V CZ 77/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 77/06

POSTANOWIENIE

Dnia 15 listopada 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Antoni Górski

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa A. K.

przeciwko Wojewódzkiemu Centrum Medycznemu w O.

z udziałem interwenienta ubocznego Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji

"W." S.A. o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 listopada 2006 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 30 czerwca 2006 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 30.06.2006 r. odrzucił apelację

powoda od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 5.10.2005 r. z uwagi na jej

wniesienie po upływie ustawowego terminu.

Powód zaskarżył te postanowienie zażaleniem. Zarzucił naruszenie art. 133

§ 3 i art. 370 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie jest poza sporem, że poprzedni pełnomocnik ustanowiony

z urzędu wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego

i doręczenie odpisu tego wyroku z uzasadnieniem bezpośrednio powodowi.

Zgodnie z tym wnioskiem Sąd Okręgowy doręczył powodowi odpis wyroku

z uzasadnieniem w dniu 17.11.2005 r. (k. 441). Termin do wniesienia upłynął

w dniu 1.12.2005 r., zaś apelację wniesiono w dniu 2.12.2005 r. a więc po upływie

terminu ustawowego. Rzecz jednak w tym, czy pismo poprzedniego pełnomocnika

powoda ustanowionego z urzędu o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku

z uzasadnieniem bezpośrednio powodowi było skuteczne i tym samym rozpoczął

bieg ustawowy termin do wniesienia apelacji. Skład orzekający w niniejszej

sprawie podziela pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z dnia

08.09.1993 r. III CRN 30/93 (OSNCP 1994, nr 7-8, poz. 160). Stwierdzono tam, że

przepisy

kodeksu

postępowania

cywilnego

o

doręczeniu

mają

charakter

obligatoryjny, który wyłącza swobodną dyspozycję stron w zakresie sposobu

doręczenia pism sądowych; dyspozycja art. 133 § 3 zd. 1 k.p.c. wiąże zarówno sąd,

jak też same strony, które jedynie poprzez cofnięcie pełnomocnictwa lub jego

ograniczenia albo upoważnienie określonej osoby do odbioru pisma mogą uniknąć

doręczenia przez sąd pism do rąk osób w tym przepisie wymienionych. Z art. 133

§ 3 zd. 1 k.p.c. wynika zaś, iż jeżeli ustanowiono pełnomocnika procesowego lub

osobę upoważnioną do odbioru pism sądowych, doręczenia należy dokonać tym

osobom. Ustanowienie pełnomocnika procesowego przez stronę lub przez sąd

(pełnomocnik z urzędu) nie ma żadnego znaczenia dla stosowania art. 133 § 3 zd.

1 k.p.c. Taki pełnomocnik, w szczególności z urzędu nie może skutecznie

procesowo ograniczyć zakresu swojego umocowania przez uchylenie się od

obowiązku przyjęcia

przewodniczącego

pisma sądowego. Z tego też względu zarządzenie

o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem bezpośrednio

powodowi, a nie pełnomocnikowi powoda ustanowionemu z urzędu, nie było

procesowo skuteczne. Termin do wniesienia apelacji rozpoczął swój bieg od daty

doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi z urzędu, a tym

samym apelacja została wniesiona w terminie.

Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39815 k.p.c.

orzeczono jak w sentencji.

jz