V CZ 7/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 7/12

POSTANOWIENIE

Dnia 9 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wojciech Katner

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa K. R.

przeciwko HDI ASEKURACJA Towarzystwu Ubezpieczeń S.A.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2012 r.,

zażalenia powoda na postanowienie o kosztach, zawarte w pkt. 3 wyroku Sądu

Okręgowego w C.

z dnia 5 października 2011 r.,

uchyla

orzeczenie

o

kosztach

procesu

zamieszczone

w punkcie trzecim wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 5

października 2011 r. i sprawę w tym zakresie przekazuje temu

Sądowi do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2011 r. Sąd Rejonowy w C. zasądził

od

pozwanego na rzecz powoda kwotę 20 000, zł z odsetkami od 8 czerwca 2011 r.,

oddalił powództwo w części pozostałej oraz orzekł o kosztach procesu i kosztach

sądowych.

W apelacji powód zakwestionował oddalenie powództwa odsetkowego za

okres od 30 sierpnia 2007 r. do 8 czerwca 2011 r.

Wyrokiem z dnia 5 października 2011 r. Sąd Okręgowy zasądził odsetki

dodatkowo za okres od 1 stycznia 2008 r., oddalił apelację w pozostałej części

oraz (w punkcie trzecim) zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania

apelacyjnego na podstawie art. 100 k.p.c.

W zażaleniu powód zakwestionował orzeczenie o kosztach powołując się na

naruszenie art. 100 k.p.c. i art. 328 § 2 k.p.c.

Skarżący zarzucił, że zniesienie kosztów między stronami nastąpiło na jego

niekorzyść.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W razie częściowego uwzględnienia żądań powoda sąd może koszty

wzajemnie znieść, stosunkowo rozdzielić albo obciążyć kosztami tylko jedną stronę

(art. 100 k.p.c.). Decyzja sądu musi być wówczas poprzedzona ustaleniem stopnia

wygrania sprawy przez strony oraz rozmiaru poniesionych przez nich kosztów.

W rozpoznawanej sprawie zaskarżeniem apelacyjnym objęte zostało tylko

wskazane roszczenie odsetkowe o określonej wartości, które Sąd II instancji

uwzględnił w przeważającym rozmiarze. Również tylko powód poniósł koszty

opłaty apelacyjnej (k. 153). Od zakresu wygrania sprawy w postępowaniu

apelacyjnym oraz od rozmiaru poniesionych kosztów w tym postępowaniu przez

strony uzależniony był sposób orzeczenia o kosztach tego postępowania.

Należy podkreślić, że zasady słuszności sprzeciwiają się wzajemnemu zniesieniu

kosztów na podstawie art. 100 k.p.c. w razie istnienia znacznej różnicy kosztów

poniesionych przez każdą ze stron oraz różnicy w kosztach, które każda ze stron

powinna ponieść wskutek wyniku sporu (zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia

28 lutego 1985 r., II CZ 21/85 oraz z dnia 10 maja 1985 r., II CZ 56/86, niepubl.).

Sąd Okręgowy nie przedstawił w uzasadnieniu tych koniecznych ustaleń

i rozważań, przez co - z naruszeniem art. 328 § 2 k.p.c. - niemożliwa stała się

kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia. Należało w konsekwencji uchylić je

celem ponownego rozpoznania sprawy w tym zakresie (art. 398 15 k.p.c. w związku

z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jw