V KK 189/24 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedWyrokiem z 2 listopada 2022 r., Sąd Rejonowy w Wejherowie uznał J. D. winnym popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, z tym ustaleniem, że w przypadku E. U. oskarżony zaniechał wypłaty wynagrodzenia w łącznej kwocie 5. 660 zł, i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo z art. 218 § 1a k.k. w zw. z art. 12 §1 k.k. i za to, na mocy art. 218 § la k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. skazał go na karę grzywny w wysokości 300) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych.Na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego oraz pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych D.
Legislator headnote
AI generatedart. 535 § 3 k.p.k, art. 12 § 1 k.k, art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k, art. 449 § 2 k.p.k, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 523 § 2 k.p.k; V KK 189/24 · Sąd Najwyższy: D. winnym popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, z tym ustaleniem, że w przypadku E. U. oskarżony zaniechał wypłaty wynagrodzenia w łącznej kwocie 5. 660 zł, i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo z art. 218 § 1a k.k. w zw. z art. 12 §1 k.k. i za to, na mocy art. 218 § la k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. skazał go na karę grzywny w wysokości 300) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych.Na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego oraz pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych D.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
V KK 189/24 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 czerwca 2024 r.,w sprawie J. D. skazanego z art. 218 § 1a k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z 31 maja 2023 r., sygn. akt V Ka 677/23 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Wejherowie z 2 listopada 2022., sygn. akt II K 555/19 p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. [J.J.]
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 2 listopada 2022 r., Sąd Rejonowy w Wejherowie uznał J. D. winnym popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, z tym ustaleniem, że w przypadku E. U. oskarżony zaniechał wypłaty wynagrodzenia w łącznej kwocie 5. 660 zł, i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo z art. 218 § 1a k.k. w zw. z art. 12 §1 k.k. i za to, na mocy art. 218 § la k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. skazał go na karę grzywny w wysokości 300) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych.Na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego oraz pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych D.
B. , E. U. , I. L. i J. M, Sąd Okręgów w Gdańsku, wyrokiem z 31 maja 2023 r., sygn. akt V Ka 677/23, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Kasację od wyroku wniósł obrońca skazanego i zarzucił rozstrzygnięciu naruszenie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a mianowicie tego, że sąd odwoławczy był nienależycie obsadzony albowiem sąd wydał wyrok w składzie jednego sędziego podczas gdy przepis art. 29 § 1 in fine k.p.k. w zb. z art. 449 § 2 k.p.k., w zb. z art. 14fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych są niezgodne z art. 10 ust 1, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy, zważył, co następuje. Kasację należało oddalić jako oczywiście bezzasadną.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść oskarżonego można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, a w sytuacji skazania na inną karę niż kara bezwzględnego pozbawienia wolności, dla możliwości wniesienia kasacji przez stronę, konieczne jest podniesienie zarzutu opartego na jednej z przesłanek wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.
Taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. W tym miejscu przypomnieć należy, że wystąpienie którejkolwiek podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 k.p.k. musi być rzeczywiste, a nie pozorne. Skarżący a treści wywiedzionej kasacji wskazuje, że sąd odwoławczy był nienależycie obsadzony, z uwagi na to, że apelacja została rozpoznana w składzie 1-osobowym. Wbrew jednak twierdzeniom obrońcy, w sprawie nie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza, określona w art. 439 § pkt 2 k.p.k. Zgodnie z art. 449 § 2 k.p.k - jeżeli postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie dochodzenia oraz w sprawach z oskarżenia prywatnego, sąd odwoławczy orzeka na rozprawie jednoosobowo, chyba że zaskarżone orzeczenie sąd pierwszej instancji wydał w innym składzie niż w składzie jednego sędziego.
Jest to wyjątek od ogólnej zasady ustalania składu sadu odwoławczego, wyrażonej w art. 29 § 1 k.p.k.W myśl art. 14fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COV1D-19, oraz w okresie roku po ich odwołaniu w sprawach rozpoznawanych według przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego o przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica nie przekracza 5 lat, na rozprawie apelacyjnej sąd orzeka z składzie jednego sędziego, jeżeli w pierwszej instancji sąd orzekał w takim samym składzie.
Należy również zwrócić uwagę na przepisy intertemporalne, tj. art. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks kamy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2021, poz. 1023). Zgodnie z treścią tego przepisu, w sprawach, w których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczęto przewód sądowy na rozprawie apelacyjnej, sąd orzeka w składzie dotychczasowym do czasu zakończenia postępowania w tej instancji. Ustawa nowelizująca, wprowadzająca art. 14fa specustawy COV1D-19, weszła w życie w dniu 22 czerwca 2021 r.
Kluczowe znaczenia dla ustalenia właściwych przepisów określających skład sądu ma więc zagrożenie przewidziane dla danego typu przestępstwa (występek zagrożony karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności) oraz czy przewód sądowy na rozprawie apelacyjnej rozpoczęto do dnia 21 czerwca 2022, czy później. Z powyższych rozważań wynika więc, że w przedmiotowej sprawie dotyczącej przestępstwa zagrożonego karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2, w której przewód sądowy na rozprawie apelacyjnej rozpoczęto po 21 czerwca 2022 r., skład sądu odwoławczego normuje treść art. 14fa ust. 1 ustawy covidowej, a nie art. 29 § 1 k.p.k. w zw. z art. 449 § k.p.k.Wobec oddalenia kasacji, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia, stał się bezprzedmiotowy.
Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.[J.J.][ał]