V CZ 78/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 78/07

POSTANOWIENIE

Dnia 2 sierpnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa M. K.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. Oddziałowi Okręgowemu

w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 2 sierpnia 2007 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 7 maja 2007 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 maja 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną powoda, w następstwie nieuiszczenia od niej opłaty podstawowej (art.

100 ust. 2 u.k.s.c. w związku z art. 1302 § 3 k.p.c.).

W zażaleniu powód wniósł o uchylenie tego postanowienia, zarzucając

naruszenie art. 1 pkt 17 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy

o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz art. 2 i 32 Konstytucji.

Skarżący twierdził, że Sąd Apelacyjny zastosował nieistniejący przepis, który

przed nowelizacją zobowiązywał stronę zwolnioną od kosztów do uiszczenia opłaty

podstawowej od pisma podlegającego opłacie. Podkreślił też, że „sprawa

zainicjowana wniesieniem zażalenia” została wszczęta po 10 marca 2007 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powód bezspornie korzystał z całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych,

wobec czego obowiązany był do uiszczenia bez wezwania opłaty podstawowej od

skargi kasacyjnej złożonej przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 100 ust. 2

u.k.s.c.), pod rygorem przewidzianym w art. 1302 § 3 k.p.c. (por. też uchwałę Sądu

Najwyższego z dnia 21 listopada 2006 r., III CZP 109/06).

Ustawa z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2007 r., nr 21, poz. 123) znowelizowała art. 100 ust.

2 u.k.s.c., znosząc powyższy obowiązek, jednakże tylko w odniesieniu do spraw

wszczętych po nowelizacji (10 marca 2007 r.). Rozpoznawana sprawa została

natomiast wszczęta przed tą datą, dlatego obowiązują w niej przepisy

dotychczasowe, w tym art. 100 ust. 2 u.k.s.c. o niezmienionej treści. Bezzasadne

jest zatem twierdzenie powoda w kwestii zastosowania przez Sąd Apelacyjny

nieistniejącego przepisu.

Skarżący bezpodstawnie sugeruje, że doszło do wszczęcia po 10 marca

2007 r. „sprawy zainicjowanej wniesieniem zażalenia”. Nie ma żadnej wątpliwości,

że „sprawą wszczętą” w rozumieniu art. 2 ustawy nowelizującej z dnia 14 grudnia

2006 r. jest tylko sprawa sądowa wszczęta przez stronę złożeniem pozwu lub

wniosku. Przepis ten ma charakter przepisu szczególnego wobec unormowania

zamieszczonego w art. 149 ust. 1 u.k.s.c. Pomija on zasadę stadialności

(instancyjności), dlatego data wniesienia środka odwoławczego nie ma żadnego

znaczenia dla wejścia w życie znowelizowanej treści art. 100 ust. 2 u.k.s.c. Sąd

Apelacyjny nie naruszył więc żadnych przepisów, dlatego należało zażalenie

oddalić (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jz