V CZ 8/17 · Sąd Najwyższy

Postanowieniem z 28 marca 2023 r.

Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 20 września 2019 r., zaskarżając go w całości, wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w W.

Postanowieniem z 14 grudnia 2021 r.

Pozwani E. i P. J. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z 28 września 2021 r., którym zmieniono wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu z 10 grudnia 2019 r., wydany w sprawie z powództwa K. M. i M. M. o zapłatę.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Skarżąca uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania występowanie następującego zagadnienia prawnego: czy odwołanie darowizny, potwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu powszechnego o nakazanie złożenia oświadczenia woli, w związku ze zdarzeniem historycznym w postaci rażącej niewdzięczności obdarowanej, która w konsekwencji doprowadziła do złożenia przez darczyńcę skutecznego oświadczenia o odwołaniu darowizny, uprawnia obdarowanego (uznanego następnie przez sąd za osobę rażąco niewdzięczną w stosunku do osoby darczyńcy) do wykonywania wszelkich atrybutów związanych z prawem własności przedmiotu darowizny w okresie od jej odwołania przez darczyńcę do czasu uprawomocnienia się wyroku nakazującego (przymusowo) obdarowanemu złożenie oświadczenia woli (bądź zastępującemu to oświadczenie) o zwrotnym przeniesieniu własności?Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał już, że powołanie się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) powinno spełniać wymagania stawiane zagadnieniu prawnemu przedstawianemu Sądowi Najwyższemu przez sąd drugiej instancji w razie powstania poważnych wątpliwości (art. 390 § 1 k.p.c. – zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2014 r., I UK 361/13, z 14 września 2012 r., I UK 218/12), których nie można rozwiązać za pomocą powszechnie przyjętych reguł wykładni prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 maja 2015 r., III CZP 16/15, z 24 października 2012 r., I PK 129/12).

I CSK 1533/25 POSTANOWIENIE 21 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Roman Trzaskowski na posiedzeniu niejawnym 21 maja 2026 r.