V CZ 92/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 92/10

POSTANOWIENIE

Dnia 19 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSA Maria Szulc (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego w

likwidacji w S.

przeciwko Gminie S.

z udziałem interwenienta ubocznego "C.S. " Spółki z o.o. w likwidacji

w S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 stycznia 2011 r.,

zażalenia interwenienta ubocznego na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 27 sierpnia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną „C S. " sp. z o.o. w likwidacji w S. od postanowienia tego Sądu z dnia 30

kwietnia 2011 r., sygn. akt I ACz 292/10, którym odrzucono zażalenie skarżącej na

postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 13 stycznia 2010 r. w części zaskarżającej

odrzucenie interwencji ubocznej i oddalono zażalenie w części zaskarżającej

odrzucenie zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 9 września 2009

r.

w

przedmiocie

umorzenia

postępowania

w sprawie.

W

ocenie

Sądu

Apelacyjnego, rozstrzygnięcie to nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną, gdyż

nie stanowi „postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania" w rozumieniu

art. 3981 § 1 k.p.c. W jego ramach nie dokonano bowiem oceny podstaw umorzenia

postępowania, lecz jedynie zasadności odrzucenia zażalenia na postanowienie w

tym przedmiocie, oraz zasadności odrzucenia zażalenia na postanowienie o

odrzuceniu interwencji ubocznej.

W zażaleniu z dnia 8 września 2010 r. „C.S. " sp. z o.o. w likwidacji w S.

wniosła o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu

naruszenie art. 3981 k.p.c. przez bezpodstawne przyjęcie, że postanowienie Sądu

Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2011 r. nie podlegało zaskarżeniu skargą

kasacyjną

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

Pojęcie „postanowień w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia

postępowania" użyte w art. 3981 § 1 k.p.c. odnosi się do postanowień, w których

sąd dokonuje oceny procesowych przesłanek odrzucenia pozwu lub umorzenia

postępowania

zawartych

w

przepisach

stanowiących

podstawę

takiego

rozstrzygnięcia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2006 r.,

III CSK 48/06, OSNC 2007, nr 1, poz. 12). Do postanowień „w przedmiocie

umorzenia postępowania" zalicza się tym samym m.in. postanowienie sądu

pierwszej instancji umarzające postępowanie lub wydane w drugiej instancji

postanowienie oddalające zażalenie na takie rozstrzygnięcie (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2005 r., III PZ 11/05, OSNP 2006, nr 11-12,

poz. 186), albo postanowienie sądu drugiej instancji umarzające postępowanie

w sprawie. Sformułowanie „w przedmiocie umorzenia postępowania" nie obejmuje

natomiast tej fazy postępowania, w której sąd rozstrzyga o dopuszczalności

zażalenia na postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania, bowiem

wówczas przedmiotem rozpoznania nie są przesłanki procesowe umorzenia

postępowania, a przesłanki dopuszczalności zażalenia.

W postanowieniu z dnia 30 kwietnia 2010 r. Sąd Apelacyjny orzekł o

poprawności postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 13 stycznia 2010 r.

o odrzuceniu zażalenia na odrzucenie interwencji ubocznej oraz o odrzuceniu

zażalenia

na

postanowienie

umarzające

że podstawą

postanowienia

Sądu

postępowanie.

Należy zauważyć,

Okręgowego

było

stwierdzenie

niedopuszczalności zgłoszenia przez „C.S. " sp. z o.o. w likwidacji w S. interwencji

ubocznej. W konsekwencji, postanowienie o odrzuceniu zażalenia wynikło z

wniesienia go przez podmiot nieuprawniony i nie miało związku z treścią

postanowienia o umorzeniu postępowania. Z uwagi na to, również postanowienie

Sądu Apelacyjnego z dnia 30 kwietnia 2010 r., na które wniesiona została skarga

kasacyjna, nie jest związane z badaniem prawidłowości przesłanek umorzenia

postępowania, lecz badaniem przesłanek dopuszczalności zażalenia. Tak więc

zarówno postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie o

umorzeniu postępowania, jak i postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia

na postanowienie odrzucające interwencję uboczną, nie jest postanowieniem „ w

przedmiocie umorzenia postępowania" w rozumieniu art. 398 1 § 1 k.p.c. i skarga

kasacyjna od takich postanowień nie przysługuje.

Należy też zauważyć, że powołane przez skarżącego postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 27 października 2009 r., II UK 81/09 (niepubl.) nie ma związku

z

rozpoznawaną

sprawą,

dotyczy

bowiem

rozstrzygnięcia

o

charakterze

merytorycznym - postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na

postanowienie sądu pierwszej instancji o odrzuceniu odwołania od decyzji organu

rentowego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art.

39814 k.p.c. orzeczono jak na wstępie.