Legislator Case Law & Legislation
V KK 137/24 AI generated

V KK 137/24 · Sąd Najwyższy

Case Number V KK 137/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

S. i Y. C. zostali oskarżeni o to, że w dniu 22 lipca 2023 roku, działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu i przy wykorzystaniu tej samej sposobności, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia o łącznej wartości 619,89 zł na szkodę różnych podmiotów gospodarczych i tak:- w dniu 22 lipca 2023 roku dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia o łącznej wartości 289,90 zł w postaci koszulki marki E. o wartości 129,95 zł oraz koszulki marki a. o wartości 159,95 zł, działając na szkodę V. z siedzibą we W.,- w dniu 22 lipca 2023 roku dokonali zaboru w celu przywłaszczenia obuwia o wartości 329,99 zł, działając na szkodę C.

Legislator headnote

AI generated

art. 278 § 2 k.k, art. 12 § 2 k.k, art. 535 § 5 k.p.k, art. 278 § 1 k.k, art. 66 § 1 k.k, art. 67 § 1 k.k; V KK 137/24 · Sąd Najwyższy: czyny te mogły zostać potraktowane jak przestępstwo w związku z treścią art. 12 § 2 k.k., to jednak w dacie orzekania tj. 16 stycznia 2024 r. Sąd Rejonowy powinien był stosować ustawę nową (art. 2 § 1 k.w.), a zatem art. 119 § 1 k.w. w brzmieniu nadaną ww. ustawą nowelizującą. Uwzględniając fakt, że z uwagi na łączną wartość przedmiotu zaboru, wynoszącą 619,89 złotych, brak było podstaw do zastosowania instytucji określonej art. 12 § 2 k.k., a czyny zarzucane oskarżonym wyczerpywały jedynie znamiona wykroczenia, określonego w art. 119 § 1 k.k., konieczne było skierowanie sprawy na rozprawę i orzekanie na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (art. 400 § 1 k.p.k.).

Keywords

AI generated
dismissal of fraud charges item of low value offences against cultural property counterfeiting of goods value in dispute meeting the threshold

Cited Legislation

AI generated
art. 278 § 2 k.k
, oskarżonych z art. 278 § 2 k.k.
art. 12 § 2 k.k
z art. 12 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art.
art. 535 § 5 k.p.k
12 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 27 listopada 2024 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi ‎z dnia 16 stycznia 2024 r., sygn.
art. 278 § 1 k.k
o czyn z art. 278 § 1 k.k.
art. 66 § 1 k.k
12 § 2 k.k., na podstawie art. 66 § 1 k.k.
art. 67 § 1 k.k
i art. 67 § 1 k.k., postępowanie karne prowadzone wobec oskarżonych warunkowo umorzył na okres roku próby, a na podstawie art.
art. 67 § 3 k.k
67 § 1 k.k., postępowanie karne prowadzone wobec oskarżonych warunkowo umorzył na okres roku próby, a na podstawie art. 67 § 3 k.k.
art. 119 § 1 k.k
12 § 2 k.k., a czyny zarzucane oskarżonym wyczerpywały jedynie znamiona wykroczenia, określonego w art. 119 § 1 k.k., konieczne było skierowanie sprawy na rozprawę i orzekanie na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (art.
AI generated
IV Ka 1011/14
została oskarżona o to, że w dniu 10 grudnia 2010 r.
III KK 269/20
M.E. P. i T.N.-Z. złożonymi przez Komendanta Powiatowego Policji w M. w dniu 3 lutego 2020 r. wnioskami o ukaranie obwinione zostały o to, że w dniu 12 listopada 2019 r. o g. 8.00 w M., przy ul. H., we wspólnym pomieszczeniu kuchni oraz łazienki, działając wspólnie i w porozumieniu, dokonały uszkodzenia odzieży, kuchenki gazowej, metalowego stołka, drzwi od szafy na łączną sumę strat 485 zł na szkodę I.B., tj. o czyn z art. 124 § 1 k.w.Po wszczęciu postępowania w sprawie o wykroczenie i połączeniu do wspólnego rozpoznania spraw obu obwinionych (postanowienie Sądu Rejonowego w M. z dnia 3 lutego 2020 r.) sąd meriti postanowieniem z dnia 6 marca 2020 r., sygn. akt II W [...], na podstawie art. 62 § 2 k.p.w. w zw. z art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w. umorzył postępowanie przeciwko M.
II K 226/21
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 226/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
III KK 306/21
Sygn. akt III KK 306/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący)‎SSN Piotr Mirek‎SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (sprawozdawca)Protokolant Elżbieta Wawer w sprawie W.L., ukaranego za czyn z art. 54 k.w. w zw. z § 18 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. 2020, poz. 658, ze zm.), po rozpoznaniu w Izbie Karnej, w dniu 29 września 2021 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w G. z dnia 13 maja 2020 r., sygn. akt II W (…), uchyla zaskarżony wyrok i uniewinnia W.L. od popełnienia przypisanego mu czynu, a kosztami postępowania w sprawie o wykroczenie obciąża Skarb Państwa.
V K 1999/12
Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 15 kwietnia 2012 roku do W.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

V KK 137/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Waldemar Płóciennik‎SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie V. S. i Y. C. , oskarżonych z art. 278 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 27 listopada 2024 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść oskarżonych od wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi ‎z dnia 16 stycznia 2024 r., sygn. akt V K 858/23, 1. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi do ponownego rozpoznania;

