V CZ 70/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 70/11

POSTANOWIENIE

Dnia 6 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSA Marek Machnij

w sprawie z wniosku T. D.

przy uczestnictwie L. K. i Z. K.

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 6 października 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 11 kwietnia 2011 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem

Sądu

Okręgowego

z

dnia

kwietnia

2011

r.

wnioskodawca został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych częściowo, tj. od

opłaty od skargi kasacyjnej w zakresie przekraczającym kwotę 1.000 zł.

W pozostałym zakresie wniosek tego wnioskodawcy został oddalony.

W zażaleniu wnioskodawcy, zaskarżającym wspomniane postanowienie

w części oddalającej wniosek, stwierdzono, że Sąd Okręgowy ustalił wprawdzie

poszczególne fakty dotyczące sytuacji majątkowej i osobistej wnioskodawcy

w zasadzie prawidłowo (na podstawie twierdzeń zainteresowanego). Jednakże

z faktów tych wyciągnięte zostały nieprawidłowe wnioski, w szczególności Sąd

niewłaściwie założył realną możliwość uzyskania określonych dochodów przez

wnioskodawcę – emeryta.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego

przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które

nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Zaskarżonym

postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r.) Sąd Okręgowy (Sąd drugiej instancji)

zwolnił wnioskodawcę „od ponoszenia kosztów sądowych częściowo, a mianowicie

od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w zakresie przekraczającym kwotę 1.000 zł,

a dalej idący wniosek – oddalił”. W postanowieniu tym rozstrzygnięto zatem o

„kosztach sądowych” określonych w art. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U.

nr 167 poz. 1398 ze zm.). Inną kategorią prawną są „koszty procesu” w ujęciu str.

98 § 1 k.p.c. Wyjaśniono ją bliżej ostatnio m.in. w postanowieniu SN z dnia 8

kwietnia 2011 r., II CZ 137/19 OSNC – ZD 2011, nr C, poz. 70). Przepis art. 3941 §

1 pkt 2 k.p.c. obejmuje jedynie rozstrzygnięcia odnoszące się do „kosztów

procesu”, a nie do „kosztów sądowych”, tj. także – do opłat wnoszonych od

środków odwoławczych. Stanowisko takie zostało wyrażone także w innych

orzeczeniach SN (zob. np. postanowienia z dnia

24 września 2010 r., IV CZ 58/10, niepubl.; ostatnio – postanowienie z dnia 21 lipca

2011 r., V CZ 28/11, niepubl.).

Zażalenie wnioskodawcy jako niedopuszczalne powinno zatem zostać

odrzucone (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i w zw. z art. 373 k.p.c.).