V KK 130/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V KK 130/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie K. K., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 lutego 2023 r., wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wstrzymania wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 1 kwietnia 2021 r., sygn. akt II AKa 215/20, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. postanowił nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2021 r., sygn. akt II Aka 215/20, orzekając w sprawie oskarżonego K. K., którego wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 6 marca 2020 r., sygn. akt IV K 91/13, uznano za winnego popełnienia przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w pierwotnym brzemieniu w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i wymierzono karę 3 lat pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny po 50 zł każda, zaskarżony apelacją obrońcy wyrok Sądu pierwszej instancji utrzymał w mocy.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wywiódł obrońca skazanego.

Zaskarżając go w całości, sformułował zarzuty obrazy prawa procesowego – art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k., art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k. oraz art. 7 k.p.k., a także art. 6 ust. 2 w zw. z ust. 1 EKPC. W konkluzji kasacji skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu odwoławczego i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania. W dniu 6 lutego 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego o „wstrzymanie wykonania kary”. W jego uzasadnieniu powołano się na „bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji oraz fakt, że wykonanie kary na tym etapie postępowania spowodowałoby dla skazanego i jego rodziny wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki”.

W tym zakresie wskazano na okoliczność, która nie była podnoszona w kasacji – tj. sprzeczne z przepisami prawa ukształtowanie składu Sądu odwoławczego, a także na sytuację osobistą i rodzinną skazanego przemawiającą za koniecznością wstrzymania wykonania kary.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia nie jest zasadny. Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.

Jakkolwiek przepis ten nie precyzuje przesłanek, których spełnienie uzasadnia wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, to mając na uwadze zasadę niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, wyrażoną w art. 9 k.k.w., muszą być to okoliczności o charakterze wyjątkowym. Ich jednoznaczna wymowa powinna prowadzić do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa. O takiej sytuacji można mówić wówczas, gdy dokonując choćby pobieżnej analizy kasacji, można nabrać przekonania o jej zasadności ze względu na rangę podniesionych zarzutów i ich oczywistą zasadność.

Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności kasacji stwierdzić trzeba, że treść podniesionych w niej zarzutów i argumentacja przedstawiona na ich poparcie nie przekonuje o oczywistej, wprost rzucającej się oczy zasadności kasacji. Dotyczy do również wskazanych we wniosku zastrzeżeń co do obsady Sądu odwoławczego, wskazujących na wystąpienie uchybienie o charakterze bezwzględnej przyczyny odwoławczej wskazanej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Choć dotykają one kwestii istotnej dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, to jednak dotychczasowa praktyka orzecznicza Sądu Najwyższego nie daje podstaw do traktowania jej jako okoliczności uzasadniającej stosowanie instytucji z art. 532 § 1 k.p.k.

Co zaś się tyczy podnoszonych we wniosku okoliczności dotyczących sytuacji osobistej i rodzinnej skazanego, to jeżeli z tej perspektywy wykonanie kary pozbawienia wolności pociągałoby za sobą zbyt ciężkie skutki dla skazanego lub jego rodziny, właściwe w tym zakresie jest stosowanie instytucji prawa karnego wykonawczego.