V CZ 83/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 83/10

POSTANOWIENIE

Dnia 8 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

SSA Maria Szulc

w sprawie z powództwa W. C.

przeciwko M. S. i S. D.

o ustalenie nieważności umowy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2010 r.,

zażalenia pozwanego M. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 2 lipca

2010 r., sygn. akt VI Ga (…) [VU (…)],

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Po złożeniu apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 22 grudnia 2009 r.

[sygn. akt V GC (…)], pozwany M. S. wniósł – na podstawie art. 49 k.p.c. – o wyłączenie

dwóch sędziów Sądu Okręgowego w O., którzy w postępowaniu zażaleniowym

rozstrzygnęli „w sposób niekorzystny dla pozwanego” wniosek powoda o udzielenie

zabezpieczenia.

Postanowieniem z dnia 2 lipca 2010 r. Sąd Okręgowy w O. oddalił ten wniosek,

ponieważ nie zostały ujawnione przesłanki wyłączenia sędziów określone w art. 48 i 49

k.p.c.

Rozpoznając zażalenie pozwanego M. S., Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

O tym, które postanowienia sądu drugiej instancji mogą być zaskarżone

zażaleniem do Sądu Najwyższego, rozstrzyga art. 3941 k.p.c. Przepis ten nie odsyła w

jakimkolwiek zakresie do unormowania zamieszczonego w art. 394 § 1 k.p.c.,

obowiązującego w postępowaniu zażaleniowym przed sądami powszechnymi. Oznacza

to, że art. 3941 k.p.c. stanowi o dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego w

sposób autonomiczny i wyczerpujący.

Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziego

nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, nie zostało również

wymienione w art. 3941 k.p.c. w innym kontekście procesowym. Z przedstawionych

przyczyn zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 2 lipca

2010 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art. 394 1

§ 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).