V CZ 95/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 95/10

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Iwona Koper

SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Jerzego S.

przeciwko Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w S.

o uchylenie uchwały,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 lutego 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 1 września 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 1 września 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie

powoda Jerzego S. na postanowienie tego Sądu z 9 sierpnia 2010 r., odrzucające

skargę kasacyjną powoda wniesioną od wyroku tegoż Sądu (błędnie nazwanego

„Sądem Okręgowym w O.”) z dnia 8 kwietnia 2010 r., albowiem skarżący –

działający przez pełnomocnika będącego radcą prawnym – wniósł opłatę od

zażalenia w kwocie 36 zł, zamiast w kwocie 40 zł. Jako podstawę rozstrzygnięcia

Sąd Apelacyjny wskazał przepis art. 1302 § 3 k.p.c.

W zażaleniu na postanowienie wymienione na wstępie powód zarzucił,

że żaden przepis nie stanowi, iż zażalenie można odrzucić, jeżeli opłatę uiszczono

w niższej wysokości aniżeli stanowi ustawa, gdyż o różnicę należało wezwać

po myśli art. 130 k.p.c. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia

i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powołany na uzasadnienie zaskarżonego postanowienia przepis art. 130 2

§ 3 k.p.c. został uchylony przez ustawę z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy –

Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 234,

poz. 1571) z dniem 1 lipca 2009 r. Nie znajduje on więc zastosowania do zażalenia

wniesionego w postępowaniu kasacyjnym (jako postępowaniu samodzielnym – zob.

uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca

2008 r., III CZP 142/07, OSN 2008, nr 11, poz. 122), wszczętym na skutek skargi

kasacyjnej powoda wniesionej w dniu 27 lutego 2010 r.

Nie można podzielić poglądu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

18 stycznia 2010 r., II UZ 48/09, Lex nr 583830), że uchylenie art. 130 2 § 3 k.p.c.

w istocie nie spowodowało zmiany stanu prawnego obowiązującego w czasie

obowiązywania tego przepisu. W stanie prawnym obowiązującym po uchyleniu

art. 1302 § 3 k.p.c. brak jest przepisu pozwalającego na odrzucenie bez wezwania

o

uiszczenie należnej opłaty stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej

przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia wniesionego przez adwokata, radcę

prawnego

lub

rzecznika

patentowego

środka

odwoławczego

lub

środka

zaskarżenia, który nie został w ogóle opłacony lub został opłacony w nienależytej

wysokości. W tej sytuacji znajduje zastosowanie art. 130 § 1 k.p.c., jedynie z tą

modyfikacją,

że

w

razie

nieopłacenia

(nienależytego

opłacenia)

środka

odwoławczego lub środka zaskarżenia w terminie wskazanym w tym przepisie

powinno nastąpić jego odrzucenie (zob. art. 370, 397 § 2, art. 398 6 § 2, art. 4246

§ 3 k.p.c.). Zastosowanie art. 130 § 1 k.p.c. nakazuje zatem w razie nieopłacenia

(nienależytego opłacenia) środka odwoławczego lub środka zaskarżenia, także

wniesionego przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego,

wezwanie do usunięcia tego braku. Pogląd taki Sąd Najwyższy wyraził już

w postanowieniu z dnia 3 lutego 2010 r., II CZ 79/09 (Lex nr 585775).

Odrzucenie

zaskarżonym

postanowieniem

zażalenia

wniesionego

przez powoda bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia brakującej opłaty

od tego zażalenia w terminie tygodniowym sprawia, że rozpoznawane zażalenie

zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie to należało zatem uwzględnić (art. 398 16

w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Ponieważ postanowienie wydane w wyniku rozpoznania zażalenia powoda,

wniesione w toku postępowania kasacyjnego, nie kończy tego postępowania,

postanowieniem tym nie orzeczono o kosztach postępowania zażaleniowego

(art. 108 § 1 zd. pierwsze k.p.c.). Koszty te powinny zostać uwzględnione

w orzeczeniu o kosztach postępowania kasacyjnego, zawartym w orzeczeniu

kończącym to postępowanie.