skazanego i piśmie mającym stanowić jej uzupełnienie argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej, a więc „wręcz rzucającej się w oczy” wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego i wysokim stopniu prawdopodobieństwa uwzględnienia wniesionej na korzyść skazanego kasacji, możliwym do stwierdzenia bez merytorycznego jej rozpoznania.

Zauważyć trzeba, że oskarżyciel publiczny, odnosząc się w pisemnej odpowiedzi na kasację do trafności stawianych w niej zarzutów, ocenił wniesioną kasację jako bezzasadną w stopniu oczywistym.Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności orzeczono jak w sentencji. [as]