V CZ 85/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 85/08

POSTANOWIENIE

Dnia 3 grudnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Jan Górowski

w sprawie z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej w C.

o wpis do rejestru,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2008 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w

C. z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt V Ga (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w C. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni, jako

niedopuszczalną. Wnioskodawczyni złożyła zażalenie, które zostało odrzucone

postanowieniem tego Sądu z dnia 13 października 2008 r., z racji niewłaściwego

opłacenia tego środka odwoławczego (art. 1302 § 3 k.p.c.). Należna opłata wynosiła

bowiem 30 zł (art. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 20 ust. 1 uk.s.c.), a uiszczono jedynie

kwotę 8 zł.

W zażaleniu wnioskodawczyni domagała się uchylenia tego postanowienia,

powołując się na naruszenie art. 99 u.k.s.c., twierdziła bowiem, iż nie miała obowiązku

uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia, które uważała za „oczywiście uzasadnione”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Art. 99 u.k.s.c. stanowi, że nie pobiera się opłaty, a uiszczoną opłatę zwraca się

jeżeli zażalenie na postanowienie sądu o odrzuceniu środka odwoławczego sąd uzna za

oczywiście uzasadnione. Decyzja w tym przedmiocie należy jednak wyłącznie do sądu,

co oznacza, że strona nigdy nie nabywa uprawnienia do „samozwolnienia” od należnej

opłaty, lecz zawsze obowiązana jest ją uiścić i może tylko liczyć na późniejszy jej zwrot

(zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2006 r., V CZ 70/06, niepubl.

oraz z dnia 11 stycznia 2007 r., II CZ 114/06, niepubl.). Przedstawione przez skarżącą

stanowisko jest zatem błędne.

Skoro opłata od zwolnienia nie została uiszczona przez profesjonalnego

pełnomocnika we wskazanej ustawą wysokości (30 zł), Sąd Okręgowy zasadnie

zastosował rygor przewidziany w art. 1302 § 3 k.p.c. Należało w konsekwencji oddalić

zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).