V CZ 91/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 91/08

POSTANOWIENIE

Dnia 16 stycznia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa I.P.

przeciwko Skarbowi Państwa - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 stycznia 2009 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 7 sierpnia 2008 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powoda I.P.

o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz odrzucił skargę

kasacyjną powoda. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik powoda wniósł o

jego uchylenie wskazując, że nieopłacenie skargi kasacyjnej zostało spowodowane

oczywistą omyłka dlatego Sąd powinien uwzględnić jego wniosek o przywrócenie

terminu, a w konsekwencji brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej

powoda.

Ponadto

stwierdził,

że

w

związku

z

orzeczeniem

Trybunału

Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. przepis art. 3986 § 2 k.p.c. brak było podstaw

do odrzucenia skargi kasacyjnej powoda.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nienależyte opłacenie skargi

kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie nastąpiło, wbrew odmiennej opinii wyrażonej

w uzasadnieniu zażalenia, z winy pełnomocnika strony. Do podstawowych

obowiązków pełnomocnika należy to, aby posiadał on wiedzę na temat sprawy,

którą prowadzi. Jeżeli zaś nieopłacenie skargi kasacyjnej wyniknęło z tego, że

pełnomocnik pomylił sprawę, w której stroną był I.P. ze sprawą, w której stroną była

spółka, działająca pod firmą I.P. spółka z o.o., niewątpliwie źródłem tej pomyłki była

jego wina. Staranność, której zgodnie z art. 355 § 2 k.c., można oczekiwać od

profesjonalnego pełnomocnika obejmuje rozeznanie, co do tego, w jakiej sprawie

podejmuje on lub jest zobowiązany do podjęcia czynności procesowych,

koniecznych dla nadanie pismom procesowym biegu. Nie kwestionując więc tego,

że w przekonaniu pełnomocnika powoda nieopłacenie skargi kasacyjnej w

rozpoznawanej sprawie nastąpiło w wyniku jego pomyłki, nie można jednak jej

usprawiedliwić. W granicach staranności jakiej strona może oczekiwać od

pełnomocnika mieści się to, aby dokonując za nią czynności procesowych nie mylił

ją z inną stroną, nawet wtedy gdy oznaczenia stron są, tak jak w rozpoznawanej

sprawie, bardzo podobne.

Nie

jest

także

zasadny

zarzut

związany

z

wyrokiem

Trybunału

Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. Jak wynika z powołanego wyroku Trybunał

uznał niezgodność art. 3986 § 2 k.p.c. z Konstytucją tylko w zakresie w jakim

przepis ten przewiduje odrzucenie - bez wezwania do usunięcia braków - skargi

kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c. (wyrok

Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r. Dz.U. Nr 120, poz. 779). W tej

sytuacji w dalszym ciągu na podstawie powołanego przepisu Sąd Apelacyjny może

odrzucić skargę kasacyjną nieopłaconą.

Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art.

39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.