Legislator Case Law & Legislation
V CZ 60/16 AI generated

V CZ 60/16 · Sąd Najwyższy

Case Number V CZ 60/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r. Sąd Apelacyjny [...] odrzucił skargę kasacyjną pozwanej E. B. uznając, iż nie spełnia ona wymagań formalnych ze względu na brak uzasadnienia podstaw skargi. Niezależnie od tego braku, za odrzuceniem skargi przemawiał nieprawidłowy zakres zaskarżenia bowiem pozwana nie miała interesu, aby zaskarżyć orzeczenie Sądu Apelacyjnego w części, w której została oddalona dalej idąca apelacja powódki.W zażaleniu na to postanowienie pozwana podniosła, że jedynie przez pomyłkę zaskarżyła w całości wyrok Sądu drugiej instancji.

Legislator headnote

AI generated

art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 130 k.p.c, art. 448 k.c, art. 3894 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 39814 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; V CZ 60/16 · Sąd Najwyższy: Za niesłuszne uznała stanowisko Sądu Apelacyjnego, że nie zostały wskazane podstawy skargi kasacyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Są to elementy konstrukcyjne tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, których brak nie podlega uzupełnieniu na podstawie art. 130 k.p.c.Wbrew stanowisku pozwanej podstawą odrzucenia skargi kasacyjnej nie było zaniechanie przytoczenia podstaw kasacyjnych ale brak ich uzasadnienia.

Keywords

AI generated
art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c art. 130 k.p.c art. 448 k.c art. 3894 § 1 pkt 2 k.p.c art. 39814 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c
Za niesłuszne uznała stanowisko Sądu Apelacyjnego, że nie zostały wskazane podstawy skargi kasacyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 130 k.p.c
Są to elementy konstrukcyjne tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, których brak nie podlega uzupełnieniu na podstawie art. 130 k.p.c.Wbrew stanowisku pozwanej podstawą odrzucenia skargi kasacyjnej nie było zaniechanie przytoczenia podstaw kasacyjnych ale brak ich uzasadnienia.
art. 448 k.c
1 o prawach pacjenta odwołuje się wyłącznie do art. 448 k.c.
art. 3894 § 1 pkt 2 k.p.c
Nie zmienia to jednak ogólnej oceny skargi kasacyjnej pozbawionej jednego z elementów konstrukcyjnych wymienionego w art. 3894 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated
III CZP 88/13
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, przedstawiając do rozstrzygnięcia przytoczone na wstępie zagadnienie prawne zaznaczył, że przepisy kodeksu postępowania cywilnego dotyczące środków zaskarżenia nie wymieniają ani „interesu prawnego”, ani „stanu pokrzywdzenia” powstałego wskutek wydania orzeczenia. W doktrynie i judykaturze jednak wskazuje się na konieczność ich uwzględnienia przy ocenie dopuszczalności lub zasadności środka zaskarżenia. Prezentowany jest także pogląd negujący taką interpretację. W uzasadnieniu wniosku o podjęcie uchwały na przykładzie wypowiedzi prezentowanych w nauce i judykaturze wykazano, że oba te pojęcia, tj. pokrzywdzenie orzeczeniem (gravamen) oraz interes prawny w zaskarżeniu, nie są jednolicie definiowane, różny jest również sposób ujmowania ich wzajemnych relacji (np. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 lipca 2000 r., V CZ 60/00, nie publ. oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2002 r., I PK 49/02, OSNP 2004, nr 13, poz. 220).
III CSK 291/13
Sąd pierwszej instancji uwzględnił w części powództwo o zapłatę z tytułu zachowku i zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 330.250 zł wraz z ustawowymi odsetkami, rozłożył zasądzoną należność na trzy raty, oddalając powództwo w dalej idącej części. W wyniku rozpoznania apelacji obu stron, Sąd Apelacyjny uwzględnił w całości apelację powódki eliminując z sentencji wyroku orzeczenie o rozłożeniu zasądzonej należności na raty, natomiast apelację pozwanej uwzględnił w części w pkt 1 w ten sposób, że wyrokiem reformatoryjnym:

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 60/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc (przewodniczący)‎SSN Iwona Koper‎SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) w sprawie z powództwa B. W.‎przeciwko E. B.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2016 r.,‎zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego [...]‎z dnia 11 lipca 2016 r., sygn. akt I ACa …/15, oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r. Sąd Apelacyjny [...] odrzucił skargę kasacyjną pozwanej E. B. uznając, iż nie spełnia ona wymagań formalnych ze względu na brak uzasadnienia podstaw skargi. Niezależnie od tego braku, za odrzuceniem skargi przemawiał nieprawidłowy zakres zaskarżenia bowiem pozwana nie miała interesu, aby zaskarżyć orzeczenie Sądu Apelacyjnego w części, w której została oddalona dalej idąca apelacja powódki.W zażaleniu na to postanowienie pozwana podniosła, że jedynie przez pomyłkę zaskarżyła w całości wyrok Sądu drugiej instancji.

