V CZ 90/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 90/10

POSTANOWIENIE

Dnia 19 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSA Maria Szulc

w sprawie z powództwa A. K.

przeciwko Syndykowi Masy Upadłości KWK „Niwka-Modrzejów” Sp. z o.o.

w upadłości w S. i Holdingowi Węglowemu S.A. w K.

o wydanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 stycznia 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej Holdingu Węglowego S.A. w K. na pkt 3 wyroku Sądu

Apelacyjnego

z dnia 10 lipca 2009 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 10 lipca 2009 r. Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa A.

K. przeciwko Syndykowi Masy Upadłości KWK „Niwka-Modrzejów” Sp. z o.o. w

upadłości w S. i Holdingowi Węglowemu S.A. w K., na skutek apelacji pozwanej

Holdingu Węglowego S.A. w K., zmienił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 20 grudnia

2007 r., w pkt 1 w ten sposób, że wykonanie przez pozwanego obowiązku wydania

nieruchomości uzależnił od jednoczesnego spełnienia przez powoda na rzecz

pozwanego świadczenia z tytułu nakładów na nieruchomość w kwocie 1.029.550 zł,

zaś w pkt 3 w ten sposób, że zasądzoną kwotę 600 zł obniżył do kwoty 300 zł,

natomiast kwotę 29.565 zł obniżył do kwoty 14.782,50 zł. W pozostałym zakresie

apelację oddalił. Koszty postępowania apelacyjnego między stronami zostały

zniesione. Na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażalenie wniosła strona

pozwana –Holding Węglowy S.A. w K. Zdaniem skarżącej wzajemne zniesienie

kosztów możliwe jest tylko w razie częściowego uwzględnienia żądań, co jej

zdaniem, nie miało miejsca.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest

zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia

praw i celowej obrony. Powołany przepis ustanawia dwie zasady rozstrzygania

o kosztach procesu, tj. zasadę odpowiedzialności za wynik procesu oraz zasadę

orzekania o zwrocie kosztów niezbędnych i celowych.

Natomiast zgodnie z art. 100 k.p.c. w razie częściowego tylko uwzględnienia

żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Przy

stosunkowym rozdzieleniu kosztów procesu należy ocenić ostateczny wynik

sprawy, a więc porównać roszczenia dochodzone z uwzględnionymi. O kosztach

postępowania apelacyjnego orzeka się stosownie do wyniku tego postępowania,

ponieważ postępowanie strony przed sądem pierwszej instancji nie może mieć

rozstrzygającego znaczenia przy orzekaniu o kosztach procesu przed sądem

drugiej instancji (postanowienie SN z dnia 24 listopada 2009 r., V CZ 53/09,

niepubl.; postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2010 r., V CZ 27/10, niepubl.,

postanowienie SN z dnia 15 października 2010 r., V CZ 63/10, niepubl.).

Reguła zawarta w art. 100 k.p.c. wymaga wprawdzie dokonania oceny

ostatecznego wyniku sprawy, lecz podlega dyskrecjonalnej ocenie sędziowskiej.

Sąd Apelacyjny stwierdził, że obie strony w postępowaniu apelacyjnym częściowo

wygrały i częściowo przegrały ten etap procesu w rozumieniu art. 98 k.p.c.

Apelujący pozwany domagał się zmiany zaskarżonego orzeczenia i oddalenia

powództwa, a także zgłosił żądanie uchylenia wyroku i umorzenia postępowania.

W tym zakresie uznany został za stronę przegrywającą. Z kolei uwzględnienie

apelacji w odniesieniu do zarzutu zatrzymania sprawiło, że w tej części Sąd uznał

powoda za podmiot przegrywający ten etap postępowania. Analiza uzasadnienia

Sądu Apelacyjnego przekonuje, że zasada przyjęta przez ten Sąd mieści się

w dyspozycji omawianego przepisu.

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 w zw. z art.

39814 k.p.c. zażalenie oddalił.