V CZ 96/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 96/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Mirosław Bączyk‎SSA Agata Zając w sprawie z wniosku W. L.‎przy uczestnictwie Gminy M.‎o zasiedzenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2017 r.,‎zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 24 października 2016 r., sygn. akt II Ca …/16, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w L. odrzucił na podstawie art.3986 § 2 k.p.c. skargę kasacyjną wnioskodawczyni w części dotyczącej działki nr 6/3, dla której Sąd Rejonowy w L. prowadzi księgę wieczystą LE1L/…8/0. Przyjął, że wobec braku orzeczenia Sądu Rejonowego i Okręgowego w przedmiocie wniosku o jej zasiedzenie niedopuszczalne było objęcie zakresem zaskarżenia skargi kasacyjnej orzeczenia nieistniejącego. W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. oraz art. 351 k.p.c. i wniosła o jego uchylenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. skarżąca wywodzi z twierdzenia, że Sąd drugiej instancji nie jest uprawniony do badania prawidłowości podstaw kasacyjnych oraz z twierdzenia, że postanowienie Sądu Rejonowego oddalające wniosek objęło całość żądania wnioskodawczyni o zasiedzenie dwóch działek oznaczonych numerami 2/2 i 6/3 i w apelacji zostało ono zaskarżone w całości, co obligowało Sąd Okręgowy do merytorycznego rozpoznania sprawy również w zakresie działki 6/3.

Podzielić trzeba argument, że sąd drugiej instancji nie jest uprawniony do oceny prawidłowości wskazanych w skardze kasacyjnej podstaw skargi, lecz błędnie skarżąca utożsamia podstawy skargi kasacyjnej z zakresem zaskarżenia, którego badanie jest obowiązkiem tego sądu. Treść postanowienia Sądu Rejonowego oddalającego wniosek istotnie nie dawała podstaw do złożenia przez wnioskodawczynię wniosku o uzupełnienie postanowienia na podstawie art. 351 k.p.c., jednak Sąd drugiej instancji był związany zakresem zaskarżenia wskazanym w apelacji.

Skarżąca wskazała, że zaskarża postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości ale w dalszej części apelacji wyjaśniła, że nie wnosi apelacji w zakresie działki nr 6/3 wobec braku rozstrzygnięcia w tym zakresie. Wyraźne oświadczenie co do zakresu zaskarżenia usuwało spod kontroli Sądu Okręgowego prawidłowość postępowania i rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w zakresie nie objętym apelacją. Na obecnym etapie postępowania irrelewantne procesowo są motywy stanowiące przyczynę takiego stanowiska skarżącej w postępowaniu apelacyjnym, bo określenie zakresu zaskarżenia pozostaje w wyłącznej kompetencji strony i sąd nie może jej w tym wyręczać ani tego zakresu domniemywać.

Prawidłowe jest zatem stanowisko Sądu Okręgowego, że skarga kasacyjna w części dotyczącej działki nr 6/3 jest niedopuszczalna jako wniesiona od nieistniejącego orzeczenia Sądu drugiej instancji.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. jw kc