V CZ 72/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 72/11

POSTANOWIENIE

Dnia 6 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSA Marek Machnij

w sprawie z powództwa D. K.

przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 6 października 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 kwietnia 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. odrzucił skargę

kasacyjną powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 listopada 2010 r.

Podkreślił, że powód złożył wniosek o zwolnienie go od opłaty sądowej od skargi

kasacyjnej, nie dołączając wymaganego przez art. 102 ustawy z dnia 28 lipca 2005

r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 90,

poz. 594 ze zm.; dalej: „u.k.s.c.”) oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i

dochodach. Wniosek ten zatem zwrócono oraz wezwano pełnomocnika powoda do

uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, która jednak nie została uiszczona. Powód

wniósł dnia 18 kwietnia 2011 r. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wraz z

wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku i wnioskiem o

zwolnienie powoda od kosztów postępowania w przedmiocie skargi kasacyjnej,

załączając oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach

utrzymania. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. odrzucił

wniosek o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny oraz oddalił wniosek o

zwolnienie powoda od kosztów postępowania w przedmiocie skargi kasacyjnej jako

bezprzedmiotowy.

Powód wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia

11 kwietnia 2011 r. Podkreślił, że brak oświadczenia powoda nie mógł być

podstawą odrzucenia skargi, skoro Sąd Apelacyjny, ustanawiając pełnomocnika

z urzędu, kierował się sytuacją materialną powoda.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W okolicznościach niniejszej sprawy powód odbywa karę w więzieniu,

występował o 80 000 zł zadośćuczynienia przeciwko Skarbowi Państwa –

Zakładowi Karnemu. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, twierdząc, że jest

spełniona przesłanka bezprawności związana z przeludnieniem celi, ale nie ma

winy pozwanego.

Zgodnie z art. 102 ust. 1 u.k.s.c., do wniosku o zwolnienie od kosztów

sądowych powinno być dołączone oświadczenie obejmujące szczegółowe dane

o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby ubiegającej

się o zwolnienie od kosztów. Oświadczenie to sporządza się według ustalonego

wzoru. Jeżeli oświadczenie nie zostało złożone albo nie zawiera wszystkich

wymaganych danych, stosuje się art. 130 k.p.c. W niniejszej sprawie powód złożył

ostatnie oświadczenie dnia 10 sierpnia 2009 r. Zdaniem Sądu Najwyższego

w niniejszym składzie, nadmiernym formalizmem jest odrzucenie skargi kasacyjnej

z tej przyczyny, że powód nie złożył ponownego oświadczenia, w sytuacji, gdy Sąd

Apelacyjny niejako z urzędu zna sytuację życiową i majątkową powoda.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 394 1 § 2 i 3

k.p.c. w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.).