V CZ 94/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 94/06

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z powództwa E.G.

przeciwko „K.” Spółce Akcyjnej

o naprawienie szkody,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 listopada 2006 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 10 sierpnia 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

strony pozwanej wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 kwietnia

2006 r. (art. 1302 § 3 k.p.c.).

Sąd II instancji wskazał, że istnieje obowiązek uiszczenia opłaty przez stronę

skarżącą zastąpioną przez adwokata przy wniesieniu apelacji (art. 10 ustawy z dnia

28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych – Dz.U. Nr 167, poz.

1398). Pozwana nie spełniła tego obowiązku, ponieważ apelację wniesioną dnia

18 maja 2006 r. opłaciła dopiero w dniu 30 maja 2006 r.

W

zażaleniu

odrzucającego

strona

apelację

pozwana

zarzucając,

wniosła

że

w

o

uchylenie

rozpoznawanej

postanowienia

sprawie

mają

zastosowanie przepisy starej ustawy o kosztach sądowych, nie można więc było

odrzucić a limine wniesionej apelacji. Ponadto, opłata apelacyjna została uiszczona

na wezwanie Sądu Okręgowego, w terminie wskazanym w wezwaniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W judykaturze utrwalony jest pogląd, że zakończenie postępowania

w instancji w rozumieniu art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej: uksc)

następuje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie

w danej instancji. Z tej przyczyny, do apelacji wniesionej od wyroku wydanego

po wejściu w życie nowej ustawy o kosztach sądowych mają zastosowanie

przepisy tej ustawy (zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r.,

III CZ 36/06, z dnia 25 października 2006 r. III CZP 73/06 i z dnia 22 listopada

2006 r., III CZP 86/06 – dotychczas nie publikowane).

Od 2 marca 2006 r. obowiązuje również art. 130 2 § 3 k.p.c., obligujący

profesjonalnego pełnomocnika do opłacenia środka odwoławczego bez wezwania

przewodniczącego sądu. Nie respektowanie tego obowiązku prowadzi do

odrzucenia środka odwoławczego a limine.

Powyższy obowiązek ma charakter ustawowy, nie może być więc

korygowany w drodze decyzji sądu. Omyłkowe wezwanie strony pozwanej do

uiszczenia opłaty apelacyjnej, nie zmieniło zatem wymagań określonych w art. 130 2

§ 3 k.p.c., ani skutków zaniechania tych wymagań.

Opłatę należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie

(art. 10 uksc). Należy jednak przyjąć, że obie te czynności nie muszą nastąpić

równocześnie, byle by opłata została uiszczona w terminie właściwym do

wniesienia środka odwoławczego. Sąd Najwyższy wypowiedział taki pogląd

w uchwale z dnia 25 września 1970 r., III CZP 58/70 (OSNC 1971, nr 9, poz. 146)

na tle przepisów starej ustawy o kosztach sądowych, ale należy podkreślić, iż treść

art. 10 uksc oraz treść art. 15 uksc z 1967 r. są identyczne. Wykładnia ta nie może

jednak prowadzić do uwzględnienia zażalenia, ponieważ opłacenie apelacji było

spóźnione. Termin do wniesienia apelacji upłynął mianowicie w dniu 19 maja

2006 r. (rozpoczął bieg w dniu 5 maja 2006 r. – k. 138), a opłata została uiszczona

dopiero w dniu 30 maja 2006 r.

Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 3984 k.p.c. w związku z art.

394 § 3 k.p.c.).