V CZ 81/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 81/06

POSTANOWIENIE

Dnia 17 listopada 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa Spółdzielni Rzemieślniczej "E."

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w M.

z udziałem interwenientów ubocznych W.M. i G.D.

o zapłatę,

i z powództwa wzajemnego Spółdzielni Mieszkaniowej w M.

przeciwko Spółdzielni Rzemieślniczej "E."

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 listopada 2006 r.,

zażalenia interwenienta ubocznego W.M.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną,

m.in., interwenienta ubocznego W.M. od wyroku z dnia 22 listopada 2005 r.

uznając, że skarga nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.

Rozpoznając zażalenie interwenienta ubocznego W.M. Sąd Najwyższy

zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna (mylnie nazwana kasacją) pod nagłówkiem zawiera

przedstawienie zarzutów

i ich uzasadnienie, a następnie wyodrębniony ustęp

zatytułowany „Istotne zagadnienie prawne i potrzeba wykładni przepisów

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie”, w którym przytoczone zostały różne

orzeczenia Sądu Najwyższego

rozbieżności

w

orzecznictwie

wskazujące

i

potrzebę

– zdaniem skarżącego - na

wykładni

przepisów

w

kwestii

dopuszczalności orzekania przez sąd drugiej instancji wyłącznie na podstawie

dowodów zebranych w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz

odmiennej ich oceny. W kolejności, skarga kasacyjna zawiera następujące

sformułowanie: „Wskazując na powyższe podstawy kasacji oraz powołując się na

wykazane przesłanki uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania (ze względu

na rozbieżność w orzecznictwie oraz występujące istotne zagadnienie prawne)

wnoszą o uchylenie ... (-)”.

Nie sposób zaprzeczyć, że skarga kasacyjna nie zawiera expressis verbis

wniosku, o którym mowa w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Jednak zważywszy, że k.p.c.

nie wymaga, aby wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej został wyartykułowany

wyłącznie przy użyciu wyrazów jakimi posłużył się ustawodawca, jak również mając

na uwadze tożsamość treści wyrażonej w poprzednim stanie prawnym w art. 393 3

§ 1 pkt 3 odnośnie do wymogu przedstawienia okoliczności uzasadniających

rozpoznanie kasacji z treścią obecnie obowiązującego art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.

należało przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie skarżący w istocie sprostał

wymogowi wnioskowania w skardze kasacyjnej o przyjęcie skargi do rozpoznania.

Uznając, że zażalenie było zasadne Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone

postanowienie (art. 39815 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).