Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CZ 86/10 AI generated

V CZ 86/10 · Sąd Najwyższy

Case Number V CZ 86/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Apelacyjnego, sąd uznał za oczywiście bezzasadny (art. 531 k.p.c.). Zażalenie na to prawnych. Wyłączenie zdolności postulacyjnej stron obejmuje wniesienie środka

Legislator headnote

AI generated

art. 531 k.p.c, art. 871 § 1 k.p.c, art. 39821 k.p.c; V CZ 86/10 · Sąd Najwyższy: 531 k.p.c.). Zażalenie na to prawnych. Wyłączenie zdolności postulacyjnej stron obejmuje wniesienie środka

Keywords

AI generated
art. 531 k.p.c art. 871 § 1 k.p.c art. 39821 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 531 k.p.c
Apelacyjnego, sąd uznał za oczywiście bezzasadny (art. 531 k.p.c.).
art. 871 § 1 k.p.c
Niezależnie do tego, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed
art. 39821 k.p.c
3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 86/10

POSTANOWIENIE

Dnia 19 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSA Maria Szulc

w sprawie z powództwa J. W.

przeciwko U. W.

o rozwód,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 stycznia 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 18 czerwca 2010 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy odrzucił wniosek

J. W. o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego. Wniosek powoda, zawierający

jednobrzmiącą argumentację odnośnie do 67 spośród 69 sędziów Sądu

Apelacyjnego, sąd uznał za oczywiście bezzasadny (art. 531 k.p.c.). Zażalenie na to

postanowienie wniósł skarżący osobiście. Skarżący wniósł o „stwierdzenie

nieważności

powyższego

postanowienia

poprzez

wydanie

postanowienia

uchylającego powyższe postanowienie”.

Zażalenie to jest niedopuszczalne przede wszystkim dlatego, że od orzeczeń

Sądu Najwyższego nie przysługują środki odwoławcze.

Niezależnie do tego, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed

Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców

prawnych. Wyłączenie zdolności postulacyjnej stron obejmuje wniesienie środka

prawnego, jak również występowanie przed Sądem Najwyższym. Skarżący, który

wniósł zażalenie osobiście nie wykazał, że do kręgu tych podmiotów należy.

Przymus

adwokacko-radcowski

obejmuje

podejmowanie

wszystkich

czynności procesowych podejmowanych przed Sądem Najwyższym, w tym

wnoszenie zażaleń (por. postanowienie SN z dnia 16 kwietnia 2010 r., IV CZ 12/10,

niepubl., postanowienie SN z dnia 22 czerwca 2010 r., IV CZ 55/10, niepubl.,

postanowienie SN z dnia 6 października 2010 r., II CZ 103/10, niepubl.). Zażalenie

wniesione osobiście przez stronę podlega odrzuceniu, a wada tego rodzaju nie

może być usunięta w postępowaniu naprawczym.

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 871 § 1, art. 373

w zw. z art. 370, art. 397 § 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. odrzucił zażalenie jako

niedopuszczalne.