Legislator Case Law & Legislation
V KK 214/18 AI generated

V KK 214/18 · Sąd Najwyższy

Case Number V KK 214/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt V KK 214/18 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie G.Ł. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 czerwca 2018 r. w przedmiocie dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w S. z dnia 3 listopada 2017 r., sygn. akt II AKa …/17 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt III K …/14 na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k.. p o s t a n o w i ł:

Legislator headnote

AI generated

art. 13 § 1 k.k, art. 286 § 1 k.k, art. 294 § 1 k.k, art. 270 § 2 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 12 k.k; V KK 214/18 · Sąd Najwyższy: Odpis tego zarządzenia, wraz z odpisem wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem, obrońca odebrała w dniu 21 grudnia 2017 r. Następnie zaś w dniu 22 stycznia 2017 r. nadała ona w urzędzie pocztowym przedmiotową kasację. Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego - Sądu Apelacyjnego z dnia 29 stycznia 2018 r. kasacja została przyjęta do rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:Kasacja nie może zostać rozpoznana, albowiem została złożona po upływie terminu określonego w art. 524 § 1 zd. 1 k.p.k. Wspominany przepis określa 30-dniowy termin do wniesienia kasacji liczony od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.

Keywords

AI generated
associated action for damages illegally obtained evidence attempted extortion economic crime serious criminal allegations criminal offense record

Cited Legislation

AI generated
art. 13 § 1 k.k
skazanego z art. 13 § 1 k.k.
art. 286 § 1 k.k
art. 294 § 1 k.k
art. 270 § 2 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 12 k.k
Zgodnie z art. 123 § 3 k.p.k., jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia.
art. 531 § 1 k.p.k
akt III K …/14 na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k

