V CZ 74/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 74/08

POSTANOWIENIE

Dnia 21 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi A. B.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2008 r.,

zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w N. z dnia 17 lipca 2008 r.,

sygn. akt I WSC (…),

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 lipca 2008 r. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie A. B. na

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 łącznie 2008 r. Rozstrzygnięcie to było

wynikiem nieusunięcia przez skarżącego braków tego zażalenia określonych w

zarządzeniu z dnia 5 czerwca 2008 r. W zarządzeniu tym wezwano skarżącego do

uzupełnienia

braków

formalnych

zażalenia

przez

sporządzenie

go

przez

profesjonalnego pełnomocnika pod rygorem odrzucenia.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 17 listopada 2008 r.

skarżący wniósł zażalenie z dnia 28 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Należy podzielić stanowisko Sądu Rejonowego, że zasada przymusu adwokackoradcowskiego (art. 871 § 1 k.p.c.) obowiązuje w postępowaniu przed Sądem

Najwyższym, w tym również w postępowaniu wywołanym wnioskiem skargi o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 424 12 k.p.c.), a

także w postępowaniu zażaleniowym.

Sąd pierwszej instancji jest uprawniony do odrzucenia skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, gdy skarga została sporządzona z

naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. (por. ostatnio np. postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 7.XI.2008 r., II CZ 77/08 i powołane tam orzecznictwo Sądu Najwyższego). Sąd

Najwyższy jest też

uprawniony do rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu

Rejonowego, w którym odrzucono zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego,

zapadłe w toku postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zażalenie kierowane do Sądu

Najwyższego w takiej sytuacji powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę

prawnego (art. 871 § 1 k.p.c.). Naruszenie tego wymogu powoduje konieczność

odrzucenia zażalenia. Z tych powodów Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie skarżącego

na postawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39812, i w zw. z art. 42412 k.p.c. oraz w zw. z

art. 370 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c.). Zażalenie okazało się bowiem niedopuszczalne.