V CZ 8/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 8/07

POSTANOWIENIE

Dnia 9 marca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie ze skargi A.P. i B.P.

przy uczestnictwie J. S.A.

o stwierdzenie nieważności z prawem prawomocnego orzeczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 marca 2007 r.,

zażalenia skarżącego A.P. na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga

ta, wniesiona przez A.P. i B.P., obarczona była brakami formalnymi, do usunięcia

których skarżący zostali wezwani. Wobec nieusunięcia braków w wyznaczonym

terminie skarga została odrzucona. Jako podstawę prawną Sąd wskazał art. 424 6 §

3 k.p.c.

Zażalenie na to postanowienie wniósł osobiście A.P. kierując ją do Sądu

Apelacyjnego. Sąd Apelacyjny przekazał sprawę Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron

przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy to także czynności procesowych

związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed

sądem niższej instancji (art. 871 § 1 k.p.c.). Do czynności, które podlegają

wskazanemu przepisowi należy zażalenie na postanowienie sądu odrzucające

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Z uwagi

na to, że skarżący naruszył przepis wprowadzający tzw. przymus adwokackoradcowski, jego zażalenie podlegało odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).