Cited Case Law

AI generated
AI generated
I KK 115/23
I KK 115/23 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2023 r.
II AKa 221/13
- w dniu 4 maja 2012r. w miejscowości B. gmina B., działając wspólnie i w porozumieniu, używając przemocy w postaci bicia i kopania po całym ciele obywateli U. S. S. i A. F. i powodując u S. S. wielonarządowe obrażenia ciała w obrębie głowy, klatki piersiowej i jamy brzusznej skutkujące zgonem, a u A. F. obrażenia ciała w postaci pęknięcia śledziony skutkujące chorobą realnie zagrażającą życiu, zabrali na szkodę S. S. pieniądze w kwocie 600 złotych i trzy telefony komórkowe o nieustalonej wartości oraz paszport, a na szkodę A. F., pieniądze w kwocie 120 złotych oraz telefon N. o nieustalonej wartości,
IV KK 154/20
Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 28 grudnia 2016 r., w sprawie o sygn. akt V K […], rozstrzygnął w przedmiocie odpowiedzialności karnej K.K. w następujący sposób:- uznał go winnym występku z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 12 k.k. (popełnionego na szkodę kilkunastu tysięcy pokrzywdzonych) - i za to na mocy art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 33 § 1 - 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 20 listopada 2002 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k., wymierzył mu karę 8 lat pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 300 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 30 zł (pkt 1 sentencji wyroku);- uznał go winnym występku z art. 296 § 1 - 3 k.k. i za to na mocy art. 296 § 3 k.k. i art. 33 § 1 - 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 20 listopada 2002 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 30 zł (pkt 2);- uznał go winnym występku z art. 300 § 2 k.k. - i za to wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności (pkt 3);- uznał go winnym występku z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. i art. 33 § 1 - 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 1 maja 2002 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k., wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 30 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 zł (pkt 5);- uznał go winnym występku z art. 300 § 1, 3 i 4 k.k. i za to na mocy art. 300 § 3 k.k. wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności (pkt 6);- uznał go winnym występku z art. 286 § 1 k.k. i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 - 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu 30 kwietnia 2003 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności i grzywnę w rozmiarze 30 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki grzywny na kwotę 30 zł (pkt 7);- na mocy art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego o czyn zarzucony w punkcie IV - z art. 171 ust. 1 prawa bankowego (pkt 4);- na mocy art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 7 czerwca 2010 r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego K.K. karę łączną 9 lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w rozmiarze 360 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 30 zł, a na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 19 listopada 2002 r. do dnia 14 marca 2003 r. (pkt 8 i 9);- na mocy art. 46 § 1 k.k. Sąd nałożył na oskarżonego obowiązek naprawienia szkody na rzecz poszczególnych pokrzywdzonych osobiście, bądź solidarnie z innymi współoskarżonymi (pkt 30).Apelacje od tego wyroku wnieśli: obrońca oskarżonego (który nie skarżył wyroku w zakresie dotyczącym umorzenia postępowania o czyn z art. 171 ust. 1 prawa bankowego) oraz na niekorzyść oskarżonego w zakresie orzeczenia o karze prokurator Prokuratury Rejonowej […] w K..Po rozpoznaniu tych apelacji Sąd Apelacyjny w […]. wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2019 r., w sprawie II AKa […], zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:- uniewinnił oskarżonego od czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. przypisanego mu w pkt 5 wyroku (zarzucanego w pkt V części wstępnej) i w tym zakresie na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa;- przyjął, że czyny przypisane oskarżonemu w pkt 3 i 6 (zarzucane odpowiednio w pkt III i VI części wstępnej) stanowią jedno przestępstwo z art. 300 § 3 k.k. i za to wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności; - odnośnie do czynu przypisanego w pkt 1 wyroku dokonał korekty jego opisu, a nadto przyjął, że podstawę prawną wymiaru kary stanowi przepis art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 - 3 k.k., przy czym orzeczoną karę pozbawienia wolności złagodził do 7 lat;- uchylił orzeczenie zawarte w pkt 9 wyroku dotyczące zaliczenia na poczet łącznej kary pozbawienia wolności okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie; - uchylił orzeczenie o karze łącznej z pkt 8 wyroku i na podstawie art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego K.K. łączną karę pozbawienia wolności w rozmiarze 8 lat, na poczet której na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 19 listopada 2002 r. do dnia 14 marca 2003 r., nadto orzekł łączną karę grzywny w rozmiarze 300 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł; - w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego – w części odnoszącej się do uznania winy skazanego w zakresie przypisanych mu przestępstw - wniósł obrońca skazanego, który zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie: 1/ art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k. i art. 7 k.p.k., polegające na zaakceptowaniu przez Sąd Apelacyjny w kontroli odwoławczej z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów ustaleń faktycznych sądu I instancji oraz dokonanych na ich bazie ocen prawnych zachowań oskarżonego i przypisanie mu sprawstwa czynu opisanego w pkt 1 wyroku, podczas gdy ustalenia powyższe dokonane zostały z naruszeniem zasad swobodnej oceny dowodów albowiem prawidłowa ocena powinna prowadzić do wniosku, iż zachowania oskarżonego nie powinny być kwalifikowane na podstawie art. 286 k.k., albowiem w jego działaniach brak zamiaru oszukania klientów, zaś odpowiedzialność oskarżonego z tytułu zawierania umów w ramach sprzedaży towarów w tzw. systemie argentyńskim winna być oceniana na płaszczyźnie cywilnoprawnej.2/ art. 6 k.p.k., poprzez naruszenie w postępowaniu odwoławczym na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2019 r. prawa do obrony oskarżonego K.K. poprzez nieuwzględnienie wniosku o odroczenie rozprawy z powodu niedyspozycji zdrowotnej oskarżonego potwierdzonej zaświadczeniem lekarskim wydanym przez uprawnionego lekarza sądowego i tym samym uniemożliwienie oskarżonemu zabrania głosu na rozprawie i wypowiedzenie się w ramach etapu głosu stron.W konkluzji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania (chociaż zapewne omyłkowo nie wnosił o uchylenie również wyroku Sądu Okręgowego).W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Rejonowej […] w K. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
II K 981/15
Sąd w oparciu o zgromadzony w sprawie i ujawniony w toku przewodu sądowego materiał dowodowy, na podstawie art.
II K 369/19
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KK 214/18 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie G.Ł. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 czerwca 2018 r. w przedmiocie dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w S. z dnia 3 listopada 2017 r., sygn. akt II AKa …/17 zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt III K …/14 na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k.. p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację obrońcy skazanego bez rozpoznania;

2. zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne;

3. nie uwzględnić wniosku obrońcy o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie kasacji. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Okręgowego w S. z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt III K …/14 G. Ł. został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz czynu z art. 191 § 2 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 282 k.k. w zb. z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 275 § 1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Oskarżonemu wymierzono za te przestępstwa kary, odpowiednio 7 lat oraz dwóch lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a jako karę łączną 8 (osiem) lat pozbawienia wolności.

