V CZ 79/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 79/11

POSTANOWIENIE

Dnia 13 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Kazimierz Zawada

SSA Roman Dziczek (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Instytutu Metali Nieżelaznych w G.

przeciwko W. B.

o zaniechanie naruszenia patentu,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 października 2011 r.,

zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 26 kwietnia 2011 r.,

1. oddala zażalenie,

2. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę

420 (czterysta dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną strony powodowej od wyroku tego Sądu z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn.

Akt […]. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2011

wezwano

pełnomocnika

powoda

do

usunięcia

braków

formalnych

skargi

kasacyjnej, m.in. przez przedłożenie jednego jej odpisu. Wezwanie to zostało

doręczone pełnomocnikowi w dniu 15 kwietnia 2011 r. W dniu 22 kwietnia 2011 r.

pełnomocnik strony powodowej uzupełnił częściowo braki, lecz nie złożył żądanego

odpisu skargi kasacyjnej, co skutkowało odrzuceniem skargi kasacyjnej na

podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.

Od tego postanowienia zażalenie wniosła strona powodowa. Podniosła, że

wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej było celowo

niejasne, co spowodowało niewykonanie wezwania w zakresie przedłożenia

jednego odpisu skargi kasacyjnej. Wraz z zażaleniem zostały także złożone przez

powoda wnioski o wyłączenie Sędziów, którzy wydali zaskarżone postanowienie,

na podstawie art. 49 k.p.c. W przedmiocie tych ostatnich wniosków Sąd Apelacyjny

orzekł w dniu 19 maja 2011 r., o ich oddaleniu.

W odpowiedzi na zażalenie strona pozwana wniosła o jego oddalenie oraz

zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego

według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wbrew zarzutom zażalenia wezwanie do uzupełnienia braków skargi

kasacyjnej

było

sformułowane

dostatecznie

czytelnie

i

jednoznaczne:

na

wydruku komputerowym typowego zarządzenia w tym przedmiocie, punkty

wezwania

niedotyczące

zapisane mniejszą

przedmiotowej

czcionką

zostały

skargi

kasacyjnej

przekreślone,

(a-c

natomiast

i

e-f),

punkty

stanowiące treść wezwania (d – nadesłanie jednego egz. odpisu skargi kasacyjnej,

i g – uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania), nie

zostały przekreślone, lecz zapisane powiększoną i pogrubioną czcionką oraz

podkreślone i stanowiły rzeczywistą treść żądania Sądu (k. 1163), doręczonego

pełnomocnikowi powoda w dniu 15 kwietnia 2011 r. (k. 1164).

W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik powoda w dniu 22 kwietnia

2011 r. wykonał zarządzenie w zakresie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania; nie wykonał jednak wezwania do złożenia 1 odpisu

skargi kasacyjnej.

Skoro więc skarga kasacyjna nie spełniała wszystkich wymagań formalnych

przewidzianych w art. 3984 § 2 lub 3 k.p.c. i przewodniczący wezwał skutecznie

skarżącego do ich usunięcia w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia

skargi (art. 3986 § 1 k.p.c.), a skarżący, nie kwestionując istnienia braku, nie

uzupełnił go we wskazanym terminie, zachodziły podstawy do odrzucenia skargi

kasacyjnej przez Sąd drugiej instancji (art. 3986 § 2 k.p.c.).

Z tych względów, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd

Najwyższy orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O kosztach postępowania

zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c. i art.

art. 98 § 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. oraz w zw. z art. 398 21 i art. 394¹ § 3 k.p.c.,

zasądzając na rzecz pozwanego zwrot kosztów w postaci wynagrodzenia radcy

prawnego według stawki minimalnej przewidzianej w rozporządzeniu Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163,

poz. 1349 ze zm.) w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym – § 12

ust. 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 18.