2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz tłumacza przysięgłego języka rosyjskiego A. B. kwotę 975 (dziewięćset siedemdziesiąt pięć) złotych, w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za czynności tłumacza w postępowaniu kasacyjnym. Waldemar Płóciennik Kazimierz Klugiewicz Zbigniew Puszkarski

UZASADNIENIE

V. S. i Y. C. zostali oskarżeni o to, że w dniu 22 lipca 2023 roku, działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu i przy wykorzystaniu tej samej sposobności, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia o łącznej wartości 619,89 zł na szkodę różnych podmiotów gospodarczych i tak:- w dniu 22 lipca 2023 roku dokonali zaboru w celu przywłaszczenia mienia o łącznej wartości 289,90 zł w postaci koszulki marki E. o wartości 129,95 zł oraz koszulki marki a. o wartości 159,95 zł, działając na szkodę V. z siedzibą we W.,- w dniu 22 lipca 2023 roku dokonali zaboru w celu przywłaszczenia obuwia o wartości 329,99 zł, działając na szkodę C.

S.A. z siedzibą w P.Tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k.Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi wyrokiem z dnia 16 stycznia 2024 r., sygn. akt V K 858/23, przyjmując, że oskarżeni V. S. i Y. C. dopuścili się zarzucanego im czynu, wypełniającego dyspozycję art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k., na podstawie art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k., postępowanie karne prowadzone wobec oskarżonych warunkowo umorzył na okres roku próby, a na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonych świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwotach po 300 złotych.Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez którąkolwiek ze stron i uprawomocnił się z dniem 24 stycznia 2024 r.Pismem z dnia 21 marca 2024 r.

Prokurator Generalny wniósł kasację od ww. orzeczenia, zaskarżając je w całości na niekorzyść oskarżonych, podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia prawa karnego procesowego, tj. art. 341 § 2 i § 5 k.p.k., polegającego na niezasadnym uwzględnieniu wniosku prokuratora i wydaniu, na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 2024 r., wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne przeciwko V. S. i Y. C. , wskutek niezasadnego przyjęcia, z rażącą obrazą prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k., iż dokonując zaboru w celu przywłaszczenia mienia o łącznej wartości 619,89 złotych oskarżeni dopuścili się czynu wypełniającego dyspozycję art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k., podczas gdy w dacie orzekania, z racji wartości mienia będącego przedmiotem wykonawczym czynu zabronionego, w związku z nowelizacją Kodeksu wykroczeń, obowiązującą od dnia 1 października 2023 r., zachowanie V.

S. i Y. C. realizowało jedynie znamiona wykroczeń z art. 119 § 1 k.w., jako kradzieży cudzych rzeczy ruchomych, których łączna wartość nie przekroczyła 800 złotych.Na podstawie tak sformułowanego zarzutu Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.W wyniku nowelizacji Kodeksu wykroczeń, dokonanej ustawą z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2022.2600; art. 4 pkt 5), podwyższono tzw. próg przepołowienia kradzieży i przywłaszczenia z kwoty 500 złotych do 800 złotych.

Zmiana ta weszła w życie w dniu 1 października 2023 r. Oba czyny zarzucane oskarżonym zostały popełnione w dniu 22 lipca 2023 r., a łączna wartość przedmiotów zaboru wynosiła 619,89 zł. O ile zatem zarówno w dacie zarzucanych oskarżonym czynów, jak i w czasie sporządzenia wniosku o warunkowe umorzenie postępowania karnego (data pisma: 27 lipca 2023 r. – k.

69) czyny te mogły zostać potraktowane jak przestępstwo w związku z treścią art. 12 § 2 k.k., to jednak w dacie orzekania tj. 16 stycznia 2024 r. Sąd Rejonowy powinien był stosować ustawę nową (art. 2 § 1 k.w.), a zatem art. 119 § 1 k.w. w brzmieniu nadaną ww. ustawą nowelizującą. Uwzględniając fakt, że z uwagi na łączną wartość przedmiotu zaboru, wynoszącą 619,89 złotych, brak było podstaw do zastosowania instytucji określonej art. 12 § 2 k.k., a czyny zarzucane oskarżonym wyczerpywały jedynie znamiona wykroczenia, określonego w art. 119 § 1 k.k., konieczne było skierowanie sprawy na rozprawę i orzekanie na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (art. 400 § 1 k.p.k.).

Nieuwzględnienie konsekwencji dla niniejszej sprawy wskazanej nowelizacji kodeksu wykroczeń i uwzględnienie wniosku prokuratora o warunkowe umorzenie postępowania karnego stanowiło rażące naruszenie art. 341 § 2 i 5 k.p.k. będące rezultatem obrazy art. 2 § 1 k.w. w zw. z art. 119 § 1 k.w. W świetle stwierdzonego uchybienia niezbędne stało się zatem uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi do ponownego rozpoznania, który – uwzględniając aktualną treść art. 119 § 1 k.w.

– będzie procedował w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku, zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz tłumacza przysięgłego języka rosyjskiego wynagrodzenie za dokonane czynności, zgodnie z przedłożonym rachunkiem, uwzględniając aktualną stawkę za stronę tłumaczenia określoną w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego (t.j.

Dz.U.2021.261), powiększoną o mnożnik wynikający z § 3 ust. 1 pkt 1 tego Rozporządzenia oraz stawkę podatku VAT (§ 6a ww. Rozporządzenia).[J.J.][ał] Waldemar Płóciennik Kazimierz Klugiewicz Zbigniew Puszkarski