Za niesłuszne uznała stanowisko Sądu Apelacyjnego, że nie zostały wskazane podstawy skargi kasacyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Są to elementy konstrukcyjne tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, których brak nie podlega uzupełnieniu na podstawie art. 130 k.p.c.Wbrew stanowisku pozwanej podstawą odrzucenia skargi kasacyjnej nie było zaniechanie przytoczenia podstaw kasacyjnych ale brak ich uzasadnienia.

Pozwana wskazała bowiem, jakie przepisy prawa materialnego zostały jej zdaniem naruszone. Zawarte w tej części skargi, nazwanej zresztą, zgodnie z prawdą, jako „Podstawy Skargi kasacyjnej…” dalsze stwierdzenia - iż art. 444 § 1 i 445 § 1 k.c. zostały niewłaściwe zastosowane, w sytuacji, gdy art. 4 ust. 1 o prawach pacjenta odwołuje się wyłącznie do art. 448 k.c. albo że naruszenie art. 31 ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty oraz art. 9 ust. 2 o prawach pacjenta polegają na zaniechaniu rzetelnej wykładni tych przepisów z uwzględnieniem cywilnoprawnej strony składania oświadczeń woli - są na tyle krótkie i ogólnikowe, że stanowią jedynie pozór rzeczywistego uzasadnienia.

Dlatego słusznie Sąd Apelacyjny uznał, że nie doszło do spełnienia wymogu przedstawienia uzasadnienia podstaw kasacyjnych, które polega na przedstawieniu wywodu prawnego na temat naruszonej normy prawnej uregulowanej w skonkretyzowanym przepisie, stanowiska jak należy wykładać i stosować określony przepis oraz dlaczego interpretacja dokonana przez sąd orzekający lub sposób zastosowania przepisu prawnego są błędne, a w odniesieniu do zarzutów dotyczących prawa procesowego – również uprawdopodobnienie, że uchybienia mogły w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy (zob. m.in.: postanowienie SN z dnia 10 stycznia 1997 r., sygn. akt II CKN 21/96, OSNC 1997, nr 5, poz. 61; postanowienie SN z dnia 22 sierpnia 2000 r., sygn. akt IV CKN 1181/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 19; z dnia 16 kwietnia 2014 r.

V CZ 23/14, niepubl.). Należy też zgodzić się z Sądem Apelacyjnym, iż pozwana zaskarżając wyrok w całości, tym zakresem objęła również korzystne dla niej rozstrzygnięcie w postaci oddalenia dalej idących żądań powódki. Wobec tego trzeba zważyć, że zgodnie z przyjętym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, pokrzywdzenie orzeczeniem (gravamen) jest przesłanką dopuszczalności środka zaskarżenia, chyba że interes publiczny wymaga merytorycznego rozpoznania tego środka ( zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., III CZP 88/13, OSNC 2014, nr 11, poz. 108).

Brak istnienia interesu publicznego w rozpoznaniu skargi kasacyjnej powódki, zaskarżającej orzeczenie w części, która nie dowodzi pokrzywdzenia skarżącej, uzasadnia więc odrzucenie skargi kasacyjnej, jako niedopuszczalnej. Innymi słowy, przesłanka gravaminis pozwala przyjąć, że w części, w której orzeczenie jest korzystne dla strony skarżącej (choć w stopniu jej nie satysfakcjonującym), skarga kasacyjna jest niedopuszczalna właśnie ze względu na brak pokrzywdzenia tą częścią orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2014 r., III CSK 291/13, niepubl.Odrzucenie skargi kasacyjnej pozwanej z tej tylko przyczyny było możliwe jedynie w zakresie zaskarżenia wyroku Sądu Apelacyjnego oddającego dalej idące żądania powódki.

Nie zmienia to jednak ogólnej oceny skargi kasacyjnej pozbawionej jednego z elementów konstrukcyjnych wymienionego w art. 3894 § 1 pkt 2 k.p.c. Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. aj kc