V CZ 71/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 71/10

POSTANOWIENIE

Dnia 27 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk

SSA Jan Kremer (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa K. G.

przeciwko M. F.

o unieważnienie aktu notarialnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2010

r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 31 maja 2010 r.,

sygn. akt V ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną

pozwanego K. G., uzasadniając to wniesieniem skargi po upływie terminu. Sąd

Apelacyjny ustalił, że doręczenie stronie wyroku z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 12

marca 2010 r., a skargę kasacyjną wniesiono w dniu 14 maja 2010 r. Wniesienie skargi

w tym terminie nastąpiło z uchybieniem terminu z art. 398 5 § 1 k.p.c. Uzasadnienie

postanowienia zostało sprostowane postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r. w

zakresie wskazania zastosowanych przepisów postępowania.

Postanowienie to zaskarżył zażaleniem pozwany, wnosząc o jego uchylenie

i orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

poprzez skonstruowanie uzasadnienia w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną z

uwagi na nie zrozumiałe wskazanie podstaw rozstrzygnięcia.

Naruszenie art. 124 § 3 k.p.c. zdaniem skarżącego nastąpiło poprzez jego nie

zastosowanie i polegało ono na nie doręczeniu po dniu 19 kwietnia 2010 r., dacie

zmiany przepisu, pełnomocnikowi powoda z urzędu wyroku Sądu Apelacyjnego wraz z

uzasadnieniem.

Pełnomocnik powoda wyeksponował treść art. 124 § 3 k.p.c. obowiązującą od

dnia 19 kwietnia 2010 r. wskazując, że sąd zobowiązany był do doręczenia wyroku z

uzasadnieniem po tej dacie pełnomocnikowi z urzędu. Doręczenie powodowałoby, że

bieg dwumiesięcznego terminu rozpoczynałby się od daty doręczenia. Wynika to z treści

art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania

cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 7, poz. 45). Ustawodawca nie

ograniczył stosowania tego przepisu do spraw, w których wyznaczenie pełnomocnika z

urzędu nastąpiło po dniu 19 kwietnia 2010 r., a więc znajduje zastosowanie i w sytuacji

gdy pełnomocnika wyznaczono przed tą datą, a termin do wniesienia skargi kasacyjnej

w tej dacie jeszcze nie upłynął.

Pełnomocnik wniósł także o zawieszenie postępowania zażaleniowego do czasu

rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pismo

to zostało zwrócone pozwanemu zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uzasadnienie

zaskarżonego

postanowienia

wprawdzie

pierwotnie

nie

odpowiadało wymogom określonym w art. 328 § 2 k.p.c., jednak wskutek jego

sprostowania zarzut naruszenia tego przepisu stał się bezprzedmiotowy, a orzeczenie

poddaje się kontroli instancyjnej.

Ustawa z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania

cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2010 r. Nr 7, poz. 45), weszła w życie w

dniu 19 kwietnia 2010 r. Przepis art. 4 ust. 2 tej ustawy stanowi o bezzwłocznym

stosowaniu dodanego § 3 art. 124 k.p.c.

Przed tą datą strona złożyła wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem i

następnie o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioski te zostały uwzględnione, a

pełnomocnik z urzędu „zgłosił się do sprawy". W dacie wejścia w życie ustawy, termin

do wniesienia skargi kasacyjnej przez powoda pozostawał otwarty.

Powołany przepis art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej k.p.c. nie nakłada obowiązku

ponownego doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, po dniu 19 kwietnia 2010 r., w

szczególności wówczas, gdy także pełnomocnik z urzędu ustanowiony został przed tym

terminem. Powtórne doręczenie powodowałoby ponowne otwarcie terminu do

wniesienia skargi kasacyjnej. Z treści tego przepisu wynika, że ma on zastosowanie do

kolejnych czynności procesowych podejmowanych przez sąd po jego wejściu w życie,

ale nie powoduje ponowienia już dokonanych. Zmiana stanu prawnego nie uzasadniała

ponownego doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem w sytuacji gdy dokonano go

prawidłowo, zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dacie doręczenia, a nadto

także wyznaczono pełnomocnika z urzędu przed datą rozpoczęcia obowiązywania

nowej regulacji.

Zażalenie nie mogło odnieść skutku i z tego względu, że skarżący, gdyby

podzielić jego nietrafne stanowisko, nie dostrzegł w przedstawionej argumentacji luki

polegającej na tym, że w judykaturze już wyjaśniono, że wniesienie skargi kasacyjnej

przed doręczeniem wyroku z uzasadnieniem nie może być skuteczne

(por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2007 r., III CSK 66/07, nie publ.).

Z tych względów zażalenie uległo oddaleniu na podstawie art. (art. 3941 § 1 pkt. 1

i § 3 k.p.c. w związku z art. 398 14 k.p.c.).