Prawomocnym wyrokiem z dnia 3 listopada 2017 r. w sprawie sygn. akt II AKa …/17, Sąd Apelacyjny w S. zmienił zaskarżony wyrok wyłącznie w zakresie kary jednostkowej za czyn z pkt 1 wyroku oraz kary łącznej.Z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku wystąpili zarówno obrońca jak i sam skazany. Wnioskiem z dnia 6 listopada 2017 r. skazany wniósł o ustanowienie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania kasacji.Zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2017 r. wyznaczono r.pr. M.T. obrońcą z urzędu skazanego w celu ewentualnego sporządzenia i wniesienia kasacji.

Odpis tego zarządzenia, wraz z odpisem wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem, obrońca odebrała w dniu 21 grudnia 2017 r. Następnie zaś w dniu 22 stycznia 2017 r. nadała ona w urzędzie pocztowym przedmiotową kasację. Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego - Sądu Apelacyjnego z dnia 29 stycznia 2018 r. kasacja została przyjęta do rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:Kasacja nie może zostać rozpoznana, albowiem została złożona po upływie terminu określonego w art. 524 § 1 zd. 1 k.p.k. Wspominany przepis określa 30-dniowy termin do wniesienia kasacji liczony od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.

W realiach tej sprawy obrońcy z urzędu, wyznaczonemu do sporządzenia kasacji, odpis ten doręczono w dniu 21 grudnia 2017 r. i od tego dnia należało liczyć termin do wniesienia tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Ostatnim, zatem dniem, w którym możliwe było skuteczne wniesienie kasacji, był dzień 20 stycznia 2018 r. (sobota). Tymczasem obrońca kasację złożyła w dniu 22 stycznia 2018 r. (poniedziałek). Zgodnie z art. 123 § 3 k.p.k., jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia.

Stwierdzić jednak należy, że sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 123 § 3 k.p.k. Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy m.in. w postanowieniu z dnia 23 lutego 2012 r., III KK 289/11, LEX nr 1119520. Odsyłając do szerokiej i przekonującej argumentacji zawartej w uzasadnieniu tego postanowienia, bez potrzeby powielania jej w tym miejscu, pozostaje wyrazić akceptację dla prezentowanego tamże stanowiska.Skoro, zatem w niniejszej sprawie termin do wniesienia kasacji mijał w sobotę 20 stycznia 2018 r., a kasacja została złożona w dniu 22 stycznia 2018 r., to została złożona po terminie, wobec czego należało ją pozostawić bez rozpoznania.Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. skazanego zwolniono od kosztów postępowania kasacyjnego.

Jednocześnie, z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku obrońcy o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji. W orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, zgodnie z którym Skarb Państwa nie może ponosić wydatków wynikających z czynności procesowo wadliwych, a dokonanych przez podmiot fachowy, przydzielony stronie procesowej specjalnie po to, aby zapewnić prawną poprawność jej działania (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 lutego 2005 r., IV KK 418/04 OSNwSK 2005/1/387, z dnia 24.04. 2007 r., IV KK 98/07, LEX nr 301157, z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KK 271/08, OSNwSK 2008/1/1710, z dnia 3 lutego 2014 r., III KK 276/13, OSNKW 2014, nr 8, poz. 65).

Dotyczy to także czynności wniesienia kasacji po terminie (por. postanowienie SN z dnia 27 sierpnia 2014 r., IV KK 166/14, OSNKW 2015, nr 1, poz. 7).Z tych powodów należało orzec jak w postanowieniu. kc