V CZ 62/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt V CZ 62/11

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący)

SSN Marta Romańska

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa J. W.

przeciwko Z. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 lipca 2011 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 10 lutego 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 lutego 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek

powoda J. W. o uzupełnienie wyroku tego Sądu z dnia 27 stycznia 2011 r.

rozstrzygnięciem o kosztach procesu poprzez zasądzenie od pozwanego Z. K. na

rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Okręgowy wyjaśnił w

uzasadnieniu, że powód złożył wniosek o zasądzenie kosztów procesu za drugą

instancję w piśmie oznaczonym jako odpowiedź na apelację, ale złożonym po

terminie z art. 372 k.p.c. Termin ten Sąd Okręgowy uznał za termin ustawowy,

którego uchybienie pozbawia pismo skuteczności, co obejmuje także zawarty w nim

wniosek o zasądzenie kosztów procesu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił błędną wykładnię

art. 98 § 1 k.p.c. polegającą na przyjęciu, że wyłączną podstawą zasądzenia

kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym jest wniosek złożony w odpowiedzi

na apelację, podczas kiedy powinien był uznać za wystarczający wniosek

o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego złożony w pozwie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stanowisko

skarżącego,

jakoby

do

zasądzenia

kosztów

w postępowaniu drugoinstancyjnym wystarczający był wniosek złożony w pozwie

jest nieprawidłowe. Ponadto nie może być mowy o zarzucanym naruszeniu art. 98

§ 1 k.p.c., ponieważ ten przepis określa ogólną zasadę ponoszenia kosztów

procesu

przez stronę

przegrywającą

sprawę

i

przyznawania

zwrotu

tych

kosztów na wniosek. Zagadnienie terminu, w jakim wniosek powinien zostać

złożony reguluje art. 109 k.p.c., który wyjaśnia, że roszczenie o zwrot

kosztów wygasa, jeśli strona najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio

poprzedzającej wydanie orzeczenia nie złoży sądowi spisu kosztów albo nie zgłosi

wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych. Utrwalone jest przy tym

stanowisko, że obowiązek zgłoszenia wniosku o zasądzenie kosztów procesu

aktualizuje się odrębnie w każdej instancji, wobec czego złożenie odpowiedniego

żądania w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie jest wystarczające, aby uzyskać

na

jego

podstawie

także

zwrot

kosztów

postępowania

apelacyjnego

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 grudnia 1972 r., II PO 36/72,

Biul. SN 1973/2/26).

W rozpatrywanej sprawie powód w postępowaniu apelacyjnym nie złożył

skutecznie wniosku o

zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania

apelacyjnego ponieważ nie wniósł w terminie odpowiedzi na apelację ani też

później nie złożył wniosku o zasądzenie kosztów na rozprawie apelacyjnej (tak Sąd

Najwyższy w postanowieniach z dnia 22 kwietnia 2010 r., II CZ 2/10, nie publ. oraz

z dnia 8 lipca 2010 r., II CZ 50/10, nie publ.). W konsekwencji brak było podstaw,

aby Sąd Okręgowy orzekł o kosztach postępowania drugoinstancyjnego,

wobec czego słusznie Sąd ten oddalił wniosek powoda o uzupełnienie wyroku

rozstrzygnięciem

przyznającym

mu

zwrot

kosztów

od

przeciwnika.

Zażalenie podlegało więc oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art.

39814 k.p.c.