V CZ 97/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 97/10

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z powództwa H. S.

przeciwko W. J. i innym,

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 lutego 2011 r.,

zażalenia pozwanego W. J. oraz zażalenia pozwanych W., A. i J. J. na orzeczenie

o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 12 lutego 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 12 lutego 2010 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok

Sądu Okręgowego w części zasądzającej kwotę 600 zł i w tym zakresie powództwo

oddalił, oddalił apelację powoda oraz odstąpił od obciążenia powoda kosztami

postępowania apelacyjnego. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnił

sytuacją

finansową

powoda,

który

jest

osobą

bezrobotną

i podstawą

dochodzonego przez niego roszczenia o zadośćuczynienie.

Przytoczone

rozstrzygnięcie

o

kosztach

postępowania

zaskarżyli

zażaleniami pozwani W. J., W. J., A. J. i J. J. zarzucając, że narusza ono art. 102

k.p.c. Skarżący wnieśli o zasądzenie od powoda na ich rzecz kosztów procesu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 102 k.p.c., w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd

może w ogóle nie obciążyć kosztami strony przegrywającej. Podstaw do jego

zastosowania należy poszukiwać w konkretnych okolicznościach danej sprawy,

przekonujących o tym, że w danym przypadku obciążenie strony przegrywającej

kosztami procesu na rzecz przeciwnika byłoby niesłuszne, niesprawiedliwe.

Należą do nich zarówno fakty związane z samym procesem jak i leżące poza nim,

a dotyczące sytuacji życiowej, stanu majątkowego stron, które powinny być

oceniane przede wszystkim z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego,

w świetle których uzasadniona jest ocena, że chodzi o wypadek szczególnie

uzasadniony.

Skorzystanie z możliwości zastosowania tego przepisu ustawodawca

pozostawia uznaniu sądu. W związku z tym jak przyjmuje się w orzecznictwie

(tak m.in. postanowienia SN z dnia 3 grudnia 2007 r., I CZ 110/07 i z dnia

1 października 2010, I CZ 142/10 nie publikowane) zmiana takiego orzeczenia

o kosztach przez sąd odwoławczy powinna mieć charakter wyjątkowy i dotyczyć

sytuacji oczywistego naruszenia przytoczonych wskazań do zastosowania art. 102

k.p.c.

Na

tle

motywów

zaskarżonego

postanowienia

oraz

uzasadnienia

wniesionego zażalenia sytuacja taka w sprawie nie zachodzi.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 394 1 § 3,

